Poezen
Maandag 03 Maart 2003 at 5:35 pm. Wonen tussen de weilanden betekent wonen tussen de dieren. Voor koeien en schapen ben ik niet bang en voor paarden alleen als ik er op zit. Maar ik ben als de dood voor muizen. En om die uit ons huis te weren namen wij vier jaar geleden twee katten. Zodra ze oud genoeg waren werden ze geslachtsloos gemaakt, om te voorkomen dat Hannie jaarlijks veertien kittens zou moeten verdrinken.Na de vrolijke periode van buitelende en enthousiaste katjes, die jammer genoeg niet bevriend raakten met onze Cairns, kwam het moment dat ik begon uit te zien naar hun taakvervulling. Teuntje gaf de voorkeur aan vadsig liggen. Hij kon dat overal en in talrijke bevallige posities, maar voor de muizenjacht was hij ongeschikt. Zo nu en dan maakte hij een korte wandeling en sinds zijn laatste hebben we nooit meer iets van hem vernomen. We hopen maar dat hij ergens vadsig in een vensterbank ligt.
De andere heette Liesje. Zij was zeer behendig in het vangen van muizen. Buiten. Die bracht ze dan via het kattenluik binnen om er leuk mee te spelen. Leentje, onze oudste Cairn, kwam er dan aan te pas om het arme muisje met één welgemikte hap om het leven te brengen. Daarna mocht Liesje het stoffelijk overschot verorberen. We hebben niet kunnen vaststellen dat de huismuizen van Liesje meer onder de indruk waren dan van de hondjes.
Liesje kwam om het leven door overrijding. We hebben haar ter aarde besteld en besloten geen katten meer te nemen. Zo nu en dan wat verdriet is nog tot daaraan toe, maar je moet er wel iets aan hebben. Dus probeer ik mijn muizenangst te hanteren.
