« Blad | Home | Maansverduistering »

Discussie

Webloggen is een persoonlijke kwestie. Je bepaalt zelf wat je wel en niet aan je weblog toevertrouwt.  Zo ben ik in verregaande mate bereid mijn zieleroerselen te delen met een groep anonieme lezers, maar in een aanzienlijk deel van mijn leven komen anderen voor. Hannie, familie, buren, vrienden, noem maar op. En die hebben er misschien wel helemaal geen zin in te figureren in mijn verhaaltjes. Ik ben in de berichtgeving over anderen dus enigszins terughoudend. Je weet uiteindelijk nooit wie het stukje toevallig leest.

Toch is dat jammer. In het begin van dit jaar heb ik nogal openhartig bericht over wat ik vond van de verrichtingen van mijn mede-kandidaten aan het Amsterdams Kleinkunst Festival op Texel. Zoiets wordt natuurlijk pas echt aardig als iedereen zijn/haar mening over alle anderen geeft. Dat gebeurde niet. Ik heb maar weinig vijanden gemaakt.

Nu ik in de halve finale van Cameretten zit heb ik me alleen lovend uitgelaten over de vocal-harmony zanggroep Femmage. Over de rest zwijg ik. Want als ik opschrijf dat ik  de ??n zo mooi vind bewegen, de ander zulke mooie ogen heeft, een derde zo'n strak lichaam en de vierde zulke goede teksten, dan denken de anderen dat ik hun teksten, lichaam, ogen en bewegingen niet goed vind. Wat misschien nog waar is ook. Dus laat ik dat na.

Maar dit stukje gaat over webloggen. Wat ik niet in het openbaar met anderen wil delen noem ik niet. Ik schrijf dus niet op: "Ik ben ongelukkig, maar wil jullie niet vertellen waarom. Het is mijn goed recht dat niet te willen vertellen. Dit is mijn weblog en ik vertel alleen wat ik kwijt wil. Bijvoorbeeld dat ik ongelukkig ben. Maar niet waarom."

Sommige weblogs lees ik dagelijks. Je krijgt dan toch een band met de schrijvers en schrijfsters. En als iemand dan melding maakt van ongeluk wil ik weten waarom dat is. Om te kunnen troosten bijvoorbeeld. En als ik dat niet mag weten, wil ik liever niets weten. Dus mede-loggers: (bijna) alles of (helemaal) niets.

zes reacties

Helemaal mee eens!

Ewald Nicolai (URL) - 09-11-’03 13:00

Oneens. Je kunt best vertellen waarom je stukjes op je log een bepaalde stemming hebben. Niet alles hoef je op te schrijven, je kunt wel een insteek geven.

Dr. Aap (URL) - 09-11-’03 20:08

Mee eens (met dr. Aap dan). Wat je prijs wilt geven vertel je. Ook al is dat maar de helft. ‘t Is toch jouw log? Nou dan.

Roelof (URL) - 09-11-’03 20:13

Wat is eigenlijk de aanleiding voor dit stukje?

richard - 09-11-’03 23:32

Het is toch ook een beetje het spel van webloggen, dingen vertellen op een anonieme manier, zonder context. Daarom heb ik er geen bezwaar tegen.

maarten (URL) - 10-11-’03 17:20

En wat als een logger niets over pakweg de helft van je leven vertelt? Dan weet je niets van het bestaan ervan en weet je dus ook niet dat je het mist….

Een weblog is nu eenmaal wat iemand wil vertellen. De lezer heeft geen enkel recht, behalve het wel of niet te lezen…

Eric (URL) - 16-11-’03 00:33