Maandag 31 Januari 2005 at 2:40 pm
Door de concurrentie met wat carnavalsavonden waren er slechts 51 mensen naar het Dorpshuistejater gekomen, waardoor het een genoeglijk onderonsje werd. Veel van de dames en heren waren aardig middelbaar. Nadat het publiek een beetje aan me gewend was ging het goed. Af en toe was ik even de volgorde kwijt en moest er wat gespiekt worden. Af en toe stond ik even duidelijk op de verkeerde plek en sommige verhaaltjes bleken opeens wel erg kort, ook al omdat ik van plan was iets meer met de zaal in debat te gaan, maar dat viel toch nog niet mee. Op de eerste rij zaten twee dames, de rest van het publiek had zich veiligheidshalve enigszins teruggetrokken. Maar al met al had ik het idee dat het behoorlijk in de smaak viel en dat werd mij na afloop ook door enkele medegedeeld. De ontvangst was hartelijk en technicus/barman Wim zorgde op ontspannen wijze voor mooi licht en goed geluid en hij miste geen cue 
. Nogmaals bedankt, Wim.
Om twaalf uur was ik in Nuenen om de verjaardagsbijeenkomst van R. en M. nog een stukje mee te beleven. Op verzoek (ja, echt!) vertolkte ik nog een viertal liedjes. Om twee uur te bed, dus gisteren was een reis- en rustdag.
Vrijdag 28 Januari 2005 at 9:08 pm
Alle tijd en aandacht gingen deze dagen naar het optreden in Lieshout. Morgenochtend zullen we het laadvermogen van de Berlingo danig op de proef stellen, want het hele circus gaat mee. Zondag meld ik me weer.
Woensdag 26 Januari 2005 at 10:42 pm
Mijn voorkeur ging uit naar Driek van Wissen als dichter des vaderlands en tot mijn voldoening krijg ik mijn zin. Joost Zwagerman had liever een vernieuwende dichter, maar ik kan mij veel meer vinden in de gedachte van Ivo de Wijs dat des vaderlands dichter snel, ambachtelijk en begrijpelijk moet schrijven. En om het light verse af te doen als rijmelarij vind ik bepaald hooghartig. Een versje schrijven dat goed rijmt en metrisch klopt is helemaal niet zo simpel, zoals met grote regelmaat wordt bewezen en dat niet alleen rond Sinterklaas. Er zijn ook talrijke nederlandstalige liedjes die de toets der kritiek niet kunnen doorstaan.
Woensdag 26 Januari 2005 at 8:50 pm
Priv? schreef dat het huwelijk van Paul de Leeuw bijna gestrand was. De schrijver van het stuk was bij PaPaul te gast om rekening en verantwoording af te leggen over zijn artikel, dat volgens Paul volstrekt onjuist was. Evert Santegoed verklaarde te zijn afgegaan op bronnen uit de buurt van het echtpaar. Ik neem aan dat Evert in de uitzending was verschenen op de voorwaarde dat hij niet volledig met de grond gelijk gemaakt zou worden, want Paul gedroeg zich buitengewoon mild jegens degene die de leugens over zijn particuliere leven zonder wederhoor publiceerde.
Dinsdag 25 Januari 2005 at 11:41 am
Annelies van der Goot is mijn favoriete presentatrice van Omrop Frysl?n en daarom stem ik nog wel eens af op het programma Omnium. Zojuist hoorde ik via haar gast van het bestaan van de site www.digibless.com. Alsof gewoon zegenen niet virtueel genoeg is, kan het via deze site ook nog digitaal. Tegen een geringe vergoeding! Ik heb wel eens iemand horen zeggen dat de Islam achterlijk is, maar deze christenen kunnen er ook wat van. Of zou het alleen maar geldzucht zijn? Laat ze maar uitkijken, want anders slaat DigiJesus ze met zijn zweep uit hun Holy Server, zoals hij de woekeraars uit de tempel verdreef.
Maandag 24 Januari 2005 at 9:06 pm
Zaterdagavond in Dorpshuistejater Lieshout de try-out van de grote avondvullende Menno Nicolai show. De performer zelf doet reuze zijn best om hier en daar nog wat gaatjes te vullen en nieuwe nummers globaal uit zijn hoofd te leren. De performer vraagt zich zo nu en dan af waarom hij niet gewoon met een mooi leesboek in zijn herenfauteuil gaat zitten. Maar de performer heeft graag aandacht en probeert dat doel te bereiken met het zingen van versjes voor en vertellen van verhaaltjes aan vreemden. Merkwaardig. Maar ik heb nu geen tijd daar verder over te filosferen, ik moet nog een versje afmaken en minstens ??n verbindende tekst bedenken, anders krijg ik in Lieshout straf van degenen die mij vorig jaar zo vol vertrouwen hebben geboekt. En mocht je me al eerder gezien hebben: dat zit er ook allemaal in, maar dan met veel nieuws
Zondag 23 Januari 2005 at 5:35 pm
Vandaag nam ik, voor het eerst in vele jaren, weer eens een kijkje in mijn geboorteplaats Kootstertille. Het is best een aardig dorp geworden. De hoofdstraat is modern geplaveid en een uitgebreide nieuwbouwwijk heeft zelfs een klein winkelcentrum rendabel gemaakt. Mijn geboortehuis is al jaren geleden gesloopt en vervangen door een semi-bungalow en de Marko heeft een andere naam gekregen. Het stuk vaart waarop ik achter een stoel leerde schaatsen is gedempt, maar verderop is een echte jachthaven gemaakt. En verder was het stil op straat. Heel stil. Vanuit diverse woningen werd naar ons gekeken, want vreemden in het dorp dienen in de gaten te worden gehouden. Ik ben niet herkend.
Zaterdag 22 Januari 2005 at 11:17 pm
Omdat ik keihard snurk slaapt H. altijd met oordopjes. Om daar een einde aan te maken heb ik een snurkbeugel laten aanmeten (zie www.snurken.nl ) en die heb ik gisteren mogen ophalen. Volgens de handleiding duurt het een week voor je aan de beugel gewend bent, dus dat neem ik dan maar aan. Na mijn optreden in Rotterdam reed ik naar Huissen, waar we logeerden en begon de eerste nacht met de nieuwe beugel. Het voornaamste effect is een speekselproductie waar bijna niet tegen aan te slikken valt. Zelf weet ik zeker dat ik niet heb geslapen, maar H. verzekerde me dat ik ondanks de beugel flink heb gesnurkt. Een flinke teleurstelling, maar ik hoop dat het bij het gewenningsproces hoort. Rond een uur of vijf heb ik nog een tijdje tv zitten kijken, omdat het slapen echt niet lukte en vanaf kwart voor acht heb ik het ding uitgedaan en nog een paar uur echt geslapen. Zojuist constateerden we dat ik kans heb gezien het apparaat achter te laten op het nachtkastje in Huissen. Volgend weekend hebben we weer een familie-bijeenkomst, dus de start van de gewenningsperiode is met een week opgeschoven. Ik geloof niet dat ik dit onbewust met opzet heb gedaan. Echt niet. Hoor.
Woensdag 19 Januari 2005 at 11:26 pm
Vrijdagavond speel ik drie kwartier in het Bibliotheektheater in Rotterdam. Voor de pauze. Na de pauze speelt Zus en zo. Mocht je me al eerder hebben gezien, kom dan vooral niet, want dan ken je het meeste al. Ik ben namelijk nog steeds bezig met mijn programma Toeval en er zijn nog talloze miljoenen die dat nog niet hebben gezien. Pas als ik een echte theatertour heb gemaakt ga ik nieuwe dingen bedenken. Nou ja, er komt nu ook af en toe wel iets nieuws bij hoor, dus kom eigenlijk maar gewoon. Bovendien ben je het meeste misschien ook al weer vergeten en dan lijkt het toch nieuw. Tot vrijdag dan.
Woensdag 19 Januari 2005 at 9:00 pm
Ik ben niet voor de doodstraf. Niet alleen uit ethische overwegingen, maar vooral omdat steeds weer blijkt dat iemand ten onrechte kan zijn veroordeeld. En dood is nogal definitief. Toch zou ik de aanrander van mijn levensgezellin of van ??n van mijn leuke buurmeisjes zonder aarzelen heel hard slaan met een voorwerp binnen handbereik (een boomtak ligt in deze omgeving nog wel eens voor het oprapen). Bij gebrek aan ervaring in het doseren van de slagkracht zou dat best betrokkenes overlijden tot gevolg kunnen hebben. Ik hoop nooit in een dergelijke situatie verzeild te raken, maar ik ben er redelijk zeker van dat mijn geweten tegen een aldus door mij veroorzaakt sterfgeval zou zijn opgewassen.
Tasjesroof is een misselijk en laf misdrijf en voor de beroofde zeer indringend en onaangenaam. Dat een mevrouw de rotzak die haar tasje uit de auto greep achterna gaat begrijp ik. Dat ze hem probeerde klem te rijden kan ik billijken. Dat het rotjoch daarbij het leven liet vind ik treurig. Dat die mevrouw nu in het gevang zit en wordt aangeklaagd wegens doodslag vind ik ook treurig. Wat is het toch ingewikkeld om genuanceerd over de belangrijke zaken van het leven te denken.
Dinsdag 18 Januari 2005 at 10:20 am
Vorig jaar won ik het Eindhovense cabaretfestival CabareteSKE. Dat was een feestelijke hoogtepunt in mijn tweede carri?re. Van de er op volgende triomftocht zou onder meer deel uitmaken een optreden met de winnaars van de andere grote cabaretfestivals in het Koningstheater in Den Bosch. Dat zou Frank Verhallen tenminste hebben toegezegd. Bedoelde voorstellingen vinden plaats op 2, 3 en 4 mei en op de website van het Koningstheater staat de volgende wervende tekst:
Drie avonden achtereen ontvangen we de winnaars van de vier landelijke cabaretfestivals die er werkelijk toe doen: het Leids Cabaretfestival, Cameretten, het Amsterdams Kleinkunstfestival en het Groninger Studentencabaretfestival. Met elke avond andere deelnemers.
Win ik een festival, doet het er niet werkelijk toe! Het pad van de beginnende kunstenaar gaat niet over rozen.
Update: Er is nog hoop. Mogelijk is de tekst van de website ouder dan het actuele oordeel van Frank over Cabareteske.
Maandag 17 Januari 2005 at 8:36 pm
Een ramp van de omvang als met Kerstmis in Azi? gaat je voorstellingsvermogen ruim te boven. Vandaar dat voor de inzamelingsacties echt van start gaan op de tv talloze kleine drama's op menselijke schaal worden getoond. Dat Hans Wiegel voor de tweede keer in zijn leven zijn vrouw verliest aan een auto-ongeluk spreekt ook tot ieders verbeelding. Zelfs zijn vijanden zijn begaan met zijn verdriet. Vandaag stond een foto in de krant van de boot die in Limburg bij een stuw 7 meter naar beneden viel. Een zelfde soort boot als wij in Friesland wel eens met zijn vieren een week gehuurd hebben. Dan is het vrij eenvoudig om je in je fantasie de spanning en de angst van de laatste paar minuten van de opvarenden voor te stellen.
Maandag 17 Januari 2005 at 5:25 pm
Al aardig na 2 uur met zijn allen zingen op het podium van Klif 12 op Texel. Je ziet alle deelnemers met aan de piano een al wat oudere oud-deelnemer.
Maandag 17 Januari 2005 at 09:56 am
In december heb ik je verteld van mijn voornemen niet meer mee te doen aan festivals. Niet omdat ik meedoen op zich zo vervelend vind, maar omdat ik nauwelijks ben opgewassen tegen de spanning van het wachten op de jury-uitslag. In de nacht van vrijdag op zaterdag heb ik me laten overhalen mee te doen aan het AKF Standup Comedy Concours. Drank maakt meer kapot dan je lief is.
Zondag 16 Januari 2005 at 6:58 pm
Drie avonden achtereen was Klif 12 geheel in de ban van de derde selectieronde van het Amsterdams Kleinkunst Festival en dat al voor de 16de keer in het 18-jarig bestaan van het festival. Al maanden geleden was er geen kaart meer te koop, het was dan ook bomvol.
Anne Jan Toonstra mocht beginnen, maar slaagde er niet in het publiek op zijn hand te krijgen. Hij kijkt tamelijk dreigend de zaal in, met als gevolg dat ook goede grappen afketsen op een muur van angst en onbegrip. Ook de jury was niet vol lof over het optreden van Anne Jan en liet hem niet door naar de tour.
Evi de Jean zong en vertelde over haar overleden moeder, een thema dat op zich niet hilarisch is, zodat er weinig te lachen viel. Nochtans hield zij het publiek het hele halve uur in de greep van haar persoonlijkheid. Ze mag door.
Pieter Derks slaagde er als eerste in de zaal onmiddellijk aan het lachen te maken en hij hield dat nog vol ook. Ik schreef al eerder lovend over Pieter en ook nu stelde hij me niet teleur. Hij verwierf de publieksprijs en mag door. De jury waarschuwde hem nog wel dat hij niet ten onder moet gaan aan zijn eigen charme.
Geen familie (Niels van der Laan en Jeroen Woe) speelden een toneelstukje, waarin de verschillende personages met eenvoudige, doch doeltreffende middelen van elkaar werden onderscheiden. Helemaal niet onaardig, maar -zoals de jury ook uitsprak- het zelfopgelegde kader werkte ook wel een beetje als een keurslijf waaraan niet te ontsnappen viel. Ondanks deze gematigde kritiek mogen de jongens door.
Lenny is een innemende Belgische zanger, die zich begeleidt op de gitaar. Hij verwierf aanstonds de sympathie van het publiek, slaagde er ook in die te behouden, maar het was wel veel van hetzelfde. Het kabbelde maar voort, zo formuleerde de jury het. Lenny was wel teleurgesteld dat hij niet mee mag doen met de tour, maar overweegt nog niet om zijn liedjesprogramma sterk uit te breiden met conferences. Wat jammer is, want hij vertelt op een leuke manier. Misschien is hij over een paar dagen de teleurstelling teboven en gaat hij toch zijn materiaal uitbreiden en aanscherpen.
Elske Rollema heeft heel wat in haar mars. Ze is prettig om naar te kijken, beweegt goed, heeft een mooie stem, ook als het om zingen gaat. Nu alleen nog een goed verhaal. Ze mag meedoen met de tour, dus ze heeft alle gelegenheid zich daar de komende periode op te storten.
Speelman & Speelman zijn broers die cabaret maken op de manier die ik het liefste zie. Praatje, liedje, praatje. Het is afwisselend, muzikaal en van begin tot eind boeiend. Ook de gulle lach gaan de gebroeders niet uit de weg. Ze mogen door, kregen de publieksprijs en dit duo en Pieter Derks zullen wat mij betreft strijden om de eerste prijs in de finale.
Thijs van Domburg had zijn avond niet. Ook hij kreeg niet meteen contact met de zaal en dan wordt optreden opeens hard werken. Ongeveer halverwege zijn programma leek het tij te keren en vielen de grappen beter, maar voor de jury was dat kennelijk te laat. Thijs mag niet mee met de tour, maar alsof hij daarmee al niet voldoende was gestraft kreeg hij ook nog eens een paar onnodig harde opmerkingen van de jury mee naar huis.
Jennifer Evenhuis was op zoek naar een vuurtoren. Het meest gewaagde deel van haar programma was naar mijn smaak de vijf minuten die ze besteedde aan het beschrijven van de gezochte vuurtoren, waarbij de tekst in hoofdzaak bestond uit de woorden rood en wit. Ook toen het publiek onrustig werd en zelfs onderling gesprekken ging voeren ging ze daarmee door. Deze moed werd door de jury niet beloond en ook zij vond op Texel haar Waterloo.
Ewout en Etienne gingen ongegeneerd voor de vette lach en bereikten hun doel. Daarbij schuwden ze de hardere grap en het gemakkelijke effect niet. Maar het ging er in als koek en de publieksprijs was hun deel. Ook mogen ze mee touren, hoewel de jury wel alvast een waarschuwingsschot loste over grappen om de grap. Ewout en Etienne zijn bepaald nog niet verzekerd van een finaleplaats.
Pien Ankerman presenteerde de eerste avond ontspannen en adequaat. De andere twee avonden werden gepresenteerd door Arnoud Kaldeway. Ik ben een fan van Arnoud sinds ik hem twee jaar geleden op Texel ontmoette. Zijn droge humor en geestige non-humor spreken mij nogal aan. En de truc met zijn electonische doosje vond ik ook erg leuk. Het publiek ook trouwens. Toch laat hij voldoende ruimte aan de kandidaten, dus ook Arnoud mag door naar de volgende ronde.
Na afloop mocht ik nog het genoegen smaken de samenzingende kandidaten te begeleiden op de piano. Het was een mooi feest.
Woensdag 12 Januari 2005 at 9:46 pm
Morgen ga ik naar Texel. H. brengt me naar Heerenveen, vanwaar ik per talrijke bussen naar Den Helder zal reizen. Vanaf Heerenveen duurt de reis ongeveer drie uur. Alle tijd dus om te lezen en te luisteren naar de opnieuw verworven muziek (het wordt trouwens vooral cabaret). Op Texel ga ik drie avonden volledig ontspannen genieten van de deelnemers aan het Amsterdams Kleinkunst Festival, die allemaal zo graag willen worden uitverkoren om deel te nemen aan de tour voor de halve finale. Twee jaar geleden was ik erbij als deelnemer en het verdriet dat ik niet door mocht zal ik niet licht vergeten. Dus de verliezers die daaraan behoefte hebben kunnen bij mij troost en een hartelijk woord vinden. Overdag eerst slapen en des middags schrijven aan mijn programma. Zondag weer terug en dan zal ik wel even moeten bijkomen.
Maandag 10 Januari 2005 at 6:40 pm
Mijn nieuwe PC is de oude van neef P. Hij was zo vriendelijk zijn CD collectie in iTunes formaat op de harde schijf te laten staan. Omdat ik niet de iPod bezit, maar de Zen Micro begon ik vandaag eens wat nummers te kiezen om ze te converteren naar MP3. Importeren in Creative Media Center haalde niet veel uit, dus ik wiste die bibliotheek maar weer. Dat ik bij die actie ook alle bestanden wiste was niet mijn bedoeling. Bij die actie wiste ik ook alle bestanden. Een uur geleden had ik nog 30 mB gevarieerde prachtmuziek. Want de collectie van P. mag er wezen. Nu heb ik niks meer. Jammer hoor.
Update: Alle muziek is weer terug (Keimpe bedankt). En de gekochte CD van Woody Allen kan mee in de bus morgen (Hans bedankt).
Zaterdag 08 Januari 2005 at 9:44 pm
Door een stukje op www.vandenb.com realiseerde ik mij dat ik al jaren geen Bessola meer had gezien. Bessola is de fabrieksmatige versie van watergruwel. Beppe maakte dat onder de naam pareltsjebrij of krentsjebrij. Om de gort gaar te krijgen stond het uren op een petroleumstel.
Vandaag heb ik het zelf gemaakt. Met rijst in plaats van gort en vlierbessensap in plaats van rode bessensap. Lekker hoor!
Als gort niet door en door gaar is blijft het droog en hard ("gortdroog"). Neem rijst, risotto of dessertrijst leent er zich het beste voor. Verder moet je natuurlijk gezoet bessensap met krenten en rozijnen wel lekker vinden, anders wordt het nog niks.
Zaterdag 08 Januari 2005 at 04:23 am
Terwijl de wind buiten steeds harder werd, liep ik als een getergde tijger luidkeels hoestend door het huis. Weer ben ik er niet in gestikt en de hoestdrank mag nu zijn heilzame werk doen. Slapen is er nu even niet bij, ook al uit angst dat het geblaf weer opnieuw gaat beginnen. Een potje loglezen dan maar.
Zaterdag 08 Januari 2005 at 12:43 am
Met behulp van een stapeltje uit Amerika ge?mporteerde boeken ben ik aan het proberen standup comedian te worden. Nu kun je leuk zijn niet zomaar uit een boekje leren, dus ik heb net gekeken naar de Comdey Factory van Raymann. De Engelse dame met de aap vond ik leuk, maar het was gewoon een buikspreekact. Van de Amerikaan heb ik het meeste gemist door een binnenkomend telefoongesprek dat ik niet wilde missen. Zijn afscheid van het publiek luidde: fuck you all. En ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat hij het meende. Wat ik ook lees over standup comedy, bij alle regels staat: don't blame the audience. En de Canadees die het rijtje afsloot vond ik ook niet erg amusant. Toch werd er wel gelachen. Ik moet nog veel leren. Tot en met maart ga ik vijf keer in Toomler spelen. Morgen (zaterdag) had ik zullen gaan kijken naar de Comedytrainers, maar de verkoudheid heeft me te krachtig in zijn greep. Jammer.
Vrijdag 07 Januari 2005 at 5:42 pm
In het radioprogramma Andermans Veren van Kick van der Veer (zondag 9 januari Radio 2 van 18.00 - 20.00 uur) wordt een liedje van en door mij uitgezonden. De vorige keer was Kick het vergeten. Nu is de afspraak pas gisteren gemaakt, dus zou het moeten lukken.
Donderdag 06 Januari 2005 at 10:40 pm
Het doel heiligt de middelen, zullen we maar zeggen. En 100 miljoen euro is toch wel meer dan een druppel op de gloeiende plaat. Dus ik zal verder niet zeuren over mensen die zich graag door Paul de Leeuw laten afzeiken om drie seconden op de buis te komen. Ze hebben uiteindelijk bijgedragen aan het goede doel. Maar o, wat kan ik me zinloos opwinden over mensen die van deze situatie misbruik maken door kinderen te ontvoeren, hulpgoederen met dikke winsten te verkopen of hun macht tegen betaling inzetten om de hulpverleners hun werk te laten doen (corruptie heet dat). Dergelijke mensen zijn zo door en door slecht en gewetenloos dat ik zou wensen dat ze door een precisieblikseminslag werden getroffen.
Dinsdag 04 Januari 2005 at 9:50 pm
Mensen die vechten om de schaarse hulpmiddelen of hulpverleners uitschelden omdat er te weinig eten gebracht is kan ik nog wel begrijpen. Maar elkaar beroven en winkels plunderen wordt al wat lastiger te bevatten. De komende maanden zal wel blijken hoeveel van de ingezamelde gelden daadwerkelijk worden gebruikt voor het doel waar ze door de gevers voor waren bestemd, namelijk het verzachten van het leed van de overlevenden en de wederopbouw van het verwoeste land. Nu staat al vast dat in alle getroffen gebieden gewetenloze enkelingen en dito regeringen zullen proberen flink wat aan hun strijkstok te laten blijven hangen. Ik mag hopen dat de internationale hulporganisaties dat zo goed mogelijk weten tegen te gaan, maar vermoedelijk zijn lokale machthebbers hard nodig om iets tot stand te brengen. En niet geven omdat een deel van de opbrengst in verkeerde handen komt lijkt ook geen optie. Toch ga ik eens op de site van B&W kijken naar de stichting van een aantal Nederlanders die specifiek hulp gaan verzorgen voor een klein eiland en het geld er ook persoonlijk naar toe gaan brengen.
Maandag 03 Januari 2005 at 7:08 pm
Met een soepele zwaai legde G. zijn jas achterin de auto en sloot het kofferdeksel. Na de koffie zouden ze weer vertrekken naar Delft. Circa drie nano-seconden nadat de klep soepel in het slot viel dromng tot hem door dat zijn autosleutels in de jaszak zaten. Op zich zou "ooops" een passende reactie zijn geweest, maar G. koos voor een krachtiger term om zijn emoties te uiten.
De Wegenwacht was binnen drie kwartier ter plaatse. Met een houten wig en een opblaasbare rubber zak maakte hij een kier tussen portier en auto, om vervolgens met een haak de sluiting van de deur omhoog te trekken. Bij een Saab 9000 werkt dat niet. Sterker nog: niets werkte, wegens de ingebouwde beveiligingen in deze oerdegelijk uitgevoerde automobiel.
Zoon en schoondochter te Delft werden ingeschakeld voor een telefonisch bestuurde zoektocht naar de reservesleutel, die aanvankelijk niet werd gevonden. De dichtstbijzijnde onderneming die sloten kan openen bleek gevestigd in Almere. G. had toch maar liever een Saab-dealer om de klus te klaren, dus werd besloten de logeerpartij met een nacht verlengen. Maar plotseling kreeg R. een ingeving en werd de sleutel alsnog gevonden. M. en M. waren al om kwart over vier in Friesland. Je hebt mensen die in bijzondere omstandigheden koffie gaan zetten. Ik ga gewoon patates voorbakken, zodat de familie om een uur of half zeven, gesterkt door een eenvoudige maaltijd, de reis naar het westen alsnog kon aanvaarden.
De saaiheid van de oudejaarsavond was met deze actie wel gecompenseerd.
Zaterdag 01 Januari 2005 at 6:45 pm
Ruim 50 oliebollen heb ik gisteren gebakken. De bodem van de schaal begint in zicht te komen. We hebben de oudejaarsavond rustig, om niet te zeggen uitgesproken saai doorgebracht. Maar wat wil je: ik was met mijn 59 jaar de jongste van het uit vijf personen bestaande gezelschap, terwijl de oudste 87 lentes telt. De sjoelwedstrijd heb ik gewonnen. R. en G. hadden een fles echte champagne meegebracht. Ik dacht dat die na zes uur rust in de koelkast probleemloos te openen zou zijn en was volstrekt niet bedacht op de fontein die ontstond nadat ik de kurk beheerst had verwijderd. Minstens een glas verspild, gedeeltelijk op mijn broek. We zijn toen eerst maar een rondje geluk gaan wensen, waarna we het nieuwe jaar begonnen met het opruimen van een plas champagne.
Hoewel we hadden afgezien van een polonaise en ik maar heel kort buiten ben geweest om wat verre vuurpijlen te zien, werd ik vanmorgen wakker met een dikke keel en een schorre stem. Maar inmiddels gaat het alweer een stuk beter, dank je. Voor mij wordt 2005 in twee opzichten het jaar van de waarheid. Mijn doorbraak als cabaretier zal concrete vormen moeten gaan aannemen, anders vrees ik dat ik toch maar in re?ncarnatie moet gaan geloven, om het in een volgend leven nog eens te proberen. En als ik dit jaar geen offici?le handicap weet te verwerven stop ik met golf. Verder heb ik een paar goede voornemens, die ik voor mezelf houd.
