Maandag 31 Mei 2004 at 9:15 pm
Het was een mooi feest. Ongeveer 1.200 mensen bezochten op drie avonden zo'n 360 voorstellingen. De organisatie verliep gesmeerd, alles was perfect geregeld. Ik speelde zes keer een half uur en mijn garage-theater was steeds helemaal vol. Spelen voor 25 mensen is anders dan voor 500. Op twee avonden zes keer spelen voor 25 mensen is heel bijzonder. Drie keer reageerde het publiek vooral met een glimlach en af en toe wat ingetogen gegrinnik. Toch vonden ze het leuk. De drie andere keren reageerde het publiek uitbundiger. Ik geloof niet dat ze het leuker vonden dan het rustige publiek. De eerste twee avonden ben ik om half ??n naar bed gegaan en heb mij qua drankgebruik fatsoenlijk gedragen, met het oog op mijn optredens. Op de feestelijke slotavond werd het half vier, nochtans geraakte ik niet beschonken te bed. Maar goed ook, want we moesten om tien uur de hotelkamer hebben verlaten. Na een ontbijt bij Klif 12 reden we om elf uur naar de boot. Het was een mooi feest.
Donderdag 27 Mei 2004 at 2:45 pm
Morgen vertrekken we zeer vroeg naar Texel, waar dit weekend Broadway Den Hoorn plaats vindt. Ongeveer 50 cabaretiers treden op in circa 30 tot theatertjes omgebouwde huiskamers en garages. Ik speel zaterdag en zondag in totaal zes keer een half uur in een garage die plaats biedt aan 24 mensen. Nou maar hopen dat verder alles uitverkocht is, zodat mensen wel bij me moeten komen kijken. Maar voor drie mensen zing ik mijn liedjes net zo opgewekt als voor 24 hoor. En verder ga ik natuurlijk kijken naar zes anderen, overdag een potje golf spelen, met zijn allen eten in een tent en na afloop zal er vast nog wel een glaasje Rivella worden gebruikt, kortom: dit wordt een heel leuk Pinksterweekend. Tot maandag!
Donderdag 27 Mei 2004 at 2:40 pm
Omdat steeds meer stand-uppers cabaretfestivals winnen, willen steeds meer cabaretiers stand-uppen. En zo kwam ik gisteravond in Toomler tegen Roel C. Verburg, Cristian Pielich, Thijs van Domburg en Pieter Derks, cabaretiers die ik regelmatig ontmoet in "het circuit". Zij mochten wel spelen, ik kom na de zomer aan de beurt. Het was behoorlijk druk, ondanks dat jullie allemaal niet zijn gekomen. En het was een leuke avond. Zodra ik daar mag spelen laat ik het weten.
Dinsdag 25 Mei 2004 at 6:21 pm
Morgenavond (woensdag dus) ga ik naar het open podium van Toomler. Er wordt niet veel publiek verwacht, ook al in verband met het voetballen op de televisie. De avond is qua optredenden volgeboekt, maar als jullie nou allemaal komen en keihard roepen: "we want Menno!" (3 x) dan gunt de organisatie me misschien toch nog mijn tien minuten plaatselijke roem. Vanaf 17.00 uur kun je reserveren (dat zal na deze oproep wel nodig zijn 
) op telefoonnummer 020 - 6707400. Gezellig.
Maandag 24 Mei 2004 at 8:38 pm
Als bij ons wordt aangebeld is het de postbode met een pakje of een collectant. We wonen zover van iedereen af, dat we voor onverwacht bezoek niet bang hoeven te zijn. Vanmiddag om half twee sneed de voordeurbel door mijn middagdutje. Voor de deur stonden twee heren, die zich legitimeerden als politiemensen en of ze even met me mochten praten. Hoewel de legitimatiebewijzen net zo goed gephotoshopt hadden kunnen zijn, liet ik ze binnen. Ze vielen met de deur in huis: gisteren was in de Hooidamsloot het lichaam gevonden van een verdronken man, die daar had zitten vissen. Er was een grote motorkruiser gezien, die mogelijk bij dit ongeluk betrokken was geweest; die boot werd bestuurd door een wat oudere, kale man met een flink postuur en de boot heette Vrouwe Cornelia. Voorts was er een tip binnengekomen over mijn postje van gisteren en onderzoek bij de burgerlijke stand had uitgewezen dat mijn moeder Cornelia heette.
Daar zat ik dan met mijn mond vol tanden. En waar ik gistermiddag was geweest. Ik vertelde dat ik thuis was geweest, dat Hannie haar moeder had weggebracht met de auto, dat ik met de honden had gewandeld en dat de buurvrouw dat had gezien. En dat ik helemaal geen boot heb. Waarom ik dan dat stukje had geschreven. Ik legde uit dat ik in twee werelden leef: de werkelijke en een virtuele. "Dus die cabaretprijs is ook niet echt?" suggereerde de jongste van de twee dienders. Verontwaardigd sprong ik op en wees hem de Gouden Kabouter, die stond te glimmen in de zon. Na nog wat vragen stonden de heren op. Ik liet ze uit en zag hun auto stoppen bij de buurvrouw. Het leek wel of ze me toch niet helemaal geloofden.
Zondag 23 Mei 2004 at 4:44 pm
Het was mooi weer, ik wapende me tegen de stevige en frisse NW-wind met een extra bodywarmer en reed naar de Jachthaven in Drachten voor een tochtje met mijn motorboot. Het schip is 12,5 meter lang en 4 meter breed, maar door de boeg- en de hekschroef kan ik haar moeiteloos alleen varen. Er is altijd wel iemand die even een landvast wil aanpakken bij het afmeren. Ik begon mijn tocht via Smalle Ee naar Iesicht (Veenhoop), waar ik hartelijk ontvangen werd. Ze kennen me daar en de eigenaar hielp me bij het aanleggen. Na een paar bekers chocolademelk met een scheutje rum en een appelpunt met dik slagroom, zette ik koers naar Eernewoude. Ik besloot de Hooidamsloot te nemen. Nu let ik altijd goed op vissers. Vaak zitten ze met twee of drie van die lange hengels te vissen, soms ook nog in groepjes, maar deze gebruikte een werphengel en ik had hem echt niet opgemerkt. Hij wist nog net op tijd zijn lijn in te halen en riep hard: "Vuile rotmof!" Nu gebeurt het wel meer dat ik door zowel de omvang van de boot als die van mezelf wordt aangezien voor Duitser en meestal lach ik er maar om. Maar ik ben de laatste dagen toch wat prikkelbaar en het schoot me in het verkeerde keelgat. Ik sloeg krachtig achteruit (voor de niet-schippers: ik liet de schroef van de boot hard achteruit draaien), om de man eens flink de waarheid te zeggen. Hij was ook nog steeds kwaad en wierp met zijn hengel de haak in mijn richting. Het was een goede worp en de haak kwam vast te zitten in mijn bodywarmer. Die trok ik snel uit, bond de lijn, met bodywarmer en al, om de reling en gaf volle kracht vooruit. Daar had het loze vissertje niet van terug. Hij was te verbouwereerd om zijn hengel los te laten en werd pardoes het water in gesleurd. Blij met het bereikte resultaat sneed ik met mijn Zwitserse officiersmes de lijn los en voer vrolijk verder naar Eernewoude. De haak had een lelijke scheur in mijn bodywarmer gemaakt, maar die kan Hannie wel weer repareren.
Zaterdag 22 Mei 2004 at 3:36 pm
De mevrouw voor mij in de rij bij de kassa was voor haar winkelwagen gaan staan, hetgeen de doorstroming belemmert. Hoewel ik allang geen haast meer heb bij de kassa, erger ik me aan gedrag dat de doorstroming onnodig belemmert. En als de ergernis ??nmaal lekker op gang is groeit hij van de geringste hoeveelheden voer. De mevrouw begon niet alvast haar boodschappen in te pakken, maar wachtte tot ze had betaald. Dat betalen deed ze kontant en als ik niet inmiddels had vastgesteld dat ze niet al te nozel was, zou ik haar hebben verdacht van het opzettelijk langzaam de bankbiljetten en de kassabon in haar portemonnee stoppen. Toen ik mijn boodschappen had betaald, was ze nog steeds de hare aan het inpakken. De kar blokkeerde de doorgang, dus ik vroeg of ik er even langs mocht. "Ik moet eerst mijn boodschappen pakken", antwoordde ze. Ik suggereerde dat dat ook wel kon als de kar een halve meter verder stond. Met zichtbare tegenzin liet ze me passeren, zodat ik mijn spulletjes in de tas kon doen. Buiten moest ik nog een vernietigende blik van haar accepteren. Maar mijn ergernis was geweken, dus knikte ik haar vriendelijk toe.
Vrijdag 21 Mei 2004 at 9:55 pm
Je hebt ze vast ook in Zeeland en op de Veluwe. Maar ik ken ze al mijn leven lang uit Friesland. Van die mannen met een rechtschapen oogopslag. Met door het leven getekende gelaatstrekken en een onverzettelijkheid in hun houding die een eeuwig gelijk doen vermoeden. Vanmiddag kwam ik weer een exemplaar tegen op ??n van de smalle weggetjes waartoe wij door een omleiding enige tijd gedwongen zijn. Hij liep aan de linkerkant van de weg, circa een meter uit de berm. Dit was zijn weg en hij was niet van plan een stap aan de kant te doen. Dat was al op afstand duidelijk. Wie hem niet wilde ontwijken, of wilde wachten op tegenliggers, moest maar over hem heen rijden. God zou de dader van harte straffen met eeuwige verdoemenis. En opeens was ik die hypocriete, zelfingenomen, achterbakse, gereformeerde stijfkoppen zat. Ik zag voor noch achter iemand op de weg, huizen waren er niet, dus ik gaf wat extra gas en reed zo op de man in dat hij door zowel het voor- als het achterwiel werd overreden. Het was een stevige kerel, dus ik vreesde nog even voor schade aan de auto, maar dat bleek later mee te vallen. Het bonkt wel behoorlijk als je over iemand heen rijdt, dus die verhalen van mensen die na een dergelijk ongeval zeggen niets te hebben gemerkt, geloof ik nu niet meer. In de spiegel zag ik hem nog ??n keer zijn vuist ballen, maar al snel viel de daaraan verbonden arm slap neer naast zijn lichaam.
Donderdag 20 Mei 2004 at 5:38 pm
Als je het gras te lang niet maait nemen de Madeliefjes (ook wel Meizoentjes genoemd) de grasmat over. Dat staat wel leuk en ik hoef niet zo nodig een keurig gazon. Regelmatig maaien heeft evenwl het voordeel dat ik maar twee kruiwagens gras het bos in hoef te rijden en nu waren het weer vijf. En zo is er altijd wat te zeuren.
Donderdag 20 Mei 2004 at 12:13 am
Het heeft er alle schijn van dat de mij door de organisatie van CabareteSKE beloofde eeuwige roem drie dagen heeft geduurd. Het waren drie heerlijke dagen, dat wel. Volgende week ga ik maar eens proberen of het publiek in Toomler mijn grapjes ook leuk vindt. En met Pinksteren mag ik lekker naar Texel, voor Broadway Den Hoorn. En morgen ga ik echt het gras maaien, want dat is ook weer zeer nodig.
Dinsdag 18 Mei 2004 at 5:59 pm
Niet alleen in de papieren krant, maar ook nog op de web-editie. En Omrop Frysl?n gaat stukje suit de finale uitzenden (als Omroep Brabant dat tenminste goed vindt, maar dat zal wel). Zo word ik ook in het Noorden nog bekend
Dinsdag 18 Mei 2004 at 12:40 pm
Vandaag zou ik moeten stofzuigen en het gras maaien. Maar ik ben voortdurend telefonisch aan het onderhandelen met de impresariaten, om te zorgen dat ik de beste deal in de wacht sleep. En de redacties van radio- en tv-programma's die mij als tweede of derde gast willen hebben, stel ik steeds teleur. Een Gouden Kabouter neemt geen genoegen met een andere dan de eerste plaats. De theaterdirecteuren die me willen boeken scheep ik voorlopig af. Laat ze maar keihard onderhandelen met mijn aanstaande impresariaat. Daar heb ik allemaal geen tijd meer voor, ik moet grappen en liedjes verzinnen. En dromen ...
Maandag 17 Mei 2004 at 5:16 pm
Winnen is geweldig leuk. Steeds als ik denk aan gisteravond krult een glimlach mijn mond en doorstroomt een blij gevoel mijn hart. Het juryrapport komt nog. Het publiek was erg enthousiast. Fantastisch. Maar ik herinner me ook nog heel goed de teleurstelling en het verdret van het niet winnen bij vorige festivals. En dat is het gevoel dat mijn vriendinnen van Femmage nu hebben, want zij waren wel heel dichtbij en het had net zo goed andersom kunnen zijn. Ik verbeeld me ook bepaald niet dat ik "beter" ben dan zij. Maar nu ga ik weer door met genieten.
De nogal suggestief vormgegeven paddestoel is een lampje, behorende bij de Omroep Brabant Award. De kabouter is van beton en loodzwaar.
Zondag 16 Mei 2004 at 2:28 pm
De artiestenfoyer van de Stadsschouwburg in Eindhoven heeft zelfs een Internet aansluiting. We hebben samen koffie gedronken en nu zijn de soundchecks aan de gang. De dames en heren van organisatie en techniek omringen ons met hartelijke zorg, zodat we ons volledig ontspannen kunnen voorbereiden op het optreden. Ik mocht even kijken in de technische vrachtwagen van Omroep Brabant en voelde me als een jongetje in een speelgoedwinkel. Na mijn soundcheck ga ik op zoek naar een sofa, om een uiltje te knappen.
Zaterdag 15 Mei 2004 at 11:38 am
Vanmiddag rijden we naar Huissen, vanwaaruit ik morgenochtend naar Eindhoven ga, om daar de strijd om de Gouden Kabouter aan te gaan met Femmage en Ad en Edward. Gisteren kochten we bij Aldi een opvouwbare statafel, Hannie maakte er een mooie bordeauxrode rok voor, zodat ik niet voortdurend als een soort predikant met gevouwen handen voor het publiek sta, maar ook eens achteloos met de elleboog op de statafel kan leunen. Onder de gerokte tafel is voldoende ruimte om bijvoorbeeld een konijn te verbergen, dat ik dan als uit de hoge hoed tevoorschijn kan toveren. Nu nog op zoek naar een tam konijn, dat rustig blijft zitten.
Hannie vindt brons een mooie kleur, dus als mij de derde prijs ten deel valt is zij in ieder geval blij. Ik heb voor de zekerheid drie danktoespraken voorbereid: ??n voor als ik de juryprijs win, ??n voor als ik de publieksprijs win en ??n voor als ik ze allebei win. Alle toespraken beginnen met: dit had ik niet durven hopen. Verder heb ik voor de spiegel oprecht uitziende gelukwensen aan het adres van de winnaars getraind. De mond gaat al heel goed, maar de ogen werken nog niet echt mee. Het is dus voor iedereen maar het beste als ik tenminste ??n prijs win.
Vrijdag 14 Mei 2004 at 01:36 am
Hannie was naar de opera. Dat doet ze wel eens meer. Dan reist ze per trein en logeert bij vrienden. Maar die zijn nu met vakantie, dus nam ze de auto. De Walk?re duurt nogal lang, dus de auto heeft inderdaad een hele tijd in de parkeergarage onder de Stopera gestaan, maar van de 21 euro die ze daarvoor moest betalen keek ze toch wel op. En ik ook. Wonen op het Friese platteland heeft gelukkig ook vele voordelen.
Donderdag 13 Mei 2004 at 10:47 am
Op 9 maart 2003 was de eerste Zwartekatdag. E?n van de aangezochte artiesten viel uit en ik mocht meedoen. Dat heeft mijn cabaret-loopbaan een mooie impuls gegeven. Op 27 maart 2005 wordt opnieuw een Zwartekatdag georganiseerd. Ik heb me onmiddellijk van een kaartje verzekerd, want het wordt ongetwijfeld weer een leuke dag. Voor ? 25,- 14 optredens, broodjes en een Zwartekat T-shirt, met een vergelijkbare winkelwaarde van ? 9,95, maar ze worden al op de Zwartemarkt verhandeld voor een veelvoud daarvan. Wil je meer weten ga dan naar Zwartekat.
Dinsdag 11 Mei 2004 at 1:36 pm
Al jaren ben ik lid van de vereniging Professionele Auteurs Lichte Muziek, vooral om echte professionals te ontmoeten. Gisteren was er weer een kontaktbijeenkomst in Baarn, waar leden hun producties mochten laten horen aan twee A&R-managers, die daarop vervolgens hun commentaar gaven. Niet alles wat ten gehore werd gebracht paste bij mijn smaak, soms liet de kwaliteit van de opname te wensen over, maar het iss nooit slecht wat op deze avonden wordt gepresenteerd. Een heer van 82 jaar liet een nummer van zijn derde CD horen (uitstekend, luidde de waardering van de deskundigen en ook de overige aanwezigen lieten hun instemming blijken door een hartelijk applaus). Hij was op zijn 70'ste begonnen met muziek en had het serieus aangepakt, met echte producers en goede zangers, hetgeen ook wel te horen was. Maar, zo vertelde hij, van iedere gulden die hij had ge?nvesteerd had hij vijf cent teruggekregen. Tsja ...
Zondag 09 Mei 2004 at 10:24 pm
Er is een stemtest. Het kost wat tijd en echt simpel is het niet, maar je kunt er toch uit afleiden of je van plan bent je Europese stem uit te brengen in overeenstemming met je opvattingen. Ik was en ben van plan D66 te stemmen. De uitslag van mijn stemtest was: PvdA 46 punten; D66 43 punten; Groen Links 41 punten; VVD 19 punten. De rest van de partijen had ik uitgeschakeld.
Zondag 09 Mei 2004 at 3:45 pm
Groen Links organiseert een handtekeningenactie tegen lange diertransporten onder kommervolle omstandigheden. Ik gun iedereen een smakelijk varkenslapje of een onsje ham, maar dat kan ook best zonder die belachelijke transporten over grote afstanden. Ik vraag me altijd af wie daar nou beter van worden, want dat transport kost toch ook geld. Je zou zeggen dat wanneer de dieren in Nederland geslacht worden het vlees alleen maar goedkoper kan worden. Mis ik iets?
Zondag 09 Mei 2004 at 12:50 am
Mijn Pake (Fries voor grootvader) overleed in 1960 en Beppe (Fries voor grootmoeder) in 1975. Pake en Beppe liggen naast elkaar begraven in Kootstertille, het dorp waar ik in 1945 in hun huisje werd werd geboren, omdat mijn ouders daarheen waren gevlucht voor de Amsterdamse hongerwinter. De nalatenschap van mijn vader behelsde onder meer een jaarlijkse betaling van 25 gulden voor de grafrechten van zijn ouders. Het leek me redelijk deze verplichting over te nemen. Een paar jaar geleden kwamen er geen rekeningen meer, zonder dat ik dat opmerkte. Maar vorige week werd ik opgebeld door iemand van de Hervormde Kerk uit Kootstertille. Zij had mijn naam gelezen in de Leeuwarder Courant en of ik misschien de betalingen wilde hervatten. Na onze laatste verhuizing was de rekening teruggekomen, maar nu had ze mee weer te pakken. Zo is mijn cabaret-carriere in ieder geval nog enige jaren goed voor de grafrust van het gebeente van mijn Friese grootouders.
Zaterdag 08 Mei 2004 at 09:51 am
Om vier uur ws ik aan de beurt voor de soundcheck, om kwart over drie reed ik Amsterdam binnen. De Stadhouderskade was afgesloten en in de Vijzelstraat zou het ook niet echt vlotten, beloofden enkele gele borden, dus ik koos de omleiding met de W. Om twintig over vier parkeerde ik voor het Crea-theater, terwijl ik al vanaf vijf voor half vier zeer dringend moest plassen.
De soundcheck nam niet veel tijd, dus ik liep om vijf uur al weer buiten. Ik had afgesproken met E., die iets verlaat was, waardoor we pas tegen zessen bij Kantjil de Tijger aan tafel zaten. We namen een eenvoudige, maar smakelijke rijsttafel, waarvan ik toch meer at dan verstandig is vlak voor een optreden. Ik begon licht opgeblazen en wat lomig, maar al gauw ging het gewoon goed. Het publiek was tevreden en daar gaat het toch maar om.
Na afloop nog even naar de Smoeshaan en om ??n uur reed ik de parkeergarage uit. Kwart voor drie thuis, nog even de krant lezen en lekker slapen. Daar ga ik nu weer even mee door, want ik ben nog niet geheel uitgerust. Het voordeel van zelf 's nachts terugrijden is dat ik nu geen kater heb!
Donderdag 06 Mei 2004 at 4:15 pm
Vrijdag 7 mei (morgen dus) speel ik in het Creatheater in Amsterdam. Ik ga het halve uur voor de finale van Cabareteske proberen. Informatie over de andere optredenden vind je op Zwarte Kat.
Woensdag 05 Mei 2004 at 11:27 am
Zo, alles is weer zo ongeveer bij het oude. Ach, een mens moet toch wat te doen hebben. Het volgende project is het toevoegen van audiobestanden. Jawel, online beluisteren van liedjes en conferences. Stukjes natuurlijk, in de hoop jullie daarmee massaal naar de zalen in het land te lokken .
Dinsdag 04 Mei 2004 at 2:29 pm
In deze tijd van het jaar groeit en bloeit alles in de tuin en besteedt Hannie flink wat energie aan het min of meer in toom houden van al die gewassen. En ik moet twee keer per week het gras maaien, anders is er bijna niet doorheen te komen. Maar mooi is het ook. Klik hier en ik neem je mee op een wandelingetje door onze lentetuin.
Maandag 03 Mei 2004 at 9:42 pm
Een paar weken geleden ontmoette ik in Franeker Wim Helsen. Ik was tevreden over zijn optreden. Kort daarna ontmoette hij in Amsterdam een wederzijdse vriend. Hij vertelde dat ik hem deed denken aan een nijlpaard. Toen onze wederzijdse vriend daar hartelijk om moest lachen, haastte Wim zich te verklaren dat hij dat zeker niet onaardig bedoelde, maar dat sommige mensen hem, nu eenmaal aan dieren deden denken. Als ik nu een foto zie van mezelf denk ik aan een nijlpaard. Een gemoedelijk nijlpaard, dat wel.
Maandag 03 Mei 2004 at 4:51 pm
Als mensen melding hebben gemaakt van di?etsuccessen en je hoort er vervolgens niks meer over, dan is de kans groot dat het verdwenen vet langs slinkse wegen is teruggekeerd naar de oorspronkelijke eigenaar, vaak vergezeld van nieuwe vetcellen, die de oude in hun tijdelijke vrijheid hebben leren kennen en die nog een goed lichaam zochten. Gelukkig ben ik nog niet teruggegroeid, maar de krimp is er al weer een tijdje uit. Vandaag begin ik maar weer eens aan de leefregels die de heer Atkins bij zijn leven voorschreef en die ik verder Fatkins zal noemen.
Hanneke Groenteman schreef een boekje met de titel Doorzakken bij Jamin. Een troostrijk werkje voor dikke mensen of zij die op weg zijn het te worden. En een onmisbaar boekje voor mensen die eigenlijk vinden dat dikkerds slappelingen zijn.
Zondag 02 Mei 2004 at 10:48 am
OK, het reageren via het reactievenster van Pivot is handiger. En op het forum is het wat gemakkelijker om langere verhalen te schrijven en breedsprakige discussies te voeren.
Het is tien voor elf en ik weet nog steeds niet wie Idols gewonnen heeft. Ben ik de laatste van het land?
Zaterdag 01 Mei 2004 at 5:37 pm
Zo is het mijn bedoeling. E?n log voor de belangwekkende zaken van alledag en ??n voor mijn cabaretleven. En vrolijke discussies op het forum. Die twee logjes naast elkaar zal niemand bezwaar tegen hebben, of het reageren per forum van de grond komt zullen we spoedig weten.
