Dinsdag 30 September 2003 at 6:27 pm
Vandaag was het redelijk weer, dus hebben we maar een flinke was gedraaid en opgehangen aan de waslijnen van de buren. De buren zijn er niet. Er is hier namelijk zo goed als niemand. Ik ben tot de conlcusie gekomen dat ik niet houd van een volle camping. Evenmin houd ik van een lege camping. Ik ben boodschappen gaan doen in Banyoles en ga een deel van die boodschappen dadelijk koken respectievelijk bakken. Daarna gaan we het resultaat van die activiteiten opeten. Daarbij zal ik mij doortastend volgieten, om op tijd de vergetelheid der slaap te kunnen bereiken. Ik heb met mijn somberheid Hannie nog niet aan het huilen, maar als morgen de auto nog niet klaar is gaat dat ook wel lukken.
Maar misschien gaan we ook wel iets leuks doen met de huurauto. Ermee naar een berg rijden bijvoorbeeld en dan de berg op rijden. En dan een bergklooster bezichtigen of een bergkasteel. En misschien weer eens uit eten, maar dat doen ze hier in Spanje altijd zo verschrikkelijk laat. Dat is op zich niet zo erg, maar daarna moeten we dan nog minsten een half uur over donkere bergweggetjes terug naar de camping. En daar mogen we na 11 uur niet meer naar binnen. En het eten begint pas om een uur of tien. We hebben het campingrestauarant ook al geprobeerd. Dat was vooral niet duur. Maar het hoofdgrecht was dan ook niet te eten. Kijk en daar doet de ANWB dan weer niks aan. O belde het steunpunt nu maar, dan wist ik waar ik aan toe was. De eerste zes jaar ben ik wel klaar met vakantie.
Maandag 29 September 2003 at 8:52 pm
Hannie speelde golf met een kennis uit Heerenveen, die thans op een golfbaan hier in de buurt woont. Ik deed een wasje, maar kon het niet ophangen wegens vele buitjes. Wandelen met de hondjes, dutjes en lezen.
Morgen is de auto misschien wel klaar. Of niet. Ik wil hier weg!
Zondag 28 September 2003 at 5:45 pm
Gisteren regende het vrijwel de hele dag, maar vandaag was het weer mooi. Heel wat Spaanse gezinnen die hier op de camping een vaste standplaats hebben kwamen toch nog even om eens een krachtige vleesverbranding op touw te zetten. Het zondagmiddagmaal is voor Spanjaarden een belangrijke familiegebeurtenis, waarbij de diep doorleefde vreugde op grote afstand kan worden gehoord.
Wij zijn het er inmiddels over eens geworden dat we het verblijven in een kleine caravan eigenlijk maar een paar dagen leuk vinden. Dat betekent een aanzienlijke beperking van de actieradius. En ook dat we volgend jaar eens een huisje gaan huren in de Spaanse binnenlanden. Als een lezer toevallig iemand kent met zo?n huis, die dat alleen maar wil verhuren aan hele nette mensen, dan zijn tips hartelijk welkom. En mocht iemand toevallig een betrouwbare verhuurorganisatie kennen hoor ik dat ook graag.
Zaterdag 27 September 2003 at 5:07 pm
Ik heb inmiddels een mooie relatie opgebouwd met de medewerkers van steunpunt Barcelona van de ANWB. De Internationale Reis- en Kredietbrief werpt na al die jaren zijn vruchten behoorlijk af. Inmiddels blijkt het contactslot definitief stuk te zijn (mea culpa, ik had al lang een nieuwe sleutel moeten laten maken), dus we blijven voorlopig nog even in Esponella en touren met een mooie Renault Megane door dit stukje Spanje. Het leven is een feest en we hebben de tijd. Ik ben een nieuw lied aan het schrijven met als onderwerp vakantie met de caravan. Ook de minder vreugdevolle ervaringen zullen aan bod komen. Ruimschoots zelfs.
Vrijdag 26 September 2003 at 3:09 pm
Het mobloggen lukt dus toch, maar alleen met Movistar en die provider is niet overal beschikbaar. De door de ANWB aangewezen garage kan de auto niet maken en brengt hem naar een andere garage, die dat maandag wel zou moeten kunnen. Of dinsdag. Of zo. Inmiddels ben ik al enkele uren in Girona, want het verhuurbedrijf waar ik van de ANWB een andere auto mag halen heeft een lunchpauze tot 16.30 uur. Het is mooi weer, Hannie zit bij de caravan te lezen en wandelt met de hondjes. Vanavond gaan we maar eens dineren in het camping-restaurant. En verder word ik gek van die rotmuziek in dit Internethol. Op de camping is ook een Internethoekje en daar heb ik gisteravond 286 berichten (hoofdzakelijk spam) gewist. Vakantie heeft zijn aardige kanten, maar thuis is ook wel prettig. Nog een paar weken ...
Vrijdag 26 September 2003 at 1:50 pm
Eerste camping in Spanje. Dadelijk maar Banyoles. Morgen naar Figueras.
Donderdag 25 September 2003 at 9:15 pm
Vanuit Spanje wil het mobloggen niet goed lukken, evenmin als het lezen van post. Nou ja, jammer dan. We zijn nu in Esponella. Volgende week dinsdag gaan we naar een plaatsje bij Barcelona, om vandaaruit die stad te bezichtigen. En daarna gaan we maar weer eens terug. Hierbij ga ik er van uit dat het me morgen lukt met hulp van het ANWB steunpunt Barcelona de koelventilator van de auto weer draaiende te krijgen bij hoge temperaturen. Anders komen we eerder terug.
Dinsdag 23 September 2003 at 4:51 pm
Hannie en de hondjes in de Middellandse Zee. De zon scheen zo fel dat ik
geheel op de tast moest afdrukken. Vandaar de scheve horizon.
Zondag 21 September 2003 at 2:42 pm
Kokende motor. Caravan door hulpvaardige mensen op zijn plek gezet. Auto
doet het nog. Telefoon niet dus ik kan dit bericht pas later versturen.
Vrijdag 19 September 2003 at 09:55 am
In dit kasteel aten wij warm.
Woensdag 17 September 2003 at 3:52 pm
Hier is alles te koop.
Maandag 15 September 2003 at 3:15 pm
Met Loes en Leo in Bar-le-Duc.
Maandag 15 September 2003 at 11:03 am
Bij Loes en Leo.
Zaterdag 13 September 2003 at 8:16 pm
De eerste overnachting in Belgi?.
Vrijdag 12 September 2003 at 5:40 pm
De eerste.
Vrijdag 12 September 2003 at 1:00 pm
E?n standplaats.
Woensdag 10 September 2003 at 11:01 pm
Morgen (dus donderdag) vertrekken we. De eerste stop is Huissen en zaterdag zakken we af naar het zuiden. Etappes van ten hoogste 300 km per dag en af en toe een dagje rust. Het einddoel is Barcelona en we zijn van plan vier weken weg te blijven. Maar dat hoeft van niemand, dus als we eerder terug willen of langer willen blijven doen we dat gewoon.
Omdat ik niet weet hoe duur mobloggen via KPN i-mode vanuit het buitenland is, ga ik het gewoon regelmatig doen. Na de vakantie zal ik jullie wel laten weten of het erg duur was. En af en toe komen we vast wel een internet-caf? tegen, zodat ik nog even kan kijken naar eventuele bemoedigende commentaren. Aan de volgorde van het linklijstje kun je zien wie inmiddels het pingen helemaal door heeft. Tot ziens.
Woensdag 10 September 2003 at 6:40 pm
Ik begrijp geloof ik wel waarom de mensen moesten lachen om mijn serieuze liedje met accordeon. Kijk maar eens
hier.
Woensdag 10 September 2003 at 02:33 am
Om kwart over twaalf reisde ik af en om kwart over drie parkeerde ik op het pleintje voor Pepijn. De parkeergarage waar ik het probeerde was tot zes uur in gebruik bij medewerkers van de Raad van State en pas daarna toegankelijk voor het publiek. Maar dit was nog beter, want ik hoefde mijn steekkarretje niet te gebruiken en kreeg een parkeerkaart van Pepijn.
Om vier uur was ik aan de beurt voor licht en geluid en Willem en ik hadden dat varkentje in een kwartier gewassen. Het slenterend wachten kon beginnen. Om half zeven arriveerde Peter en hoorde ik dat ik als laatste geprogrammeerd was. We aten in Caf? 2005 en waren op de afgesproken tijd weer in het theater. Geert en Riny (em twee vriendinnen van Riny) waren er al mooi op tijd en kort daarna arriveerden ook Michiel en Monique. Martijn had gezien dat ik speelde en kwam kijken. Warner en Tirtsa kwamen plotseling opdagen, dus al met al had ik toch tien man/vrouw eigen publiek op de been gebracht.
Ik was niet nerveus, maar wel wat gespannen. Maar toen ik eindelijk op mocht had ik er dan ook behoorlijk zin in. Het nieuwe openingslied viel erg in de smaak en eigenlijk gold dat voor de hele twintig minuten. Het accordeonversje begon niet goed, omdat ??n van de riemen gedraaid zat. Daardoor bleef de balg hangen en kwam er bijna geen geluid uit. Mede daardoor (hoop ik maar) lachte men vrij hartelijk om het toch eigenlijk wel serieus bedoelde lied. Ik moet het daar met Peter nog maar eens over hebben. Hij denkt voorlopig dat het teveel de indruk maakt dat het een parodie op een serieus lied is. Daarbij speelt wellicht een rol dat die kleine trekharmonica op die dikke buik wel een koddig tafereel oplevert.
Het slotapplaus was overweldigend en ik mocht na afloop talrijke waarderende woorden, alsmede twee biertjes in ontvangst nemen. Peter reed naar Amsterdam en daar nam ik het stuur over. Om twee uur was ik thuis. Mijn Camerettenlot ligt nu in handen van de selectiecommissie en ik span mijn verwachtingen niet hoog. Toch zal ik op 12 oktober voor alle zekerheid de telefoon op mijn hart dragen.
Dinsdag 09 September 2003 at 6:47 pm
Peter staat mij terzijde.
Dinsdag 09 September 2003 at 4:39 pm
Hier sta ik, ik kan niet anders. En technicus Willem staat voor het raam.
Maandag 08 September 2003 at 6:24 pm
Mijn lijstje weblog links wordt bijgehouden door Blogrolling. Ik heb de volgorde nu zo ingesteld, dat de laatst vernieuwde bovenaan komt te staan. Een sterretje achter de link geeft aan dat de weblog ten hoogste twaalf uur geleden is ververst. Dat werkt alleen maar als je na een nieuw postje Blogrolling daarvan op de hoogte stelt. Als je weblogprogramma dat niet automatisch doet kun je altijd zelf een berichtje sturen. Doe je dat niet dan blijf je altijd onderaan hangen. Misschien kan je dat niks schelen. Dan is het ook goed.
Maandag 08 September 2003 at 5:44 pm
Morgenavond mag ik 20 minuten optreden in Theater Pepijn in Den Haag. Voorselectie Cameretten. In totaal 80 deelnemers, waarvan negen mogen meedoen aan het echte festival in november. Wie door mag hoort dat op 12 oktober per telefoon. Hoewel ik niet zenuwachtig ben (ik vind optreden namelijk heel ergt leuk) begint zich toch een zekere spanning van mij meester te maken. De verslagen van de selectie-avonden staan op de site van Cameretten (link links) en daar zijn ook publiekscommentaren aan toegevoegd. Nu bepaalt het publiek niet wie mag meedoen, maar als het publiek er niks aan vindt lijkt de kans aanwezig dat de selectiecommissie tot eenzelfde oordeel komt.
Ik vertrek morgen rond het middaguur, zodat de kans dat ik ruim voor de soundcheck om 16.00 uur aanwezig ben tamelijk groot is. Onze Escort wordt in de garage vertroeteld, dus ik mag de rit maken in een vrij nieuwe Ford Ka. Dat is een klein en wat merkwaardig gevormd auto'tje, maar als je er in zit heb je daar totaal geen erg in, tenzij je even achterom kijkt, want daar is het opeens wel erg snel afgelopen met de auto. Accordeon, koffer en opvouwbare steekwagen gaan er wel in, maar dan is het ook wel gebeurd.
Donderdag vertrekken we voor een week of vier met de caravan richting Barcelona. Tijdens het wachten op de uitslag geeft dat tenminste wat afleiding.
Zondag 07 September 2003 at 11:11 pm
Mijn oudste zoon is, samen met een compagnon, begonnen met de verkoop van computerhardware. Adam Bellow heeft in een boek van ruim 500 pagina's uitgelegd dat nepotisme in der mensen genen zit, zodat ik mij niet in het minst bezwaard voel je aan te raden je hardware via internet bij hem te bestellen. De prijzen zijn scherp en de artikelen van eerste kwaliteit. Als je de spullen ook - tegen een zeer geringe vergoeding - wilt laten inbouwen moet je wel naar Noord-Groningen, dus is het wel prettiger als je dat zelf kunt. Hoewel: Noord-Groningen kon wel eens mooier zijn dan je denkt, dus kan dit ook een goede reden zijn om er eens te gaan kijken. De link staat links.
Vrijdag 05 September 2003 at 4:47 pm
Eerlijk is eerlijk: ik vind AH een heerlijke winkel. Ik woonde een paar jaar op loopafstand van het Gelderlandplein en het was een feest om daar boodschappen te doen. Maar ook de AH in Drachten mag er zijn. Toen Lidl zich vestigde in Oosterwolde werd ik wel heel krachtig met de neus op de prijsfeiten gedrukt en mijn winkelgedrag is daardoor toch veranderd. En kennelijk ben ik ook maar een simpele trendvolger, want AH heeft van het veranderde consumentengedrag behoorlijk last. Dat er dan vervolgens een Zweed aan te pas moet komen om het bedrijf te redden lijkt wat vreemd. Loopt er in Nederland niemand rond met de vereiste bekwaamheden? Nou ja, dat zal dan wel. Dat die man daar graag een fatsoenlijke boterham mee wil verdienen kan ik billijken. Hij zal vast regelmatig op koopavond moeten werken en misschien niet elk weekend kunnen gaan fietsen. Maar tien miljoen euro per jaar is wel heel erg veel. Zeker in de ogen van de 400 mensen die binnenkort helemaal niet meer bij AH werken. Maar goed, eigenlijk wil ik alleen maar even jullie aandacht vragen voor het prachtige stuk dat
Verbal Jam aan dit onderwerp heeft gewijd.
Vrijdag 05 September 2003 at 3:08 pm
Door mijn hartelijke karakter en spontane grappen maak ik nogal makkelijk vrienden. Met hetzelfde gemak trouwens ook vijanden en die dan vaak voor het leven. Zo sprak ik met Sanne Wallis de Vries, die stond te koketteren met een bloemetjesjas. Olijk vroeg ik of ze die zelf had gemaakt van een plastic tafelkleed. Dat bleek niet het geval. Deze jas was van het merk Prada en gekocht te Rome. Daarna koos Sanne een andere gesprekspartner uit het zich verdringende aanbod. Sorry Sanne, het was maar een grapje en ik vond het best een mooie en vrolijke jas. Maar ja, nu is het te laat.
Dinsdag 02 September 2003 at 10:46 pm
Het was erg druk op de Uitmarkt. En het geluid deed wel iets aan een kermis denken. Pas als je op ongeveer 20 meter van een hoofdact stond hoorde je alleen dat geluid. Maar dan wel meteen op naar ruwe schatting 96 dB en dat vind ik wat aan de harde kant. Dus meestal bleef ik op een grotere afstand, waardoor ook andere podia mij auditief bereikten. Het meeste wat ik hoorde vond ik onaangenaam tot zeer onaangenaam. Bij de rolschaatsers stond een jongeman zo keihard in de microfoon te bl?ren dat de installatie, die waarschijnlijk op 10 stond, voortdurend overmoduleerde. Op korte afstand was een groot podium waar rappers keihard door elkaar heen stonden te kletsen, begeleid door een contrabas en slagwerk. De contrabas werd zo genadeloos versterkt, dat ie bijna van door de feedback veroorzaakte resonantie uit elkaar barstte. Waanzinnig. Al die geluidsmensen van Focus zijn doof of luisteren alleen maar via een koptelefoon.
In die kakafonie moest Arthur Umbgrove zijn liedjes over het voetlicht brengen. Ik stond behoorlijk achteraan en kon het niet volgen. Jammer, want nu weet ik nog steeds niet of ik hem goed vind.
Bij het optreden van Toetssteen stond ik vooraan. Een heel orkest, twee zangers en twee zangeressen en een presentator in de persoon van schrijver Dick van den Heuvel gaven een voorproefje van De Bonte Dinsdagavondtrein (zie de site van Dick voor meer informatie, link links). Leuke liedjes, mooi gezongen en goed begeleid. Jammer genoeg had het orkest wel per instrument een soundcheck gedaan, maar de vocalisten niet. Bovendien was de technicus niet steeds even alert, waardoor er af en toe een microfoon dicht stond, die beter open had kunnen staan. En de balans tussen zang en orkest viel uit in het voordeel van het orkest. Daardoor waren nogal wat stukken tekst van de liedjes nauwelijks te verstaan. De stukken die ik wel verstond geven me overigens alle aanleiding de voorstelling te willen zien. De sfeer uit de tijd dat wij thuis aan de radio gekluisterd zaten om naar de Bonte Dinsdagavondtrein te luisteren werd door tekst, muziek en kleding teruggeroepen.
Zondag was ik nog op tijd om een kwartier Bolder & Plante te zien. Het lied waar ik inviel vond ik leuk, de daarop volgende vertolking van Romeo en Julia misschien wel iets aan de langdradige kant, hoewel ik een paar keer flink heb moeten grinniken. Ook hier stond ik wegens mijn te late komst behoorlijk achteraan, maar ik kon door de vele weglopers doorschuiven naar voren.
Daarna had ik enkele voorstellingen in de theaters willen zien, maar ik had niet het geduld daarvoor lang in de rij te staan. Bovendien was het niet mogelijk de ene voorstelling te bekijken, terwijl je dan al voor de andere in de rij zou moeten staan. Jammer. Daardoor is het bij Droog Brood gebleven. Ik had nog niets van de nieuwe voorstelling gezien en was dus heel nieuwsgierig. Ondanks mijn persoonlijke relatie met dit duo ben ik -denk ik- wel in staat met voldoende afstand te kijken. Natuurlijk heb ik op een enkel detail kritiek, maar in het algemeen vond ik het geweldig leuk. Talrijke momenten voor de gulle lach en een prachtig liedje tot besluit. Ik verheug me nu al op de hele voorstelling. De zaal leek mijn opvatting wel te delen, met uitzondering van die ene mevrouw van 46, die zich met een stuurse blik uit de derde rij wrong om demonstratief de zaal te verlaten. Maar misschien moest ze opeens heel erg plassen. Je weet het niet.
Dinsdag 02 September 2003 at 7:00 pm
Bij aankoop van drie flessen Spa naar keuze kreeg ik een spuitbus Spa Blauw ten geschenke. Ja, je leest het goed: een spuitbus Spa Blauw. Als je op de knop drukt komt er geen deodorant of eau de toilette uit, maar fijn vernevelde Spa Blauw. Dat leek me zo idioot dat ik besloot op de aanbieding in te gaan. De spuitbus heeft tot doel het brengen van verfrissende koelte op de besproeide huid. En, zo vermeldt de verpakking trots, het is pH neutraal. Een nogal overbodige mededeling voor water, maar vooruit. Ik moet toegeven dat het inderdaad verfrissend werkt. Maar als het warm is neem ik bij het golfen een natte handdoek mee en in de auto hebben wij meestal een natte washand binnen handbereik. Ook lekker. Ik denk niet dat ik als deze leeg is ? 1,49 ga uitgeven voor nog zo'n spuitbus. En als je wilt ervaren of jij dat geld er wel voor over hebt, kun je het beste eerst de plantenspuit eens op je gezicht richten (bij voorkeur zonder Pokon), want dat geeft hetzelfde effect, als de spuitmond tenminste op vernevelen staat.
Maandag 01 September 2003 at 10:21 pm
De rij wachtenden voor het Nieuwe De La Martheater stond tot om de hoek bij American. De laatsten in de rij zouden nooit binnenkomen en konden hooguit besluiten te blijven staan voor de volgende voorstelling. Gelukkig heb ik een nauwe relatie met ??n der leden van het duo Droog Brood, dus ik zou worden ingelaten via de artiesteningang. Op het afgesproken tijdstip wrong ik mij tussen de rij wachtenden door, waarbij ik zo goed mogelijk probeerde te kijken als iemand wiens aanwezigheid binnen het theater op dat moment van het grootste belang was. Voor de deur staande meldde ik mij per mobiele telefoon. Na ingeveer een minuut bleek dat de artiesteningang twintig meter verder naar voren lag. Er steeg geen hoongelach op uit de rij, maar ik was blij dat ik binnen was.
Maandag 01 September 2003 at 10:19 pm
Het leukste van de Uitmarkt was dat ik werd ge?ntroduceerd op het Artiestenterras en voor het slotfeest in de Stadsschouwburg. Ik heb deze paar dagen gepraat met (hoe kort soms ook) de volgende bekende artiesten:
Dick van den Heuvel, Hans Dorrestijn, Sanne Wallis de Vries, Tina de Bruin, Leo Bloemen, Roel van Alkemade, Peter van de Witte, Bas Hoeflaak, Maaike Martens, Brigitte Kaandorp, Bert Klunder, Alex Klaasen, Raymonde de Kuijper, Pieter Bouwman en Gwen Maduro.
Als ik wel met je gepraat heb en je komt in dit lijstje niet voor dan ben je misschien nog niet bekend genoeg.
