Voorpagina
Het beginStemacteur
Voice-over, commercialsAudio
GeluidsopnamesKijk en luister:
Schrijf in voor de nieuwsbrief!
Lex Empress
Maandag 29 December 2003 at 10:46 pmHet kerstdiner werd afgesloten met een taart, die deels bestond uit Lex Empress. Zij slaagde er in zonder slapstick-achtige gebeurtenissen de taart te verlaten, om vanaf het podium een spetterend muzikaal slot van de avond neer te zetten. Wat een stem. Het is jazz, het is soul en het is geloof ik ook nog heel modern, maar in ieder geval een genot om naar te luisteren. Ze werd virtuoos begeleid door de jonge gitarist Folker Tettero. Op zijn website zijn enkele geluidsfragmenten te beluisteren van wat hij nog meer doet. Ga eens kijken, ook de moeite waard.
Karin Giphart
Maandag 29 December 2003 at 10:41 pm Karin Giphart las in Paradiso een paar bladzijden voor uit haar volgend voorjaar te verschijnen boek over het lesbische leven in Amsterdam. Zij vertelde hoe haar vriendin met scheerschuim en -mes haar intiemste beharing verwijderde en zich vervolgens lovend uitliet over het aldus bereikte inzicht. Onschuldig zou ik denken. Mooi verwoord en zeker niet grof. Wat men in dit gezelschap niet snel zou verwachten gebeurde toch: twee mensen verlieten demonstratief de zaal. En dat terwijl de kalkoen nog moest worden opgediend. Het lijkt me wel prettig om zo overtuigd te zijn van de juistheid van je inzichten, dat je de konsekwenties van je stellingname aanvaardt en de reeds betaalde kalkoen versmaadt, om je honger vervolgens te stillen met een kroket of ziets dergelijks. Wel denk ik heel stiekem dat slechts ??n van de twee echt gekwetst was en dat de ander zich omwille van de lieve vrede heeft laten meetronen. Die twee halen de volgende kerstmis niet samen, denk ik dan maar. En ik ga lekker het boek van Karin kopen als het uit is. En ik zal er over schrijven als ik het uit heb.Amber Schoop
Zondag 28 December 2003 at 10:11 pmAmber Schoop is leerling van de parttime kleinkunst opleiding Studio ST&M. Zij zong een lied van Brel (Ces gens l?) in een vertaling van Ernst van Altena (Dat soort volk). Door de kerstdrukte bij de post had ik de partituur niet op tijd voor onze repetitie gekregen, zodat we het voor wat betreft oefenen moesten doen met een gestolen kwartiertje op de dag van de uitvoering zelf. De begeleiding is technisch vrij eenvoudig. Eigenlijk is er maar ??n moment waarop de begeleiding even stopt, om in de volgende maat weer in te vallen. Ik kan niet meer terughalen of ik twee of vier tellen te vroeg stopte. Amber ging onverschrokken door, het publiek heeft vast niets gemerkt, maar zij was toch even uit balans en dat is wat je als begeleider zo ontzaglijk graag niet wilt.
Toch zong Amber mooi en overtuigend en kreeg ze het gulle applaus dat ze verdiende. Want ook voor haar waren de omstandigheden niet wat je noemt optimaal.
Die omstandigheden noem ik toch even, niet als verwijt aan wie dan ook, maar om aan te geven hoe ver je boven de materie moet staan om te doen wat je moet doen, zonder je van de wijs te laten brengen.
De gehuurde digitale piano was een goed instrument. Het geluid kwam uit grote boxen die een paar meter boven en voor mij hingen. Het geluid werd gestraald naar de tegenoverliggende kant van de zaal en ik hoorde het pas als het weer terug was. Het geluid was dan al een meter of 100 onderweg geweest, dus er zat een kleine vertraging tussen wat ik speelde en wat ik hoorde. De stem van Amber moest diezelfde weg afleggen voordat ik haar hoorde. Zij stond zelf op het middenpodium, een meter of twaalf bij mij vandaan, dus persoonlijk kontakt was er niet. Kortom, de vertragingen tussen doen en horen vormden een behoorlijk storende factor.
Ongeveer 60 mensen zaten op het podium aan lange tafels. De luidsprekers in die hoek waren defect, met als gevolg dat zij maar weinig hoorden. Daardoor ontstond de neiging door te praten, hetgeen het voor de anderen aan die tafels vervolgens helemaal onmogelijk maakte nog iets te verstaan.
Van het etend gezelschap maakte een groep kinderen deel uit. Die kinderen speelden in de hal en maakten daarbij de geluiden die spelende kinderen nu eenmaal maken. Ook daarvan kwamen regelmatig flarden de zaal binnen dwarrelen. Hier wil ik het graag bij laten.
Paradiso (2)
Zondag 28 December 2003 at 5:56 pmOp tweede kerstdag organiseerde Paradiso een theatraal kerstdiner rond het thema familie. Er waren optredens van Maarten van Roozendaal, Lex Empress, Karin Giphart en Amber Schoop. Ook ik mocht een stukje uit mjn programma vertonen, dus ik was zeer vereerd. En als ik er dan toch was zou ik samen met de Rotterdamse actrice Loes Vos tussen de gangen Big Mama en Big Papa vertolken. En ook mocht ik Amber begeleiden op piano, maar daarover later meer. Gelukkig is Loes zeer ervaren en bepaald niet op haar mondje gevallen en gelukkig had zij ook verreweg de meeste tekst. Verder wisten de 150 dinergangers natuurlijk niet wat in het script stond. Maar het was voor mij wel weer een interessante les in deemoed. Ik heb me verschillende malen vergist in de tekst en zag, mede door alle afleiding om me heen, geen kans om tempo en spanning, waar bij de repetities door Vanessa Beks en Femke Janssen zo op was gehamerd, vast te houden. Ik moet nog veel leren. Het goede nieuws is dat ik door deze ervaring extra gestimuleerd ben dat leerproces voortvarend aan te pakken.
Ook tijdens mijn eigen optreden van vijf minuten werd het toch weer af en toe wat minder goed verstaanbaar en niet krachtig genoeg. De omstandigheden waren bepaald niet optimaal, maar de veel ervarener Maarten van Rozendaal trok zich van die zelfde omstandigheden totaal niets aan en zong gewoon de twee liedjes die hij had afgesproken. Tsja ...
Hork
Woensdag 24 December 2003 at 10:12 pmBijna veertien jaar geleden kreeg ik een nieuwe baas. Zelf had ik ook op die functie gesolliciteerd. Dat ik niet werd verkozen kon ik uit bedrijfspolitiek oogpunt nog wel begrijpen. Zelfs ben ik achteraf bereid te erkennen dat ik misschien ook niet zo geschikt was voor die positie. Maar dat nu juist deze nitwit werd geselecteerd was voor mij het ultieme bewijs dat mijn bestuursleden geen mensenkennis bezaten.
Op de dag dat mijn nieuwe superieur aantrad moesten wij samen met een lift naar boven. Hij stelde zich midden voor de liftdeur op. Toen de deuren open gingen bleek de lift vol te staan met mensen die er uit wilden, wat op de begane grond wel meer gebeurt. Op dat moment had hij nog met een gemompeld excuus aan de kant kunnen gaan. Hij liep echter tegen de stroom mensen die uit de lift kwam in en baande zich een weg naar binnen. Toen de lift was leegestroomd ging ik naast hem staan en ik wist dat ik hier niets meer aan hoefde te doen. Toch heeft hij het nog anderhalf jaar volgehouden, voordat hij met een jaar salaris en een grasmaaier werd heengezonden.
Schaatsen
Zondag 21 December 2003 at 9:18 pm Natuurlijk heb ik als Fries jongetje schaatsen geleerd, maar ik vond het meestal veel te koud op het ijs. Des te groter is mijn bewondering voor onze topschaatsende jongens en meisjes, die in weer en wind hun rondjes rijden, de ??n nog sneller dan de ander. En ik vind ze allemaal zo ontzettend aardig in hun vraaggesprekjes. Niet alle voetballers kwaken onnozel, evenmin als alle wierenners, maar er wordt in die kringen toch wel met enige regelmaat onzin uitgekraamd. De schaatsjongens en -meisjes lijken wel allemaal net wat slimmer, formuleren goed en laten zich niet verleiden tot toekomstvoorspellingen die nergens op slaan. De verslaggever die probeerde Ids Postma aan het huilen te krijgen door hem op een onnodig vervelende manier te confronteren met het feit dat hij niet zou mogen meedoen met het EK, waar Ids zich als geen ander van bewust was, had wat mij betreft een ferme stomp op zijn neus mogen krijgen, bij voorkeur van Ids. En toen diezefde verslaggever in een gesprekje met Tuitert oook nog eens aanhaalde dat Postma wel zuur had gekeken was ik zelfs bereid de stomp zelf uit te delen.Anoniem
Donderdag 18 December 2003 at 10:34 pmIk zou het een stuk meer op prijs stellen als aanhankelijkheidsbetuigingen met open vizier, of in ieder geval met een hoofd op de foto zouden worden gezonden. Nu tast ik behoorlijk in het duister. Af en toe voel ik een kort moment van herkenning, maar dan verdwijnt het weer in een zachtroze gebied van mijn herinnering. Toch bedankt.
Kaartwensen
Donderdag 18 December 2003 at 10:07 pm De kaarten met goede wensen beginnen binnen te stromen. Vandaag was de stapel opmerkelijk. Elf kaarten waren alleen aan mij gericht, wat tot dusverre niet gebeurde. Fanmail? Een oudere dame verklaarde regelmatig mijn log te lezen en daar in haar eenzaamheid veel steun in te vinden. Ook de jaarlijkse kerstkaarten deden haar veel goed. Zij ried me aan mijn hardvochtige standpunt te herzien. Een ander meende dat het niet slim was om als beginnend cabaretier te besluiten geen kaarten meer te sturen. Er was een kleine fanclub uit Rottevalle (gemiddelde leeftijd 47,5 jaar) die mij veel goede wensen deed geworden. Ik herkende geen enkele naam en na de vierde kaart in deze categorie begon ik voorzichtig te vermoeden dat er sprake was van een grap. Toch waren de handschriften zeer verschillend, evenals de teksten, maar na uitvoerige analyse van de elf kaarten heb ik geconcludeerd dat ik in het ootje was genomen door tenminste ??n van mijn zussen.PleinTheater 4 maart
Maandag 15 December 2003 at 9:34 pmOp donderdag 4 maart 2004 speel ik in het kader van Springplankcabaret in het PleinTheater in Amsterdam (www.pleintheater.nl). Mijn deel van de voorstelling duurt drie kwartier en na de pauze speelt Cabaretduo Rots (www.rotsite.tk) ook drie kwartier. Kaarten kosten € 9,- en de voorstelling begint om 20.30 uur. Het PleinTheater staat aan het Sajetplein 39 in Amsterdam. Reserveringslijn 020 - 69 333 80. Ik ga proberen tijdens deze drie kwartier voor ongeveer de helft nieuw materiaal te spelen.
Wenskaarten
Zaterdag 13 December 2003 at 9:19 pmAl jaren ben ik van plan ermee te stoppen. Maar nu is het dan echt zo ver: ik verstuur geen Kerst- en Nieuwjaarskaarten meer. Zelfs niet als reactie op aan mij gezonden kaarten. Ik heb er geen zin meer in, het heeft nu lang genoeg geduurd. Zoals iedereen die ons kent weet is Hannie veel aardiger dan ik, dus het kan best zijn dat zij nog wel wat moeite doet. Dat moet ze dan zelf maar weten en ik doe heus haar kaarten wel op de bus als ze me dat vraagt. Maar verwacht van mij geen kaartje meer. En ik stuur ook geen ansichtkaarten meer vanaf vakantieverblijven.
Ik wens jullie allemaal het beste, het hele jaar door en nog vele jaren.
Paradiso
Zaterdag 13 December 2003 at 5:42 pm Op 26 december vindt van 17.00 tot 22.00 uur in Paradiso een Kerstdiner plaats. Dat kost 37,50 euro. Maar dan krijg je wel vijf gangen en mij is verzekerd dat het allemaal heel smakelijk is. Er zijn optredens: Maarten van Roozendaal zingt zijn diner-lied en ik breng iets ten gehore dat met kinderen te maken heeft. Heel kort maar. Van de rest van het programma weet ik nog niets. En verder loop ik die avond rond in een rol die ik nog niet helemaal ken, maar het komt globaal neer op mopperen tegen mijn vrouw, iets wat ik vrij regelmatig oefen, zelfs als er geen enkele reden voor is. Het thema van de avond is familie en voorzover ik het thans kan beoordelen wordt het leuk. Dus zie maar!Koorts
Vrijdag 12 December 2003 at 11:52 pm Met een verkouden hoofd en lichte verhoging besteed ik veel tijd aan slapen en verder denk ik na over de uitbreiding van mijn programma. De teksten worden scherper, er komt een stukje fysiek cabaret in, waarbij ik in verregaande mate risico's ga nemen mij akelig te bezeren. Ik kan daar jammer genoeg geen details over prijs geven, omdat dan de verrassing er af zou zijn. Ook zal ik het publiek betrekken bij de voorstelling, waarbij ik een stukje impro-theater ten beste zal geven. En ik zal een mooie goocheltruc uitvoeren, als een soort eerbetoon aan Tommy Cooper. De sterfsc?ne dacht ik nog enige tijd uit te stellen. En omdat het lijkt alsof ik begin te ijlen ga ik nu maar naar bed.ADSL
Donderdag 11 December 2003 at 5:18 pmOmdat postcodechecks en personeel van Primafoon aangaven dat hier tussen de weilanden ADSL waarschijnlijk nooit mogelijk zou worden, heb ik de overstap naar ISDN gemaakt. Met een mooie draadloze centrale, zodat ik geen extra kabel naar mijn studio hoefde in te graven. Kost een paar centen, maar met het 100 uur per maand voor 25 euro abonnement van Planet hebben we die investering er in oktober volgend jaar dik uit. Het internetten gaat sneller, de verbinding komt onmiddellijk tot stand, kortom: een feest voor de plattelander die er zich bij had neergelegd dat breedband niet tot de mogelijkheden zou behoren.
Vandaag kreeg ik een mailtje van Planet dat wij vanaf maart 2004 op ADSL kunnen worden aangesloten.

