« Stemmen voor de Blog … | Home | Koop dat boek »

Accordeon (3)

Donderdag 20 Februari 2003 at 9:07 pm. Mijn eerste zes levensjaren woonden wij in de Van Walbeeckstraat in Amsterdam. Opa en oma woonden in de Curacaostraat, recht daar achter, zodat via de balkons (die waranda's genoemd werden) oog-, fluit- en roepkontakt mogelijk was. Als ik naar oma ging, keek mijn moeder me vanuit de erker na tot ik de hoek om was. Dat meldde ze aan oma, die vanuit haar erker keek of ik er al aan kwam. Dat meldde ze terug, om vervolgens de deur voor mij open te maken. Op dat dwarsstukje was destijds een speelgoedwinkel gevestigd, Zwaning als ik het goed heb. En vlak voor mijn vierde verjaardag lag daar in de etalage een accordeonnetje. Dat begeerde ik vurig en ik vroeg het voor mijn verjaardag. Ik vermoed dat ik toen al gewend was te krijgen wat ik wenste, want ik was bitter teleurgesteld toen de accordeon niet werd uitgereikt en geschenk een speelgoedsaxofoon bleek te zijn. Het mondstuk was van ruw hout, dat ik droog niet in mijn mond kon verdragen. Maar nat maken met spuug vond ik vies. Nog tot ver in mijn puberteit kon ik, als ik behoefte had aan huilen, maar de actuele aanleiding was niet droevig genoeg, tranen opwekken door aan het niet gekregen accordeonnetje te denken.

Des te blijer ben ik 53 jaar later met mijn eigen accordeon, die naar ik hopen mag nog lang een glimlach op mijn gelaat zal toveren als ik er ten tijde van een korte mentale inzinking aan denk. Of op speel natuurlijk. Overigens moet ik dan wel oppassen dat ik mezelf niet verder de put in speel, want ik kan heel weemoedige geluiden uit dit instrument toveren. Als ik volgende week wat meer tijd heb zal ik een kort stukje opnemen en vanuit hier hoorbaar maken.

twee reacties