Peniskoker

Zaterdag 31 Januari 2004 at 12:28 am De Duitse kannibaal verklaarde tegenover de rechter dat de penis, die hij samen met de voormalige drager ervan verorberde, teleurstellend taai was. Nu heb ik mij niet in de stuitende details verdiept, maar ik houd het voor waarschijnlijk dat de consumptie van het lid vrij kort na de ontmanning heeft plaatsgevonden. Dat is al de eerste fout. Zoals iedere slager en jager weet moet vlees een paar dagen besterven, alvorens het smakelijk kan worden bereid. In dit specifieke geval zou ik bovendien een pittige marinade aanbevelen. En koken komt als bereidingswijze natuurlijk niet in aanmerking. Zoals wij allemaal weten wordt het mannelijk geslachtsdeel bij koude steeds kleiner. Het lijkt mij zeer aannemelijk dat dit ook opgaat voor het lid dat door afhakking zelfstandig is geworden. Een klein schaaltje is voor het marineren derhalve toereikend. Ik veronderstel dat het beste resultaat wordt bereikt door het, inmiddels tot een hapklaar brokje ingeschrompelde lidje vijf minuten rondom te bakken op een tamelijk hoog vuur. Dan is het vast gaar genoeg om te worden opgesmuld. Mijn donor-codicil (ja, mijn vrouw weet ervan) sluit het consumptieve gebruik van mijn penis niet uit. Dat laat ik maar zo, want wie het onderste van de man wil hebben krijgt het lid op de neus.

Songfestival

Donderdag 29 Januari 2004 at 10:27 pm Ik heb toch maar weer gekeken naar de tweede voorselectie en ik hoop dat Judith door mag van de vakjury. Zij is wat mij betreft de enige die overtuigend zong en dat met een eigen nummer en een adequate begeleiding. Maar ik kreeg de indruk dat Yellow Pearls een grotere kans heeft. Over een half uur zullen we het weten.

Droog Brood

Woensdag 28 Januari 2004 at 11:09 am Droog Brood trad op in Balk en we besloten maar weer eens te gaan kijken. De voorstelling vond plaats in Zalencentrum De Treemter, dus we waren voorbereid op een treurige bijeenkomst met ten hoogste 18 mensen in de zaal. Vooroordelen zijn er om geslecht te worden. De stoelen in de vlakke zaal stonden in twee schuine rijen opgesteld, zodat men redelijk tussen de hoofden door kon kijken. De lichtinstallatie was eenvoudig, maar Sieuwert, de technicus, haalde er uit wat er in zat. Bas en Peter speelden de sterren van de hemel en het publiek (ongeveer 125 mensen) reageerde goed, veel open doekjes en een staande ovatie tot slot. De organiserende vereniging (Nut) bood geen bloemen aan, maar een mand met suikerbrood, beschuiten, crackers en divers snoepgoed. Alles in orde dus. Ik heb besloten dat ik volgend seizoen ook zo'n mand wil. Nu moet ik de programmacommissie er nog even overtuigen dat zij dat ook moeten willen.

Pauzenummer

Maandag 26 Januari 2004 at 8:32 pm

Afhankelijk van de grootte van het podium en de duur van het programma komt het nummer waar de foto betrekking op heeft vlak voor de pauze of aan het einde van mijn optreden. Ik geef nog niet alles prijs, maar wil je nieuwsgierig maken naar de rest, zodat je verlangt naar mijn voorstelling! Komt dat zien, komt dat zien!!

Onderzoek

Zondag 25 Januari 2004 at 11:58 pm

Ik ben nieuwsgierig naar het aantal mensen dat met een zekere regelmaat op mijn weblog komt kijken en ik kan dat niet goed afleiden uit de tellers. Vandaar het onderzoekje, dat naar ik hoop in de rechterkolom staat. Je doet me een plezier als je het rondje dat op jou van toepassing is aanklikt en stemt.

Eigenlijk wil ik een sympoll systeem, maar ik ben nog steeds niet geduldig genoeg om dat te installeren. Ik heb wel op mijn server een MySQL database. Als iemand Sympoll voor me wil installeren heb ik daar met plezier een mooie CD (of DVD, een mens moet niet zeuren) naar keuze voor over. Contact daarover graag per e-mail (zie links/kijk links).

Femmage (2)

Zaterdag 24 Januari 2004 at 10:29 pm

Ook Femmage haalde de finale van Cameretten niet, maar ik was erg onder de indruk van hun optreden. Zondag 25 januari op Nederland 1 tussen 16.00 en 17.00 uur kun je zien en horen waarom. De dames gaven mij de eervolle opdracht een lied voor ze te schrijven. De tekst is al een tijdje klaar, de melodie inmiddels ook, maar nu moet ik het vierstemmig arrangeren. O, wat is dat moeilijk en daarbij tijdrovend. En dan beschik ik nog over mooie computerprogramma's als hulpmiddel. Was ik destijds toch maar naar het conservatorium gegaan. En wat bewonder ik Mozart *) om wat hij in zijn korte leven gepresteerd heeft. Niet om zijn genie, want daar kon hij ook niks aan doen, maar het werk dat hij er aan gehad heeft om al die muziek die in zijn hoofd ontstond zo op te schrijven dat de copi?sten er orkestpartijen van konden maken, zodat die muziek nu nog kan worden uitgevoerd.

*) En Bach, Beethoven, Schubert, [ ...] en Bannink.

Persoonlijk

Vrijdag 23 Januari 2004 at 11:28 am Een verpleger wordt verdacht van verkrachting van thuiswonende pati?nten. Het bestuur van zijn werkgever zegt daarover in NRC: "Om te voorkomen dat er persoonlijke relaties ontstaan tussen de hulpverlener en de pati?nt begeleiden psychiatrisch verpleegkundigen een pati?nt in de thuissituatie daarom nooit langer dan twee tot drie jaar." Twee tot drie jaar! Als er in die tijd nog geen persoonlijke relatie is ontstaan kun je de hulprelatie net zo goed laten voortduren, want dan wordt het toch niks meer.

Hoeren

Woensdag 21 Januari 2004 at 5:01 pm Als ik het een tijdje druk gehad heb en het is een beetje somber weer, kus ik mijn vrouw en zeg: "zo, ik ga eens even lekker naar de hoeren." Ze doet het hek voor me open, wuift me uit en roept me na: "kijk uit dat je niks oploopt, anders kom je er bij mij niet meer in!" Dat lijkt me een redelijk standpunt en ik neem het mee. Eenmaal buiten het hek begin ik me al te verkneukelen. Waar zal ik eens naar toe gaan. Plotseling realiseer ik me dat ik, in de opwinding, helemaal vergeten ben www.hookers.nl nog even te raadplegen. Stom. Toch maar even terug, want om nou in het wilde weg door het platteland te rijden, in de hoop dat je wel ergens een hoerenbuurt zult aantreffen, is ook niet erg slim. "Nog even iets natrekken," zeg ik tegen mijn vrouw en ik maak kontakt met de inmiddels zo vermaarde hoerenconsumentensite. Nadat ik tien minuten de ranzige, slecht geschreven en eentonige verhaaltjes over de gerecenseerde meisjes heb gelezen, heeft mijn libido zich teruggetrokken in een duister hoekje van mijn brein, om zich daar plaatsvervangend te gaan zitten schamen. Ik trek maar eens een flesje wijn open.

Staande ovatie

Maandag 19 Januari 2004 at 8:58 pm

Gisteren was mijn beste en oudste vriend N. jarig. Al eerder had ik op verjaardagen kleine stukjes uit mijn programma voorgeschoteld aan de verjaardagsgasten, maar deze keer mocht ik een echt optreden doen. M. en N. hadden stoelen gehuurd en gezorgd voor 40 dames en heren publiek. Die werden gelokt met een uitgebreide high-tea en kwamen dan ook graag. Toen het eerste glas wijn was ingeschonken werden de stoelen geplaatst en mocht ik mijn orgeltje opstellen; letterlijk tussen de schuifdeuren.

Het werd een heel prettig optreden. Een aandachtig en betrokken publiek en ze vonden het nog leuk ook. Tevens mijn langste optreden tot dusverre: een uur gevuld en ik kreeg geen signalen dat er een lichte onrust ontstond. En ja, mensen, ik kreeg een staande ovatie! Mijn eerste. En vervolgens van zeker 38 toeschouwers persoonlijke complimenten. Ach, wat is het toch een voorrecht artiest te mogen zijn.

Optreden

Zondag 18 Januari 2004 at 10:59 pm

Een vereniging had mij gevraagd hun nieuwjaarsdiner op te luisteren met een optreden. Bij de definitieve planning bleek de organiserende commissie te hebben bedacht dat ik een kwartier zou optreden voor de soep. Dan een kwartier na de soep. En tenslotte een half uur na het hoofdgerecht. Mijn bezwaar dat tegen die tijd de belangstelling, onder meer door de wijn, wel wat zou zijn wegge?bd, werd achteloos terzijde gewoven. Goed, proberen dan maar.

Het gezelschap bestond uit 40 keurige dames en heren van overwegend notabel kaliber. Zij arriveerden om kwart voor zeven en begonnen voorzichtig te drinken. Om acht uur was ik aan de beurt. Vier tafels met aan elk tien mensen, die zojuist een voorgerecht hadden genuttigd en gezellig zaten te praten. Deze mensen werden gedwongen hun aandacht op mij te richten. Ach, dat eerste kwartiertje ging nog niet eens zo slecht.

De soep zou een kwartier duren, maar het werd –inclusief uithalen van de soepkoppen- een half uur. En of ik toen maar even wilde opschieten, want om negen uur was de ossehaas klaar. Het publiek zat geamuseerd van gedachten te wisselen, men was gemiddeld twee glazen wijn verder, hetgeen aan het collectief volume duidelijk te horen was, maar ik riep om aandacht en verwierf die ook gedeeltelijk. Toen er vrij hard door een liedje werd heen gepraat (aan de verst van mij verwijderde tafel natuurlijk!) raakte ik in de war en zei daar iets van. Men bleef verder stil, maar ik had er soepeltjes minstens vijf vijanden bij gekregen. Na de liedjes werd geklapt, er werd ook wel gelachen, maar na mijn slotwoorden kon ik rustig weglopen zonder dat er geklapt werd.

Toen het gezelschap het hoofdgerecht had verzwolgen was het tijd voor het laatste deel van mijn optreden. Men was inmiddels een glas of vier verder en de gesprekken werden gevoerd op een geluidsniveau dat deed vermoeden dat op de achtergrond de tv iets te hard aan stond. Het leek me vrijwel onmogelijk om deze meute ongewapend tot stilte en aandacht te dwingen. In overleg met de organisatoren ben ik beschaafde achtergrondmuziek gaan spelen. Niemand vroeg of ik nog een paar liedjes wilde zingen. Nadat de voorzitter de organisatie had bedankt klonk een warm applaus op. Nadat de voorzitter mij had bedankt bleef het stil. Uit deze signalen heb ik afgeleid dat ik geen succes had.

Ik had mijn geluidsinstallatie en digitale piano moeten meeslepen. O, wat heb ik een hekel aan dat gesjouw. De beloning compenseerde veel, maar als zich nog eens een soortgelijke gelegenheid voordoet, wil ik alleen maar aan het begin van de avond een half uur of drie kwartier optreden. Je kunt me boeken door te reageren op dit bericht. Ik neem dan wel kontakt met je op voor het maken van de definitieve afspraken.

Jarig

Vrijdag 16 Januari 2004 at 12:11 am Op 16 januari 2003 verscheen mijn eerste postje, dus mijn weblog is vandaag jarig. Nog jong in weblogkringen van het eerste uur, maar in mijn eerste logjaar zijn velen een log begonnen en er ook weer mee gestopt. Dus een beetje ouwe stomp ben ik toch wel aan het worden. Vandaag haal ik 26.000 hits. Daar zitten natuurlijk ook al die keren bij dat ik zelf inlogde om een artikel te posten, of om via de links andere logs te lezen. Of om iets in de instellingen te veranderen. Op dergelijke dagen had ik zo maar twintig eigen hits te pakken, omdat het steeds weer fout ging. Ik denk dat het redelijk is ervan uit te gaan dat ik minstens 1.000 van die hits zelf heb gemaakt. Maar 25.000 is toch ook best veel. Wat ik wel eens zou willen weten (en daar kom ik met Onestat ook niet goed uit) hoeveel verschillende mensen regelmatig even komen kijken of er nog iets te lezen valt. Kan iemand daar iets verstandigs over zeggen?

Cabaretier

Donderdag 15 Januari 2004 at 5:32 pm Iedereen kan zeggen dat hij accountant is. Maar je wordt pas serieus genomen als je als zodanig bent ingeschreven in het accountantsregister. Iedereen kan zeggen dat hij cabaretier is. Maar dat ben je natuurlijk pas echt als je als zodanig bent erkend door Zwartekat. Kijk maar op http://www.zwartekat.nl/nicolai/ Dit is een gedenkwaardige dag, een jaar nadat ik op Texel de publieksprijs kreeg voor mijn optreden in het kader van het AKF. Ik ga een glaasje wijn drinken. Proost!

Post

Woensdag 14 Januari 2004 at 11:53 pm De postbode kwam gisteren de update van Sibelius (een muzieknotatieprogramma) brengen toen ik net onder de douche stond. Dus moest ik vandaag naar het postkantoor om het pakketje op te halen. Nu zijn in het afgelopen jaar de postkantoren hier in de buurt allemaal opgedoekt en vervangen door een balie in Primavera winkels, waar je ook fleurige mokken, prentbriefkaarten en snoepgoed kunt kopen. Ook het postkantoor in Gorredijk, waar ik tot dusverre mijn pakjes afhaalde, had die verhuizing ondergaan. Ik overhandigde de mevrouw achter de balie mijn afhaalbewijs en ze ging aan het zoeken. In de pakjeskast vond ze niks, vervolgens moest de kluis open, om te kijken of daar iets in lag en toen dat ook niet het geval bleek, leek nadere studie van het formulier aangewezen. Dat had ik beter zelf kunnen doen, want het pakje lag in Jubbega bij een Servicepunt in de plaatselijke supermarkt. Toch zeker vijf kilometer dichterbij dan Gorredijk. Boven ??n van de kassa's in de supermarkt hing een bordje "servicepunt", dus daar ging ik maar in de rij staan. En zowaar, de kassi?re nam het formulier aan en haalde het pakketje uit een kast. Wat leert ons dit? Wees er voortdurend op bedacht dat niets hetzelfde blijft een lees documenten zorgvuldig.

Tragisch

Woensdag 14 Januari 2004 at 12:09 am Leerling schiet leraar dood. Wat een tragiek voor de familie van de vermoorde docent. Wat een schok voor zijn naaste collega's, maar ook voor alle andere leerkrachten in het land. En voor ons allemaal. De moord op Pim Fortuyn was voor mij net zo ingrijpend. De twee gebeurtenissen zijn op zich niet te vergelijken, maar ze hebben wel gemeen dat ze uniek waren in Nederland. Moge dat zo blijven.

Atkins

Dinsdag 13 Januari 2004 at 9:30 pm Het stormt en af en toe striemt de regen tegen de ramen. Ik word daar geweldig onrustig van. En het be?nvloed mijn humeur negatief. Tenminste ik hoop dat het het weer is en niet het Atkins di?et waaraan ik vorige week vrijdag ben begonnen. Ja, inderdaad, naar aanleiding van Rondom Tien, waarin toch wel behoorlijk reklame gemaakt werd voor dit di?et, waarbij je zoveel mag eten als je wilt, als er maar geen koolhydraten in zitten. Mayonaise naar hartelust, maar geen patat. Slagroom zoveel je wilt, maar zonder suiker. Geen appeltaart, hazelnootgebak of gevulde koek. Niet meer lekker chocolade eten, of een Mars, Nuts, Bounty, Snicker, KitKat en wat dies meer zij. Niet dat ik dat regelmatig naar binnen werkte, maar nu het niet meer mag wordt dat natuurlijk aantrekkelijk. Je hebt bij dit di?et in ieder geval geen honger en tot genoegen van de hondjes mag ik 's avonds een stukje kaas snoepen.

Plannen

Maandag 12 Januari 2004 at 11:48 am

Een groot deel van mijn studietijd besteedde ik aan het maken van studieschema's. Als ik op die manier had uitgerekend hoeveel uren ik dagelijks aan studeren zou moeten besteden en hoeveel jaren het zou duren voordat ik was afgestudeerd, zonk de moed mij danig in de schoenen en moest ik nodig naar de kroeg om weer tot mezelf te komen.

Een groot deel van mijn werkzame leven bracht ik door met plannen. Takenlijsten en tijd-management vulden een groot deel van mijn tijd. Als ik op die manier had vastgesteld hoeveel ik nog zou moeten doen en hoe weinig tijd daarvoor nog beschikbaar was, zonk de moed mij danig in de schoenen en moest ik nodig wat ontspannen om weer tot mezelf te komen.

Het komend weekend heb ik twee optredens (besloten) waarvoor ik nog wat teksten moet maken en de techniek (ik moet mijn eigen installatie meenemen) moet voorbereiden. In plaats van te schrijven en aan de techniek te werken heb ik tot dusverre mijn energie vooral besteed aan het vergaren van een paar noodzakelijke attributen. Omdat ik de nieuwe teksten ook nog uit mijn hoofd moet leren is het nu wel echt tijd om aan de slag te gaan. Als ik bedenk hoeveel tijd ik nog nodig heb zinkt de moed mij krachtig in de schoenen en moet ik nodig wat ontspannen om weer tot mezelf te komen. Ik ga maar eens een kop koffie drinken.

Schaatsmeisjes

Zondag 11 Januari 2004 at 2:13 pm

Ik ben dol op schaatsmeisjes. Natuurlijk zie ik ze graag schaatsen, maar de vraaggesprekken vind ik nog veel leuker. De nuchtere manier waarop deze topsportsters praten over hun prestaties vind ik ontwapenend en soms zelfs ontroerend. Ben ik een sentimentele ouwe vent of vindt eigenlijk iedereen Gretha, Barbara, Marianne, Renate, Wieteke en nog een heleboel anderen van wie de naam mij niet onmiddellijk te binnen schiet geweldig leuk?

Live

Vrijdag 09 Januari 2004 at 11:13 pm

Live in the livingroom organiseerde in Groningen een avond in een prachtig pand aan het Hooge der A. Ik kwam voor Herman Grimme, die ik een paar jaar geleden ontmoette bij een cursus liedjes schrijven (hij was docent). Hij zong een paar liedjes van zijn CD Salad Days (aanrader) en begeleidde zich zelf op piano en gitaar. Alleen zijn optreden was de rit naar Groningen al meer dan waard.

Een leuke extra verrassing was het optreden van Meindert Talma. Ook hij begeleidde zich zelf op de piano. De teksten van zijn liedjes zijn soms zo simpel dat je het bijna niet kunt geloven, maar door zijn zeer droogkomische presentatie komt hij er mee weg. Zijn vrij korte tussenliggende teksten doen snakken naar meer. Ik ga dus maar eens een boek van hem kopen.

Dat ruitje op zijn mond snap ik niet. Het zit er in ieder geval in werkelijkheid niet kan ik je verzekeren.

Scrabble

Vrijdag 09 Januari 2004 at 12:07 pm

Pholph's Scrabble Generator Mijn Scrabble? Score is: 17. Wat is de jouwe? Klik hier.

Hondjes

Donderdag 08 Januari 2004 at 11:05 pm

We hebben twee Cairn-terriers. Leentje is rood, twaalf en vrouw, Beertje is gestroomd, acht en man. Als Beertje in ??n der vele manden ligt, wil Leentje daar ook net liggen. Meestal gaat ze voor het mandje staan, kijkt Beer doordringend aan, totdat hij denkt: ach, er zijn meer lekkere plekjes hier in huis. Maar soms heeft Beer geen zin om het veld te ruimen en dan gaat Leentje gewoon boven op hem liggen.

Soms wil Leentje in mijn stoel liggen. Ach, denk ik dan, ik kan ook best even piano spelen. Leentje heeft de wind er aardig onder.

Zilver

Donderdag 08 Januari 2004 at 7:02 pm

 

Keuringsrapport:
Lay-out:	8
Inhoud:	8
Scriptgebruik:	7
Kleurgebruik/Afbeeldingen:	7
Totaal:	7.5

De 8 voor lay-out is voor Bob en een zekere meneer Costello.

Aan scriptgebruik heb ik me nog nooit bezondigd, dus daar kom ik nog goed weg en verder doe ik het er mee.

Inburgeren

Woensdag 07 Januari 2004 at 11:42 pm

Naar aanleiding van de vraag van Casa Spider over de buurtvereniging: ja, ik spreek Fries. Maar ik ben dan ook geboren en grotendeels opgegroeid in Friesland. Maar Hannie komt uit het oosten des lands en spreekt geen Fries (hoewel ze het inmiddels wel verstaat). Toch is ook zij hartelijk opgenomen in de buurt. Net als al die andere nieuwkomers uit de rest van het land. Alleen Limburgers zullen zelden neerstrijken in Friesland, die zijn waarschijnlijk zelf te chauvinistisch. Want dat zijn de Friezen wel. Maar als je toegeeft dat het Fries een taal is en het land mooi heb je daar verder geen hinder van.

Inburgeren in dit deel van Friesland is geen enkel probleem. Iedereen spreekt en verstaat Nederlands en ik heb nog niet meegemaakt dat mensen tegen Hannie geen Nederlands wilden praten. Dat zij Fries verstaat vinden de meesten wel weer heel leuk. We zitten hier tussen de Stellingwerven en die hebben weer een eigen streektaal, die wat meer aan het Drents verwant is. Het gevolg is dat in de winkels in Oosterwolde hoofdzakelijk Nederlands wordt gesproken. Voor de grotere plaatsen als Drachten, Heerenveen en Leeuwarden geldt dat al helemaal.

Of het meer naar het noorden een groter probleem is om opgenomen te worden weet ik niet. Het boek Hoe God verdween uit Jorwert van Geert Mak geeft in ieder geval geen voedsel aan die veronderstelling.

Buurtvereniging

Dinsdag 06 Januari 2004 at 9:33 pm In Friesland heb je op het platteland buurtverenigingen. Toen we hier tien jaar geleden kwamen wonen (toen nog parttime, door de week woonden we in Amsterdam) waren de verhuiswagens nog maar net weg of een vertegenwoordiger van de buurtvereniging kwam een bosje bloemen aanreiken bij wijze van welkom. En of we lid wilden worden. Natuurlijk wilden we dat. Sindsdien gaan we ??n keer per jaar bowlen met de buurt, en we maken eens een fietstocht, of doen een speurtocht en op de eerste zondag van het jaar is de nieuwjaarsreceptie. Zo ook afgelopen zondag. Bijna iedereen was er. Sommige mensen zien we alleen die ene keer per jaar, andere kontakten worden nog eens wat opgepoetst. Nieuwe bewoners maken hun opwachting en worden vriendelijk opgenomen. Friezen stug? Nou, in dit deel van Friesland in ieder geval niet. Als je deel wilt uitmaken van de gemeenschap en ook af en toe je gezicht wilt laten zien bij bijeenkomsten wordt je van harte geaccepteerd. En als je dat niet wilt is het ook best.

Zittend plassen

Zaterdag 03 Januari 2004 at 6:01 pm

In 1978 betrok ik, na een nogal turbulente periode, mijn eerste eigen woning. Vanaf dat moment ben ik zittend gaan plassen, want ik moest zelf de troep opruimen. Sindsdien ben ik voorzitter van de vereniging ter bevordering van het zittend plassen door mannen zonder gebrek.

Ik probeer onze mannelijke gasten te bewegen tot zittend plassen, maar klaarblijkelijk bestaat daar bij veel mannen een grote weerstand tegen, terwijl de te verrichten extra inspanning toch zeer gering is. Bij wijze van illustratie heb ik wel stukken papier op de grond gelegd, om de heren die menen zorgvuldig te mikken te laten zien dat ook het opspattend vocht nog heel wat sporen nalaat. Maar de meeste mannen laten ook wel eens een sprietsje naast de pot terechtkomen. Al die spatjes en sprietsjes samen vormen al na een dag een licht kleverige en ruikende laag. En in vrijwel de meeste huishoudens is de vrouw degene die het toilet schoonmaakt. Dat laatste wil ik graag zo houden en daar heb ik het zittend plassen graag voor over.

Wat vinden jullie? Klik ??n keer op het antwoord van je keuze.

Antwoorden voor de mannen:

- Zittend plassen is voor mietjes. (0 stemmen)
- O, spat dat? (0 stemmen)
- Na mijn zondvloed haar schoonmaak. (0 stemmen)
- Ik wacht wel tot ik een boom zie. (0 stemmen)
- Goed, dan ga ik wel zitten plassen. (0 stemmen)
- Ik plas al jaren zittend. (0 stemmen)

En voor de vrouwen:

- Ga alsjeblieft zittend plassen! (0 stemmen)
- O, spat dat? (0 stemmen)
- Ik poets graag urineresten van vloer en wanden. (0 stemmen)

Nieuwjaar

Vrijdag 02 Januari 2004 at 7:13 pm

In juni 2003 had ik een korte, maar weinig bevredigende relatie met Xaviera. De nieuwjaarswens die ze me zond deel ik graag met jullie.