Uitgedroomd
Zaterdag 22 November 2003 at 12:31 pm. De droom is voorbij. Het optreden voor ruim 900 mensen verliep prima. Het publiek was vanaf het begin enthousiast en er werd veel gelachen en geklapt. Ik raakte niet van slag toen de microfoon uitviel, het werd er eigenlijk alleenmaar gezelliger van. De technici waren zeer te spreken over de manier waarop ik die storing had opgevangen. En het slotapplaus was beslist op het nveau van Ronald Goedemondt. Dus de hoop op een finaleplaats nam weer wat meer vorm aan. Maar de jury heeft anders beschikt. Ik zat wel even sip te kijken en had eigenlijk best even wat willen schreien, maar dat verlangen heb ik toch maar onderdrukt. En zoals dat gaat bij dit soort festivals: ik hoor nu alleen maar mensen die het met de jury oneens zijn. Maar de jury moet kiezen en heeft dat gedaan. Zo is het leven. Ik had een fantastisch optreden, blijf hopen dat er misschien toch een impresariaat rondscharrelde dat iets met me zou willen en ga vanavond lekker kijken naar de finale.zes reacties
Jury’s zijn ook maar mensen.
Erwin (URL) - 22-11-’03 14:04Jammer zeg. Ik had het je zo gegund!
Freakje (E-mail) (URL) - 22-11-’03 17:41Jammer, ook ik had het je gegund. Gewoon lekker doorgaan zo lang je d’r lol in hebt zou ik zeggen. Dan komt de eeuwige roem vanzelf wel :)
jeroen (URL) - 22-11-’03 18:26Jij was de beste
Bedankt voor de leuke avond !
Richard (E-mail) - 23-11-’03 00:24http://www.zwartekat.nl Menno Nicolai is een opvallende verschijning tussen de overige kandidaten. Geen jonge god op het podium, maar een man (uit 1945, reeds) die 26 kilo geleden gestopt is met roken. Na zijn werkzame leven besloot hij bezig te houden met het schrijven van liedjes, die hij vervolgens nu zelf voor het voetlicht brengt. Hij pakt het publiek meteen met een lied over een ouwe timmerman, een ouwe hoer en een ouwe vent op het toneel dat heel slim samenvalt. Het programma zit vol met liedjes met ijzersterke tekst en muzikale begeleiding, onder meer een lied over zijn anti-kinderlied en het nette grove lied over de seksuele uitspatting van meneer van Drimmelen. Wanneer een microfoon uitvalt laat hij zich niet uit het veld slaan en tot een nieuwe microfoon wordt gebracht speelt hij tot enthousiasme van het publiek de tijd nog even vol op de piano. Later begeleidt hij zich ook de accordeon, maar dat instrument beheerst hij toch een stuk minder. Tijdens de conferences vertelt Nicolai dat hij moeite heeft met kiezen. Hij wilde altijd al artiest worden, maar telkens was er iemand die een ander idee voor hem had en ja, dat leek hem ook wel wat. Voor een kantoorbaan bleek hij na 35 jaar toch niet zo geschikt en evenmin voor het vaderschap. Dat levert wel weer een hilarisch verhaal op over de omgang met zijn kinderen. Het programma ‘Toeval’ is een afwisseling van liedje-conference-liedje. Dat hij telkens gaat staan zodra hij de conference brengt, maakt het wat plichtmatig, maar dat is nergens echt storend. Nicolai hoort in de finale van Cameretten thuis.
Warme Woorden (URL) - 23-11-’03 21:15Wat vreselijk jammer dat ik het niet heb kunnen zien.
Jan B - 25-11-’03 12:14