Navelstaren
Donderdag 27 Maart 2003 at 10:32 pm. Tot dusverre gunde ik de blote navel vooral een blik in het voorbijgaan. Steeds vaker echter komen meisjes met blote navels naar mij toe om met mij praten. Dat is prettig, maar stelt mij ook voor een probleem. Het meisje kijkt naar me, begint het gesprek al op afstand en mijn blik wordt naar haar navel getrokken. Om me een houding te geven maak ik een soort grapje: goh, wat zit je piercing diep, ik zie hem niet eens. Ik heb geen piercing hoor, antwoordt het meisje en inmiddels is ze dicht genoeg bij om het gesprek voort te zetten.Ik ben 1.85 meter en de meeste meisjes zijn kleiner dan ik. Tijdens een gesprek kijk ik dus meestal naar beneden. De navel is dan wel buiten zicht, maar niet zelden leidt een diep décolleté de aandacht af van het gezicht van betrokkene. Ik kan tal van passende opmerkingen bedenken als beoordeling van het visuele aanbod, maar geen ervan is gepast. Dus blijf ik het meisje aankijken en concentreer mij op haar tekst, mond en ogen.
Dat deze meisjes niet uit zijn op mijn aandacht snap ik best. Maar hoe moet ik met het getoonde omgaan? Net doen of ik het niet opmerk? Een snelle blik, een prijzend woord en dan terzake? Wat, lieve dames, is gewenst gedrag voor een man die niet wil veinzen dat hij het moois niet ziet, maar ook niet de indruk wil wekken dat hij een vies oud mannetje is? Want dat ben ik niet. Hoor!
zeven reacties
Het zal je niet verbazen, Menno, dat ik reminiscenties kreeg aan onze Artikeltijd, na het lezen van deze ‘column’. Waar ik ook aan moest denken, is dat ik ooit aan het Nationaal Dictee meedeed, en daar ondanks een best goede score kans zag om niet minder dan drie fouten te maken in het woord decolleté. Ook jij kunt dat niet foutloos spellen, merk ik. Echt verwonderlijk is dat natuurlijk niet. Het laatste waar wij al of niet vieze jonge of oude mannen aan wensen te denken bij dit woord is zoiets weinig opwindends als spelling.
Jan B - 28-03-’03 11:22Menno, ik weet niet zeker of het mag, maar ik doe het vaak toch. Die meisjes weten best dat ze een bloterig topje aan hebben.
Simon (E-mail) (URL) - 28-03-’03 13:17Ik ben trouwens wel een Vies Oud Mannetje.
Die meisjes die zich zo kleden, vragen er zelf om en zijn het ook wel gewend. Een snelle blik kan dan ook geen kwaad volgens mij,
groetjes,
een vies jong mannetje ;)
Michel (URL) - 28-03-’03 21:03Kijken mag staren niet
Ademloos - 29-03-’03 11:21@Ademloos: ofwel, staar gerust. Zij moet er maar mee accoord zijn dat ze de handelswaar zo duidelijk naar “voren” brengt….
DiDi - 30-03-’03 01:36Staren mag? Draai het eens om. Stel, een aardige buurman wil met mij een serieus gesprek aangaan over bijvoorbeeld het snoeien van de heg. Het is mooi weer, dus hij heeft zijn bovenlijf-met-borsthaar ontbloot. En stel nou dat ik borsthaar erg aantrekkkelijk zou vinden en alleen nog maar aandacht zou hebben voor dat haar en niet voor de buurman, laat staan voor de heg. Een normaal gesprek voeren lijkt me dan vrij moeilijk. Het lijkt me dus logisch dat ik (na uiteraard niet al te opvallend even zijn begroeiing bewonderd te hebben) me zou concentreren op het gesprek. Gezien mijn lengte zal ik daarvoor altijd omhoog moeten kijken (naar het gezicht, mocht dat nog niet duidelijk zijn), maar dat fatsoen kan ik wel opbrengen. Ben niet anders gewend, bovendien.
-> openhangende bloesjes e.d.
Arlette - 17-04-’03 11:23Lijkt me een vergelijkbare situatie.
En begin nou niet over die schaarse zomerse dagen, want er zijn ook genoeg mannen-met-borsthaar die elke gelegenheid aangrijpen om het uit te venten
Compromis: begin een gesprek over het snoeien van zijn borsthaar. Bied hem vervolgens uw elektrische heggeschaar in bruikleen aan.
Verbal Jam (URL) - 05-05-’03 00:26