Spelen
Zaterdag 05 April 2003 at 4:30 pm. Als achtjarig jongetje zat ik in mijn zolderhokje met een plastic microfoon te spelen dat ik radiokontakt had met de hele wereld. Ik speelde veel alleen, want de jongens deden spelletjes waarbij men zich licht zou kunnen bezeren en ik had toen al een hekel aan pijn, zelfs in een kleine dosis.Toen ik vijftien was had ik een bandrecorder verworven, door op zaterdag in de platenwinkel te werken. De grootste lol was stiekem opnames te maken van de koffievisite en daarna iedereen te confronteren met de onzin die bij dergelijke gelegenheid wordt uitgekraamd. Ik speelde verlaggevertje en nam natuurlijk ook wekelijks Tijd voor Teenagers op, teneinde op zaterdag alle hits te kennen.
Als 57-jarig jongetje speel ik nu dat ik cabaretier ben en dat ik mijn liedjes opneem om ze op een CD te branden. Een mens moet wat te dromen hebben.
vier reacties
En dat in het Zwartekatdagshirt :) Grapjas :) Oh ja… da’s je vak :)
Pimmez (E-mail ) (URL) - 05-04-’03 20:42Hee, dat t-shirt heb ik ook.
Ronald (E-mail ) - 06-04-’03 17:22En die buik die heb ik ook.
En kaal begin ik ook al een beetje te worden.
Maar 57, nee, dat ben ik gelukkig nog niet.
Maar tegen die tijd zal dat kaal zijn ook wel aardig beginnen te lijken.
Ben ik net Menno Nicolai. Nu alleen nog piano leren spelen en Cameretten winnen.
Dat stukje was weer een pareltje, Menno.
En wat krijg je er voor reacties op: dat sommige mensen hetzelfde T-shirt hebben. Men Herkent De Kunstenaar Niet.
Jan B - 11-04-’03 10:10Ja hoor,
ik konstateer zelfs dat de kunstenaar in kwestie goed piano speelt en spreek de hoop uit dat hij Cameretten zal winnen.
En ja, het was een goed stukje hoor Menno en Jan
Ronald - 11-04-’03 12:48