Vakantie

Vrijdag 23 Mei 2003 at 11:03 am Vandaag boodschappen doen en de auto inpakken. Morgen op tijd weg voor een weekje Frankrijk. Ik hoop dat het weer daar beter is dan het nu hier is. Tot volgende week.

Arne

Donderdag 22 Mei 2003 at 3:26 pm Arne zegt dat hij veel van ons houdt, maar zijn liefde gaat naar mijn idee vooral uit naar onze hondjes. Gek genoeg is Arne ook een heel klein beetje bang voor de hondjes, maar dat maakt het waarschijnlijk des te spannender. Als Arne meent dat het weer eens tijd wordt voor een ontmoeting, stuurt hij een paar tekeningen.

Arne komt nooit alleen. Hij heeft een zus, twee broers en een vader en een moeder. Dus als ze komen is het hier net een jeugdherberg. Maar wel altijd heel gezellig, dus we maken gauw weer een afspraak.

Buurvrouw

Woensdag 21 Mei 2003 at 12:16 pm De koeien staan weer in het weiland naast mijn studio. Koeien zijn aardige en nieuwsgierige dieren. Eén der dames begroet ons regelmatig met een welgemeend boe. En al zeg ik het zelf, ik loei niet onverdienstelijk terug, waar het dier dan toch wel even van opkijkt. Want de koe besteedt veel van haar tijd aan grazen en houdt daarbij het hoofd voor het gemak maar laag. Pas bij de wandeling naar de volgende graasplek komt de kop weer op.

Dit is onze meest enthousiaste buurvrouw. Wij vermoeden dat ze zwanger is, maar als we het vragen ontwijkt ze onze blik. Ze is kennelijk verlegen. Dus niet Groen Links.

Golfregels

Dinsdag 20 Mei 2003 at 10:56 pm Golf is in wezen een simpel spel. Je probeert een balletje met zo weinig mogelijk slagen in een gaatje te slaan. Maar tussen de afslagplaats en de hole (zo heet dat gat in golfkringen) kunnen zich tal van problemen voordoen en daar zijn regels voor. Iedere golfer is in beginsel zijn eigen scheidsrechter en moet die regels dus goed kennen. Het zijn vrij veel regels en ze zijn soms bepaald ingewikkeld. Daarom moeten golfers een regelexamen afleggen, om te bewijzen dat ze die regels behoorlijk kennen.

Vanavond deed ik dat examen. Het bestaat uit 20 meerkeuzevragen, waarvan je 15 goed moet hebben om te slagen. Ik had nul fout. Ja, dat vind ik nou leuk!

Ex-celsior

Maandag 19 Mei 2003 at 9:17 pm Een paar jaar speelde ik trombone bij de plaatstelijke fanfare. Mijn plannen om een bekende cabaretier te worden stonden het regelmatig oefenen en meedoen aan repetities en uitvoeringen meer en meer in de weg. De knoop diende te worden doorgehakt en vandaag heb ik de trombone van het korps ingeleverd, evenals een kolbak, een broek, een "hesje", een das, een vlinderstrikje en een stapel muziek. Een wekelijkse verplichting minder. Laat nu de optredens maar komen!

Stokje

Zondag 18 Mei 2003 at 12:53 am Als je het stokje doorkrijgt, moet je het ook weer doorgeven. Niet omdat anders ongeluk over je nederdaalt, maar omdat het wel lollig is. Je mag ook nog vragen veranderen, maar daar heb ik geen behoefte aan.

Ik kreeg het stokje van Diaan (zie mijn loglijstje ter linkerzijde). En ik geef het door aan Dick van den Heuvel (zie mijn loglijstje ter linkzerzijde). En bij Pimmez (zie mijn loglijstje ter linkerzijde) kun je zien wie al eerder de klos waren. Ik heb geen idee hoe je al die links moet kopiëren en ik ben te lui om ze over te tikken.

Hier dan mijn antwoorden op de stokjesvragen.

1. Hoe laat gaat jouw wekker?

Een heel enkele keer kom ik er niet onderuit dat ik vroeg moet opstaan. En dan moet de wekker er aan te pas komen. Maar meestal sta ik om een uur of half tien op. Maar ik lig natuurlijk ook niet om elf uur in bed!

2. Wat is de laatste film die je hebt gezien? Wat vond je ervan?

Goodfellas. Met Robert de Niro. Pas opgenomen en vanavond bekeken. Misdaad en mafia. Goed genoeg om hem uit te kijken. En omdat die wereld zo verschrikkelijk ver van mijn eigen burgermansbestaantje afstaat ben ik ook wel gefascineerd als ik zie wat mensen doen met veel te veel geld. Maar dat heb ik niet alleen in misdaadfilms. Ook popsterren vertonen een merkwaardig bestedingspatroon als ze éénmaal succes hebben.

3. Welk nummer kun je niet meer horen?

Er zijn geen nummers die ik ooit wel en nu niet meer wil horen. En er is ook geen nummer dat ik ken en beslist miet wil horen.

4. Beschrijf de meest dierbare foto die je in huis hebt zo gedetailleerd
mogelijk.

Dat is de foto waarop mijn moeder en mijn tante als meisjes van rond de twintig staan geportretteerd. De broer van mijn oma (hun moeder) was fotograaf en dat was rond 1940 nog vooral een kunstzinnig beroep. Hij heette Frank Comello en schilderde ook niet onverdienstelijk landschappen. Op de foto kijken de zussen de fotograaf vriendelijk aan. Ze glimlachen niet, maar hebben een bepaald welwillende trek om de monden. Het waren best mooie meiden. Mijn moeder leeft al lang niet meer en tante loopt inmiddels aardig tegen de tachtig. Maar je herkent haar nog steeds van die foto.

5. Wat is het smerigste dat je ooit gegeten of gedronken hebt?

Afgelopen najaar waren we met het caravannetje in Spanje. In een café wees ik een paar schaaltjes met tapas aan. Bij één ervan zei het meisje vriendelijk: "Dit is pens meneer. En het is onze ervaring dat buitenlanders dat in de regel niet zo lekker vinden. Weet u het wel zeker?" Jammer genoeg verstond ik geen Spaans, zodat ik instemmend knikte. Ik heb toch wel een derde van het bakje leeggegeten.

6. Truth or dare? Waarom?

Truth, omdat ik nogal openhartig ben en ook geen geheimen heb.

7. Heb je wel eens een sekslijn gebeld?

Ja, maar dat is wel erg lang geleden en ik vond er niks aan. We hebben nu van Canal+ een nieuwe kaart gekregen voor in de schotelontvanger en daardoor hebben we nu een tijdje gratis toegang tot alles waarvoor je anders moet betalen. Daardoor heb ik de laatste weken een paar keer porno gekeken. Nou, het enige wat stijgt is mijn verbazing dat die jongens het zo lang volhouden.

8. Welk bekend sprookje vind je het mooist en waarom?

Het meisje met de zwavelstokjes van Anderssen. Een sprookje dat me steeds weer ontroert, omdat je in het echt ook niet alleen maar lang en gelukkig leeft.

9. Wat is je favoriete tv-programma van vroeger?

De steunzender Irnsum (Friesland) werd geplaatst in 1958, ik was 13 en toen kregen wij thuis televisie. Daarvoor had je niks aan zo'n kast, want er was nog niets te ontvangen. Het mooiste vond ik de tv-registraties van de One-man-shows van Toon Hermans. Ik nam het geluid op met mijn bandrecorder (dus het was zeker 1960) door de microfoon naast de luidspreker van de tv te plaatsen. Het is dan ook geen wonder dat ik meer dan tevreden ben met de geluidskwaliteit van MP3's.

10. Als ik vanavond bij je kom eten, wat kook je dan voor me?

Wat je wilt. Wat ik zelf het liefste maak is roerbakgroente met Indische kruiden en dan roerbakmie er doorheen. Vlees hoeft niet eens. Maar ik durf rustig te beweren dat ik prima kook en over ruime variatiemogelijkheden beschik.

11.Wat zing je onder de douche?

Stemoefeningen (glijdende tertsen op me - mi - ma - mo - moe - mu - mi).

12.Wat is je favoriete smaak ijs?

Citroen-sorbet

13.Als je een superheld zou zijn, wie was je dan?

Ik zou graag kunnen vliegen, daar droom ik ook wel van. Dus lijkt Superman me wel het beste.

14.Wat zat er vandaag allemaal in je brievenbus?

Een paar afschriften van bank en giro. En reclame.

15.Wannneer was de laatste keer dat je loog en waarover dan?

Ik lieg eigenlijk nooit. Soms laat ik wel eens een stukje van de waarheid weg of ik maak een verhaal wat mooier, maar ik ben geen jokkebrok. Mijn moeder kon namelijk aan mijn pink voelen wanneer ik jokte, dus ik ben er al jong mee gestopt.

Ik mijd de leugen
Voornamelijk omdat ik
Vanwege mijn geheugen
Vrees dat ik mij verstrik

De ware leugenaar moet namelijk een zeer goed geheugen hebben om te onthouden welke leugens hij wanneer aan wie heeft verteld.

16.Waar gaat jouw kleingeld ongemerkt aan op?

Aan het in de winkels bijpassen bij het grootgeld om het teruggeven te vergemakkelijken.

17.Aan wie geef je het stokje door?

Aan Dick van den Heuvel.

Alto

Vrijdag 16 Mei 2003 at 1:43 pm Dr. Aap zag een man van twee meter uit een Suzuki Alto komen. Dat doet me denken aan de Suzuki Alto van mijn vrouw (heel vroeger hoor) die ik een keer had geleend door omstandigheden die ik me niet herinner en die er ook niet toe doen. Ik ben 1.85 meter lang, dus dat gaat nog wel. Maar qua omvang ben ik ruim bemeten. Toen ik terugkwam bij de auto bleken links en rechts auto's zo krap te hebben ingeparkeerd dat ik er met geen mogelijkheid in kon komen.

Gelukkig kwam er een tenger iemand uit het gebouw waar ik voor stond, die kans zag via het rechterportier de auto in de vrij te zetten, zodat we hem achteruit konden rijden en ik kon instappen. Toen voelde ik me wel erg dik.

Carré

Woensdag 14 Mei 2003 at 8:38 pm Gisteravond zat ik brochures te vouwen om die naar de kleine theaters in het land te sturen, in de hoop daarmee optredens te verwerven. Om kwart over tien belde neef P. dat hij erg genoten had van zijn optreden in Carré. Weliswaar slechts zeven minuten, in het kader van de door De Engelenbak georganiseerde duizendste bak, maar toch! Na ons gesprek vouwde ik verder.

Opruimen

Dinsdag 13 Mei 2003 at 5:52 pm Ik heb een studio van twee bij vier meter. Dat is niet groot en het is daarom van belang steeds netjes op te ruimen, anders wordt het een puinhoop. Ik werk het liefst in een opgeruimde omgeving. Van nature ben ik een ordelijk mens. Toch maak ik altijd een rommel van jewelste. Ik heb twee werktafels. Zo zien ze er nu uit.

Ik ga opruimen. Hard en serieus. Snel en gedreven. Het is zelfs denkbaar dat ik ga weggooien of weggeven. Hoewel, dat is niet heel erg denkbaar. Hoe dan ook: uiterlijk volgende week dinsdag staan hier twee nieuwe foto's van keurige werktafels, die de bezitter zullen stimuleren tot het maken van mooie dingen.

Borrel

Dinsdag 13 Mei 2003 at 12:51 pm Op een donderdagavond betrad ik de café-achtige ruimte in de gewelven van het Amsterdamse kantoor, met het oogmerk enige gezelligheid te beleven. Het was zo´n donderdag waarop de jonge juristen zich in vergadering terugtrekken om de discutabele eigenschappen van de compagnons eens fijn aan de kaak te stellen. De ruimte was dus vrijwel leeg.

Aan de bar stond een al wat oudere compagnon mismoedig in een leeg jeneverglaasje te kijken. Mijn hartelijke groet leverde een als verwensing getoonzet gebrom op. 'Is er iets?' vroeg ik belangstellend. Ik legde wat extra warmte in mijn stem om hem niet af te schrikken. 'Nee hoor', antwoordde hij, maar daar trappen wij van P&O natuurlijk niet in. Als wij van P&O verdriet vermoeden, dan willen wij ook tranen zien. Ik schonk hem nog een glaasje jenever in, nam zelf een biertje en begon de moeizame afdaling naar de krochten van zijn geest. Na een consumptie of wat waren wij daar aangekomen en begon hij de oorzaken van zijn gramstorigheid bekend te maken: 'De laatste tijd gaan steeds leuke mensen weg van kantoor. Of ze gaan uit zichzelf, omdat ze het hier niet meer zien zitten, of ze worden weggestuurd door die keuringscommissie. Het kantoor zit in een ongelooflijk saaie buurt, iedereen loopt alleen maar achter zijn urenstaat aan te hollen en de jenever is ook al niet koud.' Dat laatste was niet waar en ik haastte mij dan ook hem daar op te wijzen. 'En dan die onzinnige organisatiestructuur. Ik wil dat iedereen gewoon doet wat ik zeg en dat niet eerst aan zijn baas moet gaan vragen. Dit is mijn kantoor, dus ik heb het hier voor het zeggen.' Dit standpunt stamde onmiskenbaar uit de tijd dat de maatschap bestond uit vijftien compagnons, die nog bij elkaar aan huis kwamen, maar het leek me niet het meest geëigende moment dat te zeggen. 'Ik denk dat ik maar voor mezelf ga beginnen', mompelde mijn gespreksgenoot. Met slepende tred en afhangende schouders verliet hij de sfeervolle ruimte. Uit het rooster van de airconditioning woei een kille vlaag en een rilling doortrok mijn leden. Gauw een borrel.

Deze column schreef ik in de kantoorkrant van Nauta Dutilh in 1995.

Theateradressen (2)

Maandag 12 Mei 2003 at 10:46 pm Dank zij de hulp van velen heb ik een lijst kunnen maken met ruim 100 adressen van theaters met een kleine zaal waar cabaretvoorstellingen worden gegeven. De lijst is in Excel-formaat en je vind hem hier. Na het openen kun je de lijst opslaan op je eigen PC. Ik ga aan al deze theaters een brochure sturen. Het zou mooi zijn als er ook een paar optredens uit voortkwamen. Onbekend maakt onbemind. En dat geldt niet alleen voor exotische gerechten.

Oog

Maandag 12 Mei 2003 at 6:16 pm Jnnk kreeg een mailtje uit Duitsland met het verzoek ogen op te sturen voor een project.Van talloze weblogs word je nu indringend aangeblikt door één oog. Ik heb me er ook maar eens aan gewaagd, om te moeten vaststellen dat het qua wallen niet best is, terwijl ook de overhangende oogleden het zicht op mijn ogen wel enigszins belemmeren. Toch wacht ik nog even met de correctieve operaties. Zo ijdel ben ik nou ook weer niet.

Present

Zondag 11 Mei 2003 at 10:34 pm Present is een cabaretduo dat bestaat uit Boy Ooterman en Jelle Verwer. Zij openden het mini cabaretfestival in 't Ukien in Kampen en daar was ik niet jaloers op. Er liepen nog flink wat mensen binnen tijdens hun optreden, waardoor ze nogal wat aandacht misten. Daar hadden ze ook merkbaar last van. Jammer. Maar: ik heb hun CD gekocht en beluisterd en ik vind dat ze leuke liedjes maken en die goed brengen. Jammer genoeg staan er maar zes nummers op de CD, maar voor € 7,50 moet je daar niet over zeuren. Lees alles over Jelle en Boy op www.presentsite.nl

Utrecht

Vrijdag 09 Mei 2003 at 5:55 pm De technicus zou om een uur of zeven komen, dus ik vertrok om kwart voor vijf richting Utrecht. Door een stevige file kwam ik pas om half acht aan bij Café Meander, waar allerlei sterke mannen en vrouwen toesnelden om mijn apparatuur uit de auto te tillen, zodat ik op mijn gemak de parkeergarage kon gaan zoeken.

Achter het café is een klein zaaltje waar de diverse voorstellingen zouden plaatsvinden. Kijk voor een overzicht op www.sneaknacht.nl De technicus had ook in de file gezeten, waardoor de soundscheck pas om kwart voor negen was afgerond. Daarna bouwde het bandje, dat als laatste zou spelen het kleine podium helemaal vol. Het stond toen al vast dat ik tot het einde zou moeten blijven, omdat ik mijn spullen niet eerder zou kunnen inpakken. Geen bezwaar trouwens, want ik was nieuwsgierig genoeg naar alle acts.

Om half tien begon ik. Er waren ongeveer zestig mensen aanwezig, die achteloos door de ruimte verspreid een consumptie gebruikten en opgewekt met elkaar van gedachten wisselden. Ik had de indruk dat ik toch nog wel redelijk wat aandacht kreeg, want na de liedjes werd hartelijk geklapt en op alle grapjes werd gereageerd. Vervolgens mocht ik nog tal van vriendelijke reacties incasseren, dus eigenlijk was ik best tevreden over het optreden. Toch heb ik liever dat de mensen in het donker op stoeltjes zitten en tijdelijk niet drinken. Tot mijn opluchting had ik ook onder deze omstandigheden geen last van zenuwen of concentratieverlies. Ik maakte wel een keer een vergissing, maar deed die regel gewoon opnieuw. Dan is het toch wel handig dat je jezelf begeleidt en dat niet het Metropole-orkest achter je rug ijzerenheinig doortettert.

Veulentje

Woensdag 07 Mei 2003 at 10:05 pm Tegen half tien haalde buurvrouw Dekker ons op want er was net een veulentje geboren. Het dier was net een kwartier oud, maar deed al pogingen op te staan. De moeder kende ons en liet ons redelijk dicht bij komen, maar het piepkleine flitsertje van mijn kleine Sony gaf natuurlijk lang niet genoeg licht voor een behoorlijke foto. Nog een wonder dat Photoshop er iets van kon maken. Ik wil het veulentje toch met jullie delen. In de loop van de week maak ik wel eens een betere foto.

Weg

Woensdag 07 Mei 2003 at 8:57 pm Jongens waren we, maar aardige jongens. Na de afscheidsborrel geraakten wij met een groepje doorzetters in een Amsterdams café. Wij dronken nog een glas en verzekerden elkaar gedurig hoe goed wij het toch wel samen konden vinden. Wij raakten elkaars bovenarmen veelvuldig aan en het vocht in onze ogen werd niet alleen door de rook veroorzaakt, maar getuigde van oprechte mannenliefde. De melancholie die ons collectief beving, was van het dorstige soort, waar de uitbater van de gelegenheid wel raad mee wist.

Toen wij het etablissement betraden, stond op de hoek van de toog een oudere man rustig een klaartje te gebruiken. Hij volgde onze gesprekken met kennelijke belangstelling, maar mengde zich er aanvankelijk niet in. Toen wij vervielen in een nadenkend stilzwijgen, nam hij het woord. 'Laat u zich vanavond maar eens geheel gaan, heren, want vanaf morgen zult u elkaar nog slechts.sporadisch en bij wijze van toeval ontmoeten.' Hij beschouwde onze belangstelling als vanzelfsprekend, aanvaardde een vers borreltje en vervolgde zijn betoog, 'Ik heb diverse malen afscheid genomen, hartelijk hoor, nooit met een verkeerd woord, maar als ik me kon verbeteren moest ik dat doen, anders was ik een dief van mijn eigen portemonnaie. Maar ik ben nooit meer teruggegaan naar een vorige baas en met ouwe collega's heb ik ook nooit meer contact opgenomen. Weg is weg, zei ik altijd.

Toen ik pas bij mijn eerste baas was, ging de boekhouder met pensioen. Een paar weken na het afscheid kwam hij nog eens langs, met een appeltaart, maar niemand had eiigenlijk tijd voor hem, dus hij droop al snel weer af. Dat zal mij nooit gebeuren, dacht ik toen, en daar heb ik me aan gehouden. Daardoor zijn mij veel teleurstellingen bespaard gebleven. Als je ergens weg bent, heb je mekaar niks meer te vertellen. Je hebt het eigenlijk al die tijd alleen maar gehad over die vervelende chef die je samen had, of dat leuke meisje in de kantine, maar die laat je ook achter, dus waar moet je nog over praten.' Toen hij uitgesproken was, rekende ik af, nam afscheid van mijn beste vrienden en liep naar de tram. 'Weg is weg', dacht ik.

Blogrolling

Dinsdag 06 Mei 2003 at 8:55 pm Waarom is niet iedere weblogger aangesloten bij Blogrolling? Het is zo geweldig handig om iemand te linken die een Blogroll me! of zoiets op zijn pagina heeft staan. En waarom pingt niet iedereen naar weblogs.com? Dan kan ik in mijn loglijstje zien wie iets nieuws heeft.

Of ben ik als Pivot gebruiker bevoorrecht met allerlei gemakjes die Bob heeft ingebakken in de code? Nou ja, ik vraag maar. Want ik kom wel op sites die ik best zou willen linken, maar net niet graag genoeg om ze handmatig in mijn blogroll te zetten.

Stratenmakers

Maandag 05 Mei 2003 at 10:32 am Cees en Maik zijn van die mannen die lachend grote brokken van de wereld in de kruiwagen scheppen, om er vervolgens een vrolijk ritje mee te maken naar de nieuw te vormen plaggenheuvel. Even zo vrolijk wordt het gegraven gat vol zand gekruid en na het vlak maken komen de steentjes er op.

Voor al uw bestratingswerk: Henk van Lubek te Steenwijk staat garant voor een goed resultaat.

Kampen

Zondag 04 Mei 2003 at 1:45 pm Gisteravond mocht ik optreden in jongerencentrum 't Ukien in Kampen. De andere gelukkigen waren Present, Bouke Bruinsma, Cristian Pielich, Wim Kragt, Roel C. Verburg en Stichting Mee-eeter. We mochten elk 20 minuten spelen. Het publiek zou bepalen wie de beker en de enveloppe met inhoud mocht meenemen.

Ik was benieuwd wat ik in Kampen zou aantreffen en was aangenaam verrast door de hartelijke ontvangst door een aantal jonge mensen. De piano werd monter uit de auto getild. Er was een zender-microfoon beschikbaar, er stonden twee DI's klaar om de digitale piano op aan te sluiten en de soundcheck verliep snel en professioneel. In de ruimte die voor de deelnemers beschikbaar was gehouden waren frisdranken, koffie en thee, fruit en chips in overvloed aanwezig. We werden echt verwend en dat is prettig!

De zaal zat overvol (ik denk wel 150 mensen) en ik schat de gemiddelde leeftijd op een jaar of 23. Dat Roel C. Verburg met de beker en de enveloppe ging strijken verbaasde me niks. Maar dat ik met maar een heel klein verschil tweede was geworden was onverwacht plezierig. Ik had natuurlijk wel gemerkt dat het publiek positief reageerde op mijn optreden, maar dat hoeft nog niet tot een kruisje op het stembiljet te leiden. Ik had een geweldig leuke avond en reed diep in de nacht tevreden huiswaarts. Kampen bedankt!