Kraanmachinist
Donderdag 16 December 2004 at 01:13 am.In het caf? raakte ik in gesprek met Nol, die 30 jaar kraanmachinist was geweest. Eerst op een klein kraantje, toen op een dragline en vervolgens op een bouwkraan. Dat zijn van die kranen waar twintig of dertig meter boven de grond een klein hokje is, waarin de kraandrijver zich bevindt. Hij moet eerst wel even het trapje op en later ook weer af. Nol vertelde vol trots dat hij al jong de snelste was. Hij kon namelijk draaien en hijsen (of laten zakken) tegelijk, zonder dat de last ging slingeren. En hij werkte heel precies, zodat de mensen beneden op hem konden rekenen. Vanuit zijn hoge positie had hij overzicht over het hele bouwterrein en hij kon dus zien als er ergens iets niet goed ging of als op een bepaalde plek de stenen op waren (of zoiets, want het was al wat later dat Nol mij dit vertelde) en dan de opzichter waarschuwen per mobilofoon. Nol is al een paar jaar gepensioneerd, maar kijkt met plezier terug op zijn werkzame leven. Dat wou ik even met jullie delen. Ik heb niet het plezier waarmee Nol over zijn werk op de kraan vertelde kunnen overbrengen, dus probeer dat er zelf maar bij te denken.
vijf reacties
In welk caf
Muriel - 16-12-’04 02:19@Muriel: Het Moment
Menno - 16-12-’04 11:22Zonder nou weer al te zeer de cynicus te willen uithangen:
Jan B - 16-12-’04 15:36vertelt iemand met plezier over zijn werk omdat hij daar zoveel plezier aan beleefd heeft of omdat hij vindt dat je moet uitstralen dat je daar zoveel plezier aan beleefd hebt? Of is hij misschien zelf gaan geloven dat hij het zo naar zijn zin had (bijvoorbeeld door het contrast met zijn huidige niet-werkzame leven). Het lijkt me namelijk niet zo heel waarschijnlijk dat iemand dertig jaar lang fluitend naar zijn werk gaat, evenmin trouwens dat iemand met grote aversie dertig jaar lang naar zijn werk gaat. Dat houdt een mens niet vol. Dingen wennen en worden ‘neutraal’. Of ze wennen niet en dan houden ze op. Of zie ik dat verkeerd?
Er is eerst rijkelijk geofferd aan Bachus mbv dat merk voor de Kranige Mensch, schat ik in, alvorens Nol zijn ontboezemingen eruit gooide. Zo’n kraan is aan het einde van een kroegavond waarschijnlijk ook veel hoger dan aan begin ervan. Maar dat maakt toch niet uit Jan B.? Addegemaarleuthet!
Warme Woorden (URL) - 16-12-’04 18:30Nou, op zich is kraanmachinist zijn wel een leuk beroep maar men mag het toch niet onderschatten vermits er ook grote verantwoordelijkheden bij komen kijken…Voor anderen en voor jezelf…Zelf ben ‘k ook al 6j. machinist van graafkranen en wielladers in de staalindustrie en op zich vind ‘k het ook leuk om er over te vertellen maar de nadelige aspecten van de job komen natuurlijk bijna nooit ter sprake…Het grootste probleem vind k dus dat men er een lui mens van word door altijd maar te zitten.. Je gezondheid gaat er door achteruit op een snel tempo en als je dan vermoeid thuis komt van telkens weer een vermoeiende dag vol concentratie, dan slaat de moed je wel in de schoenen om nog lekker te gaan sporten om je conditie op peil te houden…Daarbij is mijn persoonlijk probleem ook nog de warmte van de zon in de zomertijd… (vooral als de bazen het nalaten om de airco die stuk is, te laten repareren…) In ieder geval kan mag ‘k zeggen dat ‘t een leuke job is, maar je moet er voor zijn…+ het is ook niet voor iedereen weggelegd vermits je een soort 3demensionaal zicht moet kunnen hebben, iets wat veel mensen totaal niet hebben… Groetjes allemaal…
Ronny (E-mail) - 03-09-’05 12:52