Ook digitaal niet? Snif. Nou, ik heb me voorgenomen er juist mee te gaan beginnen. De afgelopen jaren niets gestuurd, want geen zin, geen geld. Nu heb ik nog steeds geen geld, maar des te meer zin.

Nu al de rol van oude brompot voor het heerlijk avondje Paradiso aan het oefenen en uitdiepen?

Eigenlijk heb ik ook helemaal geen zin in die rotkaarten. Maar ik denk dat ik het niet voor elkaar krijg ze niet te sturen. Ik ben een beetje zoals Hannie.

ik kreeg vandaag een kaartje met de volgende tekst: ‘gaat het goed met jullie, want we hebben al een paar jaar geen kaartje ontvangen’

Als ik even een slag in de lucht mag doen: In twee miljoen Nederlandse huisgezinnen gaat het zo: man vindt het onzin, vrouw vindt dat je het niet kunt maken om niets te sturen en/of vindt het sturen gewoon leuk. Yvonne en ik behoren eveneens tot deze groep. Maar aangezien zij geen zin heeft om mijn hele familie van kaarten te voorzien, laat ze de kennissen en familie die meer aan mijn kant liggen dan aan de hare, aan mij over. Het gevolg: ik stuur mensen die echt onaangenaam verrast zouden zijn als ze niets zouden krijgen toch maar weer een kaart. Te vrezen/hopen valt dat het probleem zich vanzelf zal oplossen, want de vier geadresseerden hebben leeftijden van 101, 91, 82 en 70 jaar en voor wie nu nieuwsgierig is geworden naar de identiteit: het betreft respectievelijk grootvader, voormalig collega, moeder van vriend en tante.