Parade recensies
Woensdag 06 Augustus 2003 at 1:23 pm.Voor musicals ben ik eigenlijk te ongeduldig. Toch ging ik naar Assassins. Erik Plageman, die ik tijdens een kleinkunst workshop op Buitenkunst heb leren kennen, deed mee, vandaar. Sondheim is niet bepaald de componist van de simpele deuntjes. De muziek fladdert van toonsoort naar toonsoort, op een manier die mij af en toe wat gekunsteld en gezocht aandoet. Neef Peter, die het werk van Sondheim goed kent en bewondert, deelt die opvatting niet. Waarschijnlijk heeft hij gelijk. Hoe het ook zij: Sondheim maakt het de zangers en musici niet makkelijk en ik moet zeggen dat deze cast er zich bewonderenswaardig doorheen sloeg. De zang was goed tot zeer goed en de vijfkoppige band werkte zich een slag in de rondte, omdat de originele partituur voor een groot orkest is geschreven. Knap werk, kortom. Dat het mij toch wat te lang duurde heeft vooral te maken met het wiebelige bankje waar ik op zat. Jammer trouwens dat er maar weinig publiek was. De voorstelling kost 15,50 euro, maar alle artiesten doen dit werk op vrijwillige basis. Het geld gaat vooral op aan licht en geluidstechniek.
Vervolgens kwam ik terecht bij Holland Hoog. Voor 3,50 euro twintig minuten amusement, aanstekelijk gebracht door Milou Frencken en Niek Barendsen. Leuk van begin tot eind, geen pretenties, goed gezongen, kortom: een dikke aanrader (alleen deze week nog te zien).
De zondagavond sloot ik af met Doorgefokt. Een mooie, af en toe hilarische voorstelling over integratie en rassenvermenging bij honden (een beknopte samenvatting waar de makers misschien niet volledig achter staan). Alex Klaasen bewonder ik al zo lang ik hem ken (en dat is vanaf zijn eerste jaar op de Kleinkunstacademie) en hij stelde opnieuw niet teleur. Hij is (droog)komisch, zingt prachtig en gaat een dansje niet uit de weg. Raymonde de Kuyper kende ik alleen van Jiskefet en ik vond haar in het echt nog leuker. Haar tegenspeelster Carla Mulder kende ik helemaal niet, maar ook van haar spel was ik zeer onder de indruk. Ray van Santen kwam af en toe even een stukje saxofoon spelen om de anderen de tijd te geven weer een ander hondenpak aan te trekken. Ik vond het een prachtige voorstelling en ik heb regelmatig flink moeten lachen. Alweer een aanrader dus.
Maandagavond begon ik met mijn volgende aanrader: Het Hoofdprogramma van Justus van Oel en Jan Boiten. Op witte bollen worden 18 hoofden geprojecteerd van bekende Nederlanders, die samen een koor vormen dat een stuk van Bach moet instuderen, onder leiding van een live aanwezige dirigent. Als ik een redelijk geslaagde viersporen geluidsopname heb gemaakt, vind ik dat al een immense technische prestatie. Wat hier is gepresteerd is nog duizend keer moeilijker. Duurt maar een half uurtje, maar is geweldig om mee te maken. Komt nooit op televisie, dus op naar de Parade.
Tenslotte bezocht ik Niks dan Rottigheid van Maarten van Roozendaal, Beatrice van der Poel en Bob Fosko. Ze hadden veel te veel kaarten verkocht, waardoor het onprettig en gevaarlijk vol was in de tent. De muziek was uitstekend, Beatrice zong erg mooi, het kwisje tegen het einde was wat aan de flauwe en lange kant en ik hoor Van Roozendaal liever alleen. Bob Fosko hield zich in het muzikale geweld nog het beste staande, maar dat is wel weer mijn idee, want het publiek was razend enthousiast. Wat mij betreft geen aanrader, maar je moet het helemaal zelf weten.
Geen reacties
