« Parade recensies | Home | Doortrappen »

Dik (122)

Toen ik op mijn 19de in militaire dienst ging had ik een volstrekt normaal postuur. Ik ben 1.85 m lang en woog destijds minder dan 80 kg. Ik kwam terecht bij het Tamboerkorps der Intendance, in welk gezelschap ik de klaroen blies. Mijn aanleg voor luiheid kreeg alle kans zich te ontplooien. Wij repeteerden een paar uur per dag en hielpen daarnaast wat in de keuken. Maar het grootste deel van de tijd deden we niets. Om een uur of tien was het kantinetijd. Bij de koffie gebruikte ik twee spritsen. Elke dag. Rond het middaguur was de kantine weer open. Ik gebruikte dan twee kroketten. Elke dag. Niet in plaats van de lunch, maar als extra hapje. En ik begon langzaam aan bier te wennen. Tijdens de diensttijd heb ik enkele malen mijn koppelriem wijder moeten maken, maar ik hoefde nog niet naar een grotere kledingmaat.

Dat kwam pas toen ik in Groningen ging studeren. Ik werd lid van het corps en dat vond ik reuze gezellig. Vrijwel iedere dag was ik op de soci?teit te vinden en meestal dronk ik teveel bier. De groei kwam er lekker in en na een paar jaar woog ik 90 kg.

Ik stopte met de studie, ging werken en trouwde. Mijn eerste vrouw en ik hebben heel wat zakken chips met dipsaus weggewerkt, in de hoop dat we daar gelukkig van zouden worden. Het mocht niet baten.

Vervolgens kwam de lange periode van tal van verschillende di?ten. Het gevolg is dat ik in mijn leven naar schatting 150 kg ben afgevallen. Dank zij het beruchte jojo-effect kwam het spek in steeds rapper tempo terug als ik de teugels weer liet vieren.

Vandaag weeg ik 122 kg. En vanaf vandaag gaat dat gewicht rustig, maar gestaag naar beneden. Niet door drastiche di?ten, maar door gezond en verstandig eetgedrag. En geen bier meer. Alleen een glaasje wijn bij het eten en verder water, veel water. Water met een drupje citroensap, water met een klontje ijs, water met een scheutje Molkewei, water vermomd als thee. Het gaat goed komen. De eerste mijlpaal die ik ga vieren (met een glaasje Rivella) is 115 kg. Ik hou je op de hoogte.

zes reacties

Tot zover mijn gedachte om BBT’er te worden (Beroeps Bepaalde Tijd) om discipline te leren en af te vallen. Bedankt, had er toch al niet zo’n zin in.

Pimmez (URL) - 07-08-’03 14:06

Met die hete zomer in Nederland, zou je dat voornemen niet beter tot de herfst kunnen uitstellen?
Of valt bijvoorbeeld een Duvel niet onder Bier…

CasaSpider (URL) - 07-08-’03 18:53

Veel succes. Ik zal u in de gaten houden.

Jetje (E-mail ) (URL) - 10-08-’03 12:15

Nu staat het zwart op wit. Het kan bijna niet meer misgaan (de vorige zin is een stuk minder sarcastisch bedoeld dan je wellicht zou denken).

Jan B - 11-08-’03 12:51

Ik ben in de periode September 1973/Augustus 1974 ook in dienst geweest van het Tamboerkorps de rIntendance in Amsterdam Oost. Ik kan het verhaal hierboven be-amen. Ik ben na de militaire dienst ook nooit meer actief geweest en leidt nu een lui en gezapig leventje als ambtenaar. Eigenlijk zouden we bij het ministerie van defensie een schadeclaim moeten instellen vanwege het oplopen van een chronische luiheid in die periode. We kunnen er gewoon niks aan doen dat we lui zijn! Overigens zoek ik ook contact met maten uit die tijd. Via http://www.dienstmakkers.nl lukt het niet best. Ik zie wel namen van maten maar allen reageren niet.. Groetjes, Peter van Beveren, grote tromslager.

Peter van Beveren (E-mail ) - 28-12-’04 16:57

jaja wie gebruikt mijn naam hier???

peter van beveren (E-mail ) - 23-05-’05 11:52