Optreden Terwispel
Donderdag 18 November 2004 at 12:22 am.De Toneelfederatie Opsterland vergaderde en een buurtgenote had mij aanbevolen als stukje amusement na het offici?le gedeelte. Vanmiddag toog ik met mijn geluidsinstallatie en instrumenten naar het dorpshuis in Terwispel, alwaar de bijeenkomst zou worden gehouden. Ik bouwde mijn spulletjes op in een hoek van de vergaderzaal, dronk een kop koffie met de beheerder en enkele vrijwilligers en reed weer naar huis. Om kwart voor negen was ik weer present en toen was de vergadering net afgelopen. Er waren dan ook maar 18 leden gekomen.
Na de koffiepauze vormde het publiek een kring en zette zich schrap voor mijn optreden. Uiteraard kon ik iedereen in het gelaat blikken, zodat er duidelijk sprake was van een intensief persoonlijk contact met het publiek. Eerst stelde ik het geluidsniveau van piano en zang af in overleg met de aanwezigen. We spraken af dat als de piano toch te hard zou blijken iemand die daar hinder van had het even zou roepen. Vervolgens begon ik met mijn programma. Gelukkig ken ik de Friezen vrij goed, dus ik trok me bijna niets aan van al die strakke gezichten, waarvan af te lezen viel: als je mij wilt laten lachen, dan moet het wel heel leuk worden, vriend. Het ontdooiproces duurde wel een minuut of tien, maar toen kon niemand meer verborgen houden dat zij het best leuk vonden.
Na afloop ontstond er zowaar een kringgesprek. Een mevrouw merkte op dat ze de liedjes niet goed had verstaan omdat de piano te hard stond. Ik ben zeer beleefd gebleven, maar wees haar toch wel even op de aan het begin gemaakte afspraak over dat onderwerp. Wel wist ik weer waarom ik rond mijn 25ste jaar zo dolgelukkig was dat ik naar Amsterdam kon verhuizen. Het is vast niet kenmerkend voor Friezen, maar volgens mij wel voor mensen die op het platteland wonen: een misplaatst gebrek aan directheid op het moment dat opmerkingen kunnen leiden tot een verbetering van de situatie. Maar dan wel achteraf verongelijkt doen omdat de dingen niet naar hun zin verliepen. Dit is heel kort door de bocht en sociaal-psychologisch niet erg onderbouwd, maar misschien kan iemand er iets zinnigs over zeggen. Dan kan ik nu lekker naar bed.
Eén reactie
Na De Moord werden op het platteland scholen opgeblazen en moskee?n in de fik gestoken. In Amsterdam niets van dat alles. Plattelanders zijn niet te vertrouwen. Bovendien tocht het enorm in de polder, omdat die boeren collectief vergeten de gulp te sluiten. Dat is dan tevens de verklaring voor de grote hoeveelheid incest in de regio. Inteelt is een hobby van plattelanders die daar weer mee samenhangt. De enige cultuur die men in dorpen kent is de mestcultuur. Dus trek je maar nix aan van de knotwilg die jouw zang niet kon verstaan. Heeft waarschijnlijk voor de eerste keer in haar leven iemand horen zingen en pianospelen.
Warme Woorden (URL) - 18-11-’04 14:37