« Radio (2) | Home | Radio (3) »

Eeuwig

Als jongen van vijftien (1960) verdiende ik met werken in een gramofoonplatenzaak een bandrecorder. (Jongeren wil ik desgevraagd wel uitleggen wat een gramofoonplaat is of een een bandrecorder). Ik nam het geluid van de One-man-shows van Toon Hermans van de televisie op en draaide die banden zeer regelmatig af. Steeds weer moest ik grinniken om de gehaktbal, het dophertje en al die andere onzin. Het lachen van de bijna 2.000 mensen in Carr? werkte natuurlijk ook zeer aanstekelijk. Als ik nu diezelfde verhaaltjes op de televisie zie moet ik weer lachen. Maar ik ben Toon Hermans niet.
 
Op het forum van Zwartekat schrijft Pimmez: "Menno Nicolai doet nog steeds op een mooie manier zijn eigen ding, al begint het oude materiaal (ik heb Menno nu een keer of vier zien spelen) wat in te zakken. Het nieuwe materiaal is van goed niveau". Dat na vier keer het oude materiaal hem niet meer verrast begrijp ik heel goed. En daarmee raakt hij aan mijn dilemma. Wat ik graag wil is met een avondvullend programma "on tour". Maar ik wil ook de (overwegend korte) optredens die ik heb zo goed mogelijk invullen, dat wil zeggen met een zo groot mogelijke kans op succes. En dat betekent dus voor een deel oud, maar beproefd materiaal, dat voor de meeste mensen nieuw is. In 2002 begon ik mijn cabaret-loopbaan met de voorselectie van het Amsterdams Kleinkunst Festival. In dat jaar trad ik op voor 185 bezoekers (gemiddeld 92 bezoekers per voorstelling, die halve schenk ik je). In 2003 mocht ik optreden voor 2.315 bezoekers. Daarvan dank ik 1.680 direkt aan Cameretten (in 2004 gemiddeld 210 mensen per voorstelling, maar die 900 in Luxor tikken natuurlijk wel aan). Tot dusverre heb ik in dit jaar 250 mensen mogen behagen met mijn liedjes en praatjes (gemiddeld 50 bezoekers per voorstelling).

Bij die ongeveer 2.500 mensen die mij hebben zien optreden zijn tientallen die dat meer dan eens hebben gedaan. Dat zijn de mensen die mij prikkelen om ook bij de kortere optredens regelmatig nieuwe dingen te presenteren. Maar dat zijn ook de mensen die bepalen of het oude materiaal eeuwigheidswaarde heeft. Nee dus. Maar dat geloofde ik zelf ook al niet hoor. Ik ben Toon Hermans niet.

zes reacties

Een Seth Gaaikema dan?
Van hem herinner ik me een oudjaarsconference, ongeveer 150 jaar geleden. Het ging o.a. over de oren van Pieter.

CasaSpider (URL) - 24-02-’04 02:59

Aanvankelijk was ik van plan de Oudejaarsconference in 2005 te doen, maar ik vrees dat ik dat niet red.

Menno - 24-02-’04 13:33

Jezus Menno, gaat het zo slecht met je gezondheid?

CasaSpider (URL) - 24-02-’04 17:30

Ik ben een overdreven veeleisend toeschouwer, dus aan mijn mening moet je niet teveel waarde hechten – het inzakken van het materiaal heeft er hoofdzakelijk mee te maken dat ik het voor de vierde keer zag – en vrijwel niet met je spel. Dat is namelijk prima! Ga zo door!

Pimmez (URL) - 24-02-’04 18:08

Aan de mening van veeleisende toeschouwers hecht ik juist zeer veel waarde!

Menno - 24-02-’04 21:23

Toon Hermans blijft inderdaad leuk. Pas nog samen met Jochem (die pas 15 is) geschaterd om een scene uit de jaren vijftig!

Jan

Jan B - 27-02-’04 12:11