Moblog

Zaterdag 30 Augustus 2003 at 12:09 am Later, als ik het begrijp, ga ik op deze site mobloggen. Dat wil zeggen kleine fototjes plaatsen vanuit plaatsen waar ik mij alsdan bevind. Nu snap ik dat nog niet en Bob is op Lowlands, dus ik red me even met hulp van 20six. Klik op de link links (Mobiele foto's) en je ziet waar ik uithang. Wat een amusement toch, die moderne techniek.

Uitmarkt

Vrijdag 29 Augustus 2003 at 8:18 pm Morgenochtend vertrek ik al vroeg per trein naar Amsterdam, om een paar dagen Uitmarkt bij te wonen. Ook voor Lowlands zou het prettig zijn als de regen niet juist dit weekend probeerde de aanzienlijke achterstand in te lopen. Maandag ben ik weer in het land (Friesland wel te verstaan) en dan zal ik laten weten wat ik gezien heb en wat ik er van vond.

Groningen (2)

Donderdag 28 Augustus 2003 at 8:49 pm Al zeker zes weken ligt de gerepareerde videocamera klaar bij een winkel in Groningen. Dat is drie kwartier rijden, dus zo'n ritje proberen we een gecombineerd nut te geven. Het werd wel weer eens tijd voor nieuwe espresso koffie van Simon Levelt en vanmorgen besloten we de reis te ondernemen. Het was erg druk in Groningen. En er was kermis. Opeens drong tot me door dat het 28 augustus was: Bomm'n Berend ofwel Gronings Ontzet. De drukste dag van het jaar in Groningen. Ik heb de koffie gehaald, terwijl Hannie wat winkelde en ik heb haar laten kennis maken met de echte Falafel (Maoz op het Zuiderdiep). Ze is met mij van oordeel dat ik aan de kroning tot falafelkoning van Hoornsterzwaag nog niet helemaal toe ben. En op de kermis zag ik hoe mensen zich in een kooi lieten opsluiten, die met een soort katapult werd afgevuurd tot zeker 40 meter hoog, om daarna nog een minuut of wat na te stuiteren in de elastieken. Voor die marteling betaalden ze ook nog. De winkel met de gerepareerde camera was in verband met de feestelijkheden gesloten. We gaan gauw weer eens een middagje naar Groningen, want we willen de camera graag mee op vakantie straks in september.

Meisje

Woensdag 27 Augustus 2003 at 11:04 pm Het hemd is nader dan de rok. Als een meisje uit Oldeberkoop ontvoerd wordt is dat net zo erg als eenzelfde gebeurtenis in Venlo of Oeganda. Maar Oldeberkoop ken ik en het ligt hier 15 km vandaan en dan is het opeens heel dichtbij. En daardoor ontstaat een grotere betrokkenheid. Het is niet anders. Ik ben dan ook erg blij dat het meisje levend is teruggevonden. Daarbij hoop ik van harte dat haar geen dingen zijn aangedaan die haar leven nog ernstiger zullen be?nvloeden dan een ontvoering van een paar dagen toch al zullen doen.

Water

Woensdag 27 Augustus 2003 at 11:02 pm

In de zomer zet Hannie altijd een klein emmertje in de gootsteen om redelijk schoon spoelwater op te vangen, om dat vervolgens bij door haar met zorg geslecteerde struiken en planten te gooien. Ik plaag haar daar wel mee, maar bewonder haar bereidheid om dagelijks vijf tot tien emmertjes water naar de natuur te dragen zeer, zodat ik mijn medewerking met een glimlach verleen. Ik doe alsof ik in de caravan ben, waar ik het tankje van 15 liter zelf moet vullen, en dat helpt. Deze zomer was de reden voor zuinig waterbeheer meer dan ooit aanwezig en vele gewassen zouden het zonder dit anders verspilde water niet hebben overleefd.

Vandaag ontdekten wij dat de wc in het gastenhuisje sinds het laatste gebruik was blijven doorlopen. Dat gebeurt wel eens met wc's, dat de vlotter wat blijft hangen of zo, waardoor het water blijft stromen en via de toiletpot de wijde wereld inloopt. Thuis merk je dat na een paar uur, maar we hebben (gelukkig) niet altijd logerende gasten. We hebben maar niet uitgerekend hoeveel emmertjes dat geweest zijn en troosten ons met de gedachte dat de afvoer uitkomt in de sloot naast ons erf, zodat het vermorste water in ieder geval in de buurt blijft. We hebben wel een watermeter en drinkwater kost volgens mij op het moment ongeveer een eurocent per liter. Oei!

Lezen (2)

Woensdag 27 Augustus 2003 at 4:05 pm Dat is even een tegenvaller. Mijn favoriete Nederlandstalige schrijvers van detectiveromans zijn bij mijn lezers onbekend, dan wel onbemind. Hoe is het dan met Baantjer? Scoort die beter? Onder de vaste links nam ik op een verwijzing naar de Vrij Nederland Detective- en thrillergids. Wie nieuwsgierig is geworden kan daar naar hartelust grasduinen. En verder is het vooral voor mij handig die link bij de hand te hebben.

Lezen

Dinsdag 26 Augustus 2003 at 12:39 am

Ik lees graag. Niet alleen weblogs, maar ook leesboeken. Ook wel eens literatuur. Het liefst lees ik handleidingen van electronische apparatuur, maar omdat dat in de regel heel dure boekjes zijn, meeverpakt in een doos met voorgevormd piepschuim, lees ik vooral thrillers en detective- of politieromans. Ik heb een behoorlijke collectie detectives (zo noem ik ze maar even samenvattend) van Nederlandse auteurs. Ook al omdat ik al vele jaren met de gedachte speel zelf ook nog eens zo'n werkje af te scheiden. De eerste negen bladzijden zijn al heel lang klaar. Mijn cabaretcarri?re komt er nu even tussen, maar als ik volgend jaar nog steeds niet ben doorgebroken (ik denk dan toch wel op het niveau van een tournee langs de belangrijke theaters in het land en de oudejaarsconference 2005) ga ik lekker zitten schrijven. Geen reis- en verblijfkosten, van niemand afhankelijk en ik kan het altijd via internet uitgeven. E?n exemplaar kost dan geloof ik wel duizend euro, maar dan heb je toch maar mooi een boek op je naam staan! En beginnend cabaretier zijn kost heel wat meer.

Mag ik jullie vragen naar je favoriete Nederlandse schrijver van detectives? Ik heb ze niet allemaal opgenoemd uiteraard, want dan wordt het lijstje wel erg lang, maar als je een andere favoriet hebt lees ik dat graag in de commentaarhoek.

-
-
-
-
-
-
-
-
-

Speelgoed (3)

Zondag 24 Augustus 2003 at 6:13 pm

In de loop der jaren heb ik heel wat glimmende muziekspeeltjes met knopjes en kabeltjes gekocht. Ook heb ik tal van die speeltjes met beschamende verliezen weer ingeruild om een betere versie te verwerven. Daar ben ik een paar jaar geleden mee opgehouden. En dank zij marktplaats ben ik er nu eindelijk in geslaagd zelf eens voor een redelijke prijs aan een apparaat te komen. Het betreft hier een Korg D 1200, een 12 sporen harddiskrecorder. Nu krijg ik in mijn eentje geen twaalf sporen vol, maar hij doet ook zes op een betere kwaliteit.

Voor de liefhebbers: http://www.korg.com/gear/info.asp?A_PROD_NO=D1200

Ik ben een blij jongetje en heb de eerste opname al gemaakt. Prachtig! Dat wil zeggen de geluidskwaliteit, want hij corrigeert nog niet mijn timingfoutjes. Vals was het deze keer overigens niet, dus dat is wel weer een goed teken. Kennelijk intoneer ik door alle oefening wel wat beter.

/

Wat ik met deze machine kan doen is eerst een liedje gewoon zingen bij de piano. Vervolgens de pianopartij nog eens overdoen, maar dan zonder erbij te zingen (luisterend naar de eerste opname). Want ik speel beter piano als ik me daar helemaal op kan concentreren. En tenslotte de zangpartij opnieuw inzingen bij de nieuwe piano-opname. Want ik zing beter als ik er niet piano bij hoef te spelen. Het resultaat zou dan het beste moeten zijn wat in mij aanwezig is. Als ik die versies van mijn liedje dan op CD zet, kan ik er vast wel dertig van verkopen. Tegen kostprijs. Maar dan reken ik wel de afschrijving van mijn nieuwe speelgoed mee in de kostprijs en dan wordt het toch nog een prijzig plaatje. Misschien kan ik er ook wel veertig verkopen.

Cameretten (2)

Vrijdag 22 Augustus 2003 at 11:09 pm

Bij mijn aanmelding gaf ik aan dat we de maand september met vakantie zouden zijn en dat Zwolle het dichtst bij Friesland ligt, zodat ik aannam bij de voorselectie te worden ingedeeld op 9 oktober. Niet dus: het wordt 9 september in Theater Pepijn in Den Haag. Nou ja, ook leuk. En dan proberen tijdens de vakantie niet teveel te denken over de kans tot de uitverkorenen te behoren. Er zijn 79 gegadigden dit jaar. De kans om als oudere beginner uit zo'n grote groep jonge vechters  te worden gekozen om als ??n van negen ook echt aan het festival te mogen deelnemen is niet zo heel groot. Toch maak ik me daar niet al te druk over. Ik doe wat ik kan en als het niet lukt blijf ik toch doen wat ik kan. Meer kan ik niet namelijk.

Ik had tot een uur geleden het idee dat ik nog vele weken de tijd had mijn twintig minuten voor te bereiden. Niet dus. En omdat ik pas een nieuw beginlied heb gemaakt moet ik dus vanaf morgen weer serieus in training. Eigenlijk is dat ook wel lekker, want pas met wat druk op de ketel repeteer ik serieus.

Kaas

Vrijdag 22 Augustus 2003 at 6:36 pm

Als ik kaas van het mes bestel vraag ik altijd gewichten als 628 of 743 gram. Mijn vaste kontakten op de markt zijn daar aan gewend en vinden het wel een sport om er zo dicht mogelijk bij te komen. Bij de kaasmeisjes in de supermarkt is het natuurlijk wel een beetje flauw om als ouwe kerel met een stalen smoel zulke bestellingen te plaatsen, maar ik kan het toch niet laten. En meestal heeft betrokkene na een eerste schichtige blik wel door te maken te hebben met iemand die zo nodig leuk moet zijn. En dan wordt het toch nog gezellig.

Het kaasmeisje bij AH in Gorredijk begon bijna te schreien toen ik een stuk Kollumer van 735 gram bestelde. Dat kan ik helemaal niet zo precies, zei ze angstig. Nou, zo precies komt het ook niet hoor, nam ik wat terug. Ze sneed een stuk af dat 722 gram bleek te wegen. Het is ietsje minder, mag dat ook? vroeg ze timide. Ik stemde genadiglijk in en besloot bij volgende grapjes te proberen de weerstand van het slachtoffer iets beter in te schatten.

Principes

Vrijdag 22 Augustus 2003 at 2:39 pm Eens in de zes weken komt een al wat oudere boer met trekker en aanhanger oud papier ophalen. De opbrengst gaat naar de plaatselijke christelijke basisschool. Ik ben helemaal geen voorstander van bijzonder onderwijs. Maar ja, het is zo'n aardige man en om nou naast de glasbak en de blikbak ook nog eens wekelijks naar een papierbak te moeten is ook weer zo'n gedoe. Ik vraag me af of ik ook zo gemakkelijk met mijn principes zou omgaan als de opbrengst naar een islamitische school ging.

Landleven (2)

Donderdag 21 Augustus 2003 at 1:37 pm

Het landleven heeft voor- en nadelen. Rust en ruimte zijn wat mij betreft de grootste voordelen. En het niet hebben van een snelle internet-verbinding het grootste nadeel. Voor de vervulling van alle overige levensbehoeften is een minuut of tien autorijden genoeg. Oosterwolde, Drachten en Heerenveen zijn weliswaar geen wereldsteden, maar je kunt er wel alles kopen. Groningen is drie kwartier rijden en in ruim anderhalf uur ben je in Amsterdam.

Maar voor het posten van een brief of een pakje hoeven we niet eens het erf af. We leggen de - uiteraard voldoende gefrankeerde - post op de brievenbus en de postbode neemt het mee naar het postkantoor. Dit is vast geen offici?le service van TPG Post, maar zo gaat het wel al jaren en ik mag hopen dat dat zo blijft, want het is reuze handig.

Handicap (4)

Woensdag 20 Augustus 2003 at 7:06 pm Vandaag heb ik mijn clubhandicap van 45 verlaagd naar 40. Dat betekent dat ik uitzonderlijk goed gespeeld heb, dat wil zeggen voor mijn doen. Ik won de wedstrijd en daarmee drie golfballetjes van een zodanige kwaliteit dat ik ze voorlopig niet ga gebruiken. Ik verlies namelijk nu per wedstrijd ongeveer vijf ballen in het struweel of in het water. Maar dat zijn tweedehandsballetjes van 50 cent, dus die schade is nog wel te overzien. Ik ga nu op weg naar een echte handicap, die begint namelijk pas bij 36. En om mijn bescheidenheid op peil te houden vermeld ik nog maar even dat Hannie inmiddels op 24,4 staat.

Schaken (2)

Dinsdag 19 Augustus 2003 at 11:52 am Het schaakboekje dat ik van mijn opa kreeg is niet geschreven door Max Euwe, maar door Louis Gans. Er staat geen jaartal in, maar Gans noemt Euwe een jongeman. Ik vermoed derhalve dat het werkje omstreeks 1925 is verschenen. De taal is nogal archa?sch en ik begrijp dat ik mij er als jongeling niet doorheen heb kunnen worstelen. Misschien dat het me nu wat beter afgaat.

Schaken

Maandag 18 Augustus 2003 at 7:34 pm

Rond mijn vijftiende heb ik een paar jaar regelmatig geschaakt met een buurjongen. We hadden allebei de loop der stukken geleerd van zijn vader en verder deden we maar wat. Of we het herdersmat indertijd zelf ontdekt hebben, of dat iemand het heeft voorgezegd weet ik niet meer. Van mijn opa had ik een leerboekje over schaken gekregen, geschreven door Max Euwe. Ik zal het eens opzoeken, want ik wil nu eindelijk wel eens echt leren schaken. Neef Peter is ermee begonnen en ik wil hem natuurlijk enigszins behoorlijk partij geven als we eens samen spelen. En ik hoop dat Hannie het ook wil gaan leren. Schaken is namelijk een van de weinige twee-persoonsspellen die ik boeiend genoeg vind om te doen. Scrabble vind ik ook niet onaardig, maar ik ben dan meer uit op het verspreiden van de letters over het bord om lekker door te kunnen spelen, dan met het behalen van de meeste punten.

In wat grotere gezelschappen speel ik graag Triviant. In mijn brein blijken zich namelijk talrijke weetjes te bevinden, waaraan ik in het dagelijks leven niets heb en die bij Triviant plotseling reuze van pas komen. Kolonisten van Catan heb ik nu een paar keer in de familiekring gespeeld en ik vind er absoluut niks aan. Dat gepruts met dorpen, wegen en kaartjes inspireert me bepaald niet. En als mijn zus dan mijn uitbreidingsplannen dwarsboomt is voor mij de lol van het spel en van haar af. Ik ga heel open om met mijn zus, zodat zij dat ook onmiddellijk ervaart. Wel ben ik dol op sjoelen.

Falafel (3)

Zondag 17 Augustus 2003 at 8:55 pm Het is nog steeds mijn bedoeling het tot Falafel-koning van Hoornsterzwaag te brengen en na mijn laatste prestatie heb ik mij al durven uitroepen tot Falafel-prins. Maar inmiddels ga ik volop voor de troon. Na de suggestie van Verbal Jam de bonen niet te koken, maar alleen te weken was ik al weer een stap verder gekomen. Nu heb ik kans gezien de vermalen substantie met brood wat droger te krijgen en met pindakaas wat smeu?ger. Eigenlijk moet dat met Tahin (sesam-pasta), maar dan moet ik eerst naar de natuurvoedingswinkel, want dat is bij de supermarkt niet te koop. Wel liet de massa zich gedwee tot balletjes rollen en het frituren lukt ook uitstekend. Nu moet ik de smaak nog vervolmaken met de kruidendosering en de pindakaassmaak beviel me ook niet echt. Voorts dien ik mij nog nader te verdiepen in de pittige sauzen die bij Maoz worden geserveerd. Kortom: nog veel te doen.

PHP

Zaterdag 16 Augustus 2003 at 10:52 pm

Vanmiddag besloot ik dat ik wil leren programmeren in PHP. Inmiddels heb ik gedownload Apache, MySQL en PHP, alsmede Editplus. Mijn bewondering voor Bob, Cathelijne en al die anderen die hiermee fluitend kunen omgaan was al groot, maar is ten minste verdrievoudgd. Ik geloof nog wel dat ik intelligent genoeg ben om het te leren, maar ik vrees dat ik het geduld niet kan opbrengen. Toch maar proberen en om te beginnen een klein onderzoekje:

Kun jij programmeren in PHP?

-
-
-

Hindeloopen

Vrijdag 15 Augustus 2003 at 10:33 pm

De helft van mijn leven woonde ik in Friesland. Maar Hindeloopen had ik nog nooit gezien. Hannie's moeder is dezer dagen bij ons en dat was vandaag een mooie aanleiding de excursie naar Hindeloopen eens te ondernemen. We begonnen met een autotocht door de Zuidwesthoek, zodat de reis anderhalf uur duurde, in plaats van de door de routeplanner aangegeven route van een uur. Maar het was wel veel aardiger dan de snelweg en uiteindelijk was het uitstapje ook bedoeld als bejaardenreisje. Hindeloopen is best mooi. Dat vonden al die anderen ook. De jachthaven ligt vol zeer grote zeiljachten, die vanuit Hindeloopen het IJsselmeer bevaren. Hindeloopen is ??n van de elf Friese steden en was eeuwen geleden een belangrijke handelspartner van Amsterdam. Nu brengen vooral de zeilende touristen het geld binnen. Dat neemt niet weg dat een wandeling door de oude (en volgens mij nog behoorlijk authentieke) straatjes zeer de moeite waard is. We bezochten het plaatselijke museum, ook al vanwege zijn uitmuntende toiletgelegenheid. Met de NS kortingskaart is een museumbezoek goedkoper dan een biertje. Van een biertje moet je weer plassen en van museumbezoek neem je iets mee.

Na Hindeloopen reden we naar Workum. Het Jopie Huismanmuseum diende te worden bezichtigd en ik wenste ons te vergasten op de echte IJsselmeerpaling. Het museum was echt, de paling gekweekt, zoals het meisje in de viswinkel ruiterlijk erkende. Diny Schouten had me eigenlijk al gewaarschuwd. De echte goeie paling wordt voor veel geld door restaurants weggekocht en wij moeten ons redden met de kweekaaltjes. Toch hebben we thuis heerlijk zitten smikkelen van deze duur betaalde en vette lekkernij.

Voor de terugweg had ik de route van de routeplanner aangehouden, maar dank zij een file van een half uur voor de rotonde bij Joure duurde dat deel van de reis ook nog eens anderhalf uur, zonder dat er veel leuks te zien was. Maar met de auto vanuit Amsterdam naar Zandvoort op een mooie dag is nog erger, dus ik wil er verder niet over zeuren.

Landleven

Donderdag 14 Augustus 2003 at 9:21 pm De afgelopen weken heeft Hannie van bessen uit eigen tuin en pruimen van de buren tientallen potten jam en comp?te gemaakt. Vandaag kwam ze thuis met het eerste bakje bramen, die gaan vanavond nog de potten in. Verder zijn er al vele kilogrammen sperziebonen en snijbonen schoongemaakt en geblancheerd aan de diepvieskast toevertrouwd, zodat wij de komende winter weer regelmatig zo goed als verse bonen zullen eten. Het wachten is nu op de courgette-oogst. We zullen de courgette in tal van variaties eten, maar ook de vriezer zal zijn deel krijgen. Kortom, het landleven is een vreugde. Maar je hebt er wel een vrouw bij nodig die van alles verbouwt, oogst en verwerkt.

Weblog

Woensdag 13 Augustus 2003 at 11:11 pm

In januari begon ik met mijn weblog. Eigenlijk was het vooral mijn bedoeling op die manier bekendheid te verwerven als cabaretier. Dat is tot dusverre niet gelukt. Wel hoopte ik steeds meer lezertjes te verwerven en in toenemende mate gelinkt te worden. Ook heb ik heel wat afgereageerd en zelf links geplaatst in de hoop op wederkerigheid, maar zo werkt dat dus niet. Inmiddels heb ik mijn eigen loglijst aangepast aan wat ik echt regelmatig lees en leuk vind. Maar er moet ook wel wat gebeuren op zo'n log, anders ben ik weg. En ik ga steeds strenger worden.

Ik erken dat ik wel mijn best heb gedaan te behagen, maar dat is dus nu voorbij. Ik schrijf vanaf nu alleen wanneer ik zin heb en uitsluitend wat ik wil. Wie het wil lezen is hartelijk welkom. Wie commentaar wil geven is daartoe uitgenodigd, zij het dat onwelvoeglijke taal aanstonds wordt verwijderd.

De stemmogelijkheden naar BNN en Weblogger heb ik verwijderd. Het interesseert me niet meer. Ik zal Bob vragen de plussen en minnen onder mijn postjes te verwijderen. Hier worden uitsluitend stukjes geplaatst die ik kwijt wil en jullie plusjes en minnetjes kunnen me geen fluit schelen. Als iets je  niet bevalt dan reageer je maar in woorden. En als iets je wel bevalt dan hoef je dat niet te laten weten, want dat dacht ik al. Anders bleef je wel weg.

Opruimen (2)

Woensdag 13 Augustus 2003 at 9:31 pm Opruimen betekent bij mij weggooien en ordenen. Uiteindelijk blijven er altijd spulletjes over die ik dan ongeduldig samenvoeg in een doos of een plastic zak en vervolgens ergens neerkieper. Zo bezit ik een klein labelprinterje van Brother. Bij iedere opruiming speelt dat apparaatje wel een rol om plastic boxen te voorzien van een opschrift dat min of meer logisch naar de inhoud verwijst. Ook voor het aanduiden in welk gat losgemaakte kabeluiteinden horen is het labelapparaatje van groot belang. Morgen gaat mijn computer voor een opfrisbeurt naar de Computerkiosk. Tot dusverre voerde ik bij terugkeer van de computer altijd een verwoede strijd met de opnieuw aan te sluiten kabels, maar dat zou nu eens anders gaan. Ik zou de kabels van een label voorzien. Je begrijpt het al: het labelprintertje was nergens te vinden. Bij de vorige opruiming had het zijn diensten nog bewezen, dus het kon nooit erg ver weg zijn. Maar zoals het gaat in het leven: ik vond het pas onder een omgevallen  opgevouwen keyboardstoel in een plastic zak met wat ik voor het gemak maar even diversen noem, toen ik alle koffers, flightcases, laden en kisten die in aanmerking kwamen had doorzocht. Wel heb ik en passant nog enkele andere kleine bezittingen gevonden die ik nog niet kwijt was.

Handicap (3)

Dinsdag 12 Augustus 2003 at 4:33 pm Terwijl ik zo voorzichtig mogelijk steeds nieuwe schaduwplekken opzocht, verlaagde Hannie haar handicap nog maar eens met drie punten, zodat ze nu 24,4 heeft.

Gelijk

Maandag 11 Augustus 2003 at 11:11 pm Ik heb in mijn leven vaak gelijk gehad, maar het pas gekregen als de tijd mijn gelijk had aangetoond. Dat komt omdat ik niet kon argumenteren en slecht luisterde naar de wederpartij, zodat ik slechte argumenten onvoldoende weerlegde. Maar het ergste was dat ik zo overtuigd was van mijn gelijk, dat ik mijn opponenten stom vond. Dat heb ik natuurlijk nooit met zoveel woorden gezegd, maar naar ik vrees wel laten merken. Ook werd ik in debatten wel eens oprecht woedend. Het heeft me nooit een punt opgeleverd. Het is jammer dat ik dit inzicht pas heb verworven nu ik gelijk hebben of krijgen niet meer zo belangrijk vind. Er is namelijk niet ??n groot en waarachtig gelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen gelijkje. In een democratie maken veel gelijkjes een groot gelijk, maar hou je als individu nog altijd recht op je particuliere ongelijk. Nou, dan maar ongelijk.

Dierenwelzijn (3)

Maandag 11 Augustus 2003 at 11:07 pm

Op 4 juli berichtte ik u over een aantal verbrande kippen op nog geen kilometer van ons huis. Keimpe stuitte op een link met foto's van deze brand. Alleen als u een snelle verbinding hebt of bijzonder ge?nteresseerd bent: klik hier.

Handicap (2)

Maandag 11 Augustus 2003 at 12:21 am

Wegens de te verwachten hoge temperatuur had ik moeten afzeggen voor de golfwedstrijd van vandaag, maar Hannie deed wel mee. Niet alleen won ze de eerste prijs, maar ze verlaagde haar handicap ook nog eens naar 27,4. Dat leek me wel een geschikt moment om de van oudjaar overgebleven fles champagne maar eens open te maken. Naarmate je handicap lager wordt, daalt de kans om wedstrijden te winnen, maar je aanzien binnen de vereniging stijgt. Ik heb nog steeds geen echte handicap en tel vanaf 45.

Zomertjewel

Zaterdag 09 Augustus 2003 at 10:53 am De afgelopen dagen was de zes-tallige familie Borst bij ons op bezoek. Nu laten wij onze gasten in ruil voor de consumptieve omzorging graag wat bosarbeid verrichten. De hitte leek dat aanvankelijk in de weg te staan, maar in de koelere uren is toch nog heel wat werk verzet. Inmiddels is het duidelijk mijn beurt om het nieuwe schuurtje te voorzien van legplanken en hangijzers. Maar die worden me nu veel te heet, dus ik wacht op betere tijden. Ik heb al drie golfwedstrijden moeten afzeggen, omdat ik te zeer aan het leven hecht. In huis is het dank zij luiken, lakens en een uitgekiend tochtbeleid redelijk koel, zodat ik fijn kan repeteren.

Doortrappen

Donderdag 07 Augustus 2003 at 1:58 pm

Al snel begon ze te kreunen, eerst nog stil en ingehouden, maar later probeerde ze niet meer om de pijn te verbergen en het kreunen ging over in kermen. Ik trapte door, ik liet me door die aanstellerij niet weerhouden. Ze had erom gevraagd. Ze moest zonodig mee naar mijn huis en dan bepaal ik de regels. Het trappen viel me steeds zwaarder, maar ik kon niet meer terug. We zijn er, zei ik monter. Met een laatste snik sprong ze van mijn bagagedrager. Ik zou morgen die achterband maar eens oppompen.

92 woorden, 500 tekens, 5 x ze.

Dit is een verhaaltje in het kader van het project Zijx500 van Boekblog.

Dik (122)

Donderdag 07 Augustus 2003 at 10:09 am

Toen ik op mijn 19de in militaire dienst ging had ik een volstrekt normaal postuur. Ik ben 1.85 m lang en woog destijds minder dan 80 kg. Ik kwam terecht bij het Tamboerkorps der Intendance, in welk gezelschap ik de klaroen blies. Mijn aanleg voor luiheid kreeg alle kans zich te ontplooien. Wij repeteerden een paar uur per dag en hielpen daarnaast wat in de keuken. Maar het grootste deel van de tijd deden we niets. Om een uur of tien was het kantinetijd. Bij de koffie gebruikte ik twee spritsen. Elke dag. Rond het middaguur was de kantine weer open. Ik gebruikte dan twee kroketten. Elke dag. Niet in plaats van de lunch, maar als extra hapje. En ik begon langzaam aan bier te wennen. Tijdens de diensttijd heb ik enkele malen mijn koppelriem wijder moeten maken, maar ik hoefde nog niet naar een grotere kledingmaat.

Dat kwam pas toen ik in Groningen ging studeren. Ik werd lid van het corps en dat vond ik reuze gezellig. Vrijwel iedere dag was ik op de soci?teit te vinden en meestal dronk ik teveel bier. De groei kwam er lekker in en na een paar jaar woog ik 90 kg.

Ik stopte met de studie, ging werken en trouwde. Mijn eerste vrouw en ik hebben heel wat zakken chips met dipsaus weggewerkt, in de hoop dat we daar gelukkig van zouden worden. Het mocht niet baten.

Vervolgens kwam de lange periode van tal van verschillende di?ten. Het gevolg is dat ik in mijn leven naar schatting 150 kg ben afgevallen. Dank zij het beruchte jojo-effect kwam het spek in steeds rapper tempo terug als ik de teugels weer liet vieren.

Vandaag weeg ik 122 kg. En vanaf vandaag gaat dat gewicht rustig, maar gestaag naar beneden. Niet door drastiche di?ten, maar door gezond en verstandig eetgedrag. En geen bier meer. Alleen een glaasje wijn bij het eten en verder water, veel water. Water met een drupje citroensap, water met een klontje ijs, water met een scheutje Molkewei, water vermomd als thee. Het gaat goed komen. De eerste mijlpaal die ik ga vieren (met een glaasje Rivella) is 115 kg. Ik hou je op de hoogte.

Parade recensies

Woensdag 06 Augustus 2003 at 1:23 pm

Voor musicals ben ik eigenlijk te ongeduldig. Toch ging ik naar Assassins. Erik Plageman, die ik tijdens een kleinkunst workshop op Buitenkunst heb leren kennen, deed mee, vandaar. Sondheim is niet bepaald de componist van de simpele deuntjes. De muziek fladdert van toonsoort naar toonsoort, op een manier die mij af en toe wat gekunsteld en gezocht aandoet. Neef Peter, die het werk van Sondheim goed kent en bewondert, deelt die opvatting niet. Waarschijnlijk heeft hij gelijk. Hoe het ook zij: Sondheim maakt het de zangers en musici niet makkelijk en ik moet zeggen dat deze cast er zich bewonderenswaardig doorheen sloeg. De zang was goed tot zeer goed en de vijfkoppige band werkte zich een slag in de rondte, omdat de originele partituur voor een groot orkest is geschreven. Knap werk, kortom. Dat het mij toch wat te lang duurde heeft vooral te maken met het wiebelige bankje waar ik op zat. Jammer trouwens dat er maar weinig publiek was. De voorstelling kost 15,50 euro, maar alle artiesten doen dit werk op vrijwillige basis. Het geld gaat vooral op aan licht en geluidstechniek.

Vervolgens kwam ik terecht bij Holland Hoog. Voor 3,50 euro twintig minuten amusement, aanstekelijk gebracht door Milou Frencken en Niek Barendsen. Leuk van begin tot eind, geen pretenties, goed gezongen, kortom: een dikke aanrader (alleen deze week nog te zien).

De zondagavond sloot ik af met Doorgefokt. Een mooie, af en toe hilarische voorstelling over integratie en rassenvermenging bij honden (een beknopte samenvatting waar de makers misschien niet volledig achter staan). Alex Klaasen bewonder ik al zo lang ik hem ken (en dat is vanaf zijn eerste jaar op de Kleinkunstacademie) en hij stelde opnieuw niet teleur. Hij is (droog)komisch, zingt prachtig en gaat een dansje niet uit de weg. Raymonde de Kuyper kende ik alleen van Jiskefet en ik vond haar in het echt nog leuker. Haar tegenspeelster Carla Mulder kende ik helemaal niet, maar ook van haar spel was ik zeer onder de indruk. Ray van Santen kwam af en toe even een stukje saxofoon spelen om de anderen de tijd te geven weer een ander hondenpak aan te trekken. Ik vond het een prachtige voorstelling en ik heb regelmatig flink moeten lachen. Alweer een aanrader dus.

Maandagavond begon ik met mijn volgende aanrader: Het Hoofdprogramma van Justus van Oel en Jan Boiten. Op witte bollen worden 18 hoofden geprojecteerd van bekende Nederlanders, die samen een koor vormen dat een stuk van Bach moet instuderen, onder leiding van een live aanwezige dirigent. Als ik een redelijk geslaagde viersporen geluidsopname heb gemaakt, vind ik dat al een immense technische prestatie. Wat hier is gepresteerd is nog duizend keer moeilijker. Duurt maar een half uurtje, maar is geweldig om mee te maken. Komt nooit op televisie, dus op naar de Parade.

Tenslotte bezocht ik Niks dan Rottigheid van Maarten van Roozendaal, Beatrice van der Poel en Bob Fosko. Ze hadden veel te veel kaarten verkocht, waardoor het onprettig en gevaarlijk vol was in de tent. De muziek was uitstekend, Beatrice zong erg mooi, het kwisje tegen het einde was wat aan de flauwe en lange kant en ik hoor Van Roozendaal liever alleen. Bob Fosko hield zich in het muzikale geweld nog het beste staande, maar dat is wel weer mijn idee, want het publiek was razend enthousiast. Wat mij betreft geen aanrader, maar je moet het helemaal zelf weten.

Parade (2)

Dinsdag 05 Augustus 2003 at 6:47 pm

De Parade is voortgekomen uit de Boulevard of Broken Dreams, in Amsterdam op het Museumplein. Je hoefde niet te betalen om op het terrein te komen en de voorstelligen waren kleinschalig. Dat is anders geworden. Je begint al met het storten van 4 euro om binnen te mogen en de voorstellingen zijn bepaald niet voor niks. Ik kom daar bij de recensies nog op terug. Wat ik niet begrijp is dat je met de tram naar de President Kennedylaan wordt gestuurd (ter hoogte van de Rijnstraat) en dat de ingang dan helemaal aan de andere kant van het Paradeterrein aan de Amsteldijk ligt. Ja, inderdaad, als ik dan nog anderhalve kilometer moet sjouwen vind ik dat slecht geregeld.

Je mag op het terrein geen meegebracht voedsel eten en drank drinken. Normaal gesproken kom ik niet eens op dat idee, maar als ik nog ooit naar De Parade ga (bijvoorbeeld om te kijken naar het optreden van een vriend) dan zal zich in mijn knapzak een thermosfles en een pakje brood bevinden. Ik ben niet arm, maar ook niet gek. Nou geef ik toe dat de grotere restaurants voor redelijke prijzen een bordje warm eten aanboden, maar daar hadden we steeds geen tijd voor. En de liflafjes kostten allemaal ongeveer 5 euro. Nou, eer je lif kon zeggen had je het lafje al op.

En 2,80 euro voor een glaasje zoete ros? (ik mocht een slokje proeven) met een geschatte kostprijs van 1,99 euro per fles vind ik ook nogal wat, evenals 1,80 euro voor een glaasje bier. En dan kun je er ook nog rustig van uitgaan dat al die aardige meisjes die de drankjes uitreiken minimaal betaald worden (eerlijk gezegd weet ik dat niet en ik weet ook niet waar ik dat kan navragen, dus ik hou een slag(je) om de arm).

Maar verder was het wel gezellig.

Parade

Zondag 03 Augustus 2003 at 2:09 pm En dan nu met neef Peter naar Amsterdam, voor een paar avonden Parade.

Schuurtje (2)

Zondag 03 Augustus 2003 at 1:57 pm

Nadat zwager Geert al een dag van zijn kostelijke vrije weekend had geofferd aan het schuurtje, stak neef Peter de handen ook nog eens krachtig uit de mouwen. Op zeker moment legde hij de mouwen zelfs geheel af. Tot dusverre bewonderde ik neef Peter slechts om zijn artistieke bekwaamheden, maar hij blijkt ook nog eens te kunnen timmeren. Daarbij spreidt hij een ijver ten toon, die mijn gemakzucht volledig compenseert, zodat het bouwsel thans gereed is. Mijn bijdrage is vooral geweest het ontwikkelen van de wens dit schuurtje te bezitten en het bestellen en betalen van het benodigde materiaal. Daarnaast heb ik vooral aanwijzingen gegeven en eens een schroef aangereikt. Mijn dank gaat derhalve uit naar Mijndert, Ron, Geert en Peter.

Speelgoed (2)

Zaterdag 02 Augustus 2003 at 9:03 pm

Onze buren van een paar huizen verderop hebben al een tijdje een paard, maar nu ook een door het paard voortgetrokken wagen, waar ze met vier mensen in kunnen zitten. Tot dusverre heb ik ze er alleen nog maar rondjes mee zien rijden, maar misschien bezoeken ze wel braderie?n en fairs (vroeger waren dat jaarmarkten), waar naast de oude ambachten folkloristische optochten worden ge?rganiseerd. Iedereen heeft recht op zijn eigen merkwaardigheden.