Try-out IJsselsein
Vrijdag 14 November 2003 at 02:34 am.Toen ik om kwart voor vijf het theater binnenkwam was al snel duidelijk dat er geen kameraadschappelijke sfeer bestond tussen onze eigen technicus en de mensen van het theater. Later hoorde ik dat er zelfs sprake was geweest van uitgesproken wederzijdse onmin. Voor mij waren de gevolgen daarvan beperkt. Om half zes was stond ik in de planning voor de technische doorloop met licht en geluid. Het werd half zeven en het was maar goed dat ik niet veeleisend ben. Na tien minuten was het varkentje gewassen. Maar zo gehaast en zonder oprechte aandacht dat mijn optreden vrij willekeurig werd uitgelicht. Op de merkwaardigste momenten veranderde de lichtstand, terwijl het nogal simpel is: ik zit achter de vleugel of ik sta te praten. Ik heb me er maar niets van aangetrokken en heb ijzerenheinig mijn verhaal verteld en mijn versjes gezongen. Toch hoop ik in het Luxor op wat meer toewijding van de technici.
Inge en Sabine hadden veel meer problemen, ook al omdat hun programma's wat ingewikkelder van structuur zijn en er op diverse momenten geluid moet beginnen en lichtstanden moeten veranderen. Als dat niet goed gaat is dat ook meteen voor iedereen duidelijk, hetgeen niet alleen het publiek, maar ook de performers afleidt. Die daardoor weer meer gespannen raken en minder goed gaan spelen. Ik heb dit vanuit de coulissen niet goed kunnen zien en horen, maar beide dames waren niet erg tevreden over de gang van zaken.
Bij Kristel ging het ook technisch geloof ik wel goed en in ieder geval heeft zij vanavond de publieksprijs in de wacht gesleept met onmiskenbaar de meeste en hardste lachsalvo's en het krachtigste slotapplaus.
Volgende week gaat het er echt om spannen.
Geen reacties
