« Geiten | Home | Hoofddoek »

Tegels

Ogeveer 22 jaar geleden kochten wij een prachtwoning in de Palestrinastraat in Amsterdam. Gebouwd in 1908. Het pand was laatstelijk in gebruik geweest als verpleeghuis en studentenhuis, maar wij herbrachten het in redelijk originele staat en woonden er twaalf jaar met veel genoegen. Halverwege die periode bouwden wij een nieuwe keuken, waarbij wij de oude tegels die niet meer konden worden ingezet in een doosje deden. Die tegels zijjn een jaar of vier geleden verwerkt in onze nieuwe keuken in onze huidige woning. Dat vonden we leuk. Dat tegelwandje zal in de ogen van de makelaar van de aanstaande kopers van ons huis geen mooi cijfer krijgen. De tegeltjes zijn namelijk verschillend van dikte. De historische meerwaarde van de tegels zal niet leiden tot een hogere verkoopprijs. Maar wij vinden het leuk dat die bijna honderd jaar oude tegels nog bij ons zijn.

vier reacties

Ga je verhuizen dan? Het klinkt alsof je het binnenkort te koop gaat aanbieden. Als de eventuele koper geen oog heeft voor dit leuke detail zou ik in staat alle tegels er weer uit te bikken en opnieuw mee te nemen…

Muriel - 07-04-’04 23:44

In het bejaardenhuis word je niet geacht je eigen tegels mee te nemen.

Menno - 08-04-’04 11:01

… dus je hebt het over de (verre) toekomst ;o)

Muriel - 08-04-’04 19:11

Persoonlijk vind ik dit sentimentaliteit van de goede soort. Het heeft in de verte iets weg van de omstandigheid dat ik des winters een spuuglelijke shawl draag, die vijftig jaar geleden door mijn grootmoeder gebreid is voor mijn vader.

Jan B - 14-04-’04 15:24