Op dinsdag 1 maart speel ik in De Koornbeurs in Delft. Drie kwartier. De andere helft van de avond wordt verzorgd door Arnoud Kaldeway. Reserveren kan niet, dus je zult op tijd moeten aansluiten bij de lange rij wachtenden.
Gisteren mocht ik in Den Haag gedurende 11 minuten en 50 seconden het woord richten tot een deel van Neerlands topbloggers. Een klein deel maar, want bij de 100 aanwezigen waren lang niet alle winnaars van de partij. Als je meer wilt weten over deze feestelijke prijsuitreiking kijk dan op www.aboutblank.nl
Al vaker heb ik jullie gevraagd ergens een stem uit te brengen en eigenlijk begin ik het een beetje genant te vinden. Maar ik zou het toch leuk genoeg vinden om wat hoger te komen met mijn versie van het Schaap Veronica om het nog maar eens te doen. En al die anderen doen het natuurlijk ook op deze manier 
. Als je via www.ongekendtalent.nl naar "Op een mooie Pinksterdag gaat, zie je ergens mijn naam staan. Je kunt luisteren naar het liedje en dan stemmen. Je kunt ook naar mijn pagina op die site gaan door op mijn naam te klikken en dan kun je daar stemmen op het Schaap Veronica. Als ik later beroemd ben, blijf ik je gewoon groeten. Alvast bedankt.
De NCRV organiseert op de site www.ongekendtalent.nl een wedstrijd met liedjes van Annie M.G. Schmidt. Ik heb een versje over het Schaap Veronica getoonzet en met behulp van mijn Yamaha PSR-2100 vertolkt op een manier zoals ik dat met het Metropole orkest zou willen doen. Dat is namelijk de prijs die te winnen is: zingen met begeleiding van het Metropole orkest. Dat lijkt me wel wat. Luister maar eens of ik een kans heb door te klikken op Veronica.
Vandaag om 10 uur sloot de inschrijftermijn van de eerste editie van het Senioren Kleinkunst Festival (SKF). Omdat ik de enige deelnemer was, heb ik het festival maar meteen gehouden. Terwijl een stormachtige oostenwind om het huis gierde, zong ik in de voorkamer een lied. Meteen na dat versje riep ik mij uit tot winnaar van het SKF en kende mij de Menno Nicolai Award toe. De bij deze prijs behorende fles champagne zal ik bewaren tot oudjaar, want ik verwacht niet dit jaar nog iets te vieren te hebben. Bij gebrek aan publiek werd de publieksprijs niet toegekend. Na afloop vroeg ik mij nog een enkel woord te zeggen. Met door de emoties dichtgeknepen keel wist ik nog uit te brengen: "Het is eenzaam aan de top."
Dank zij enkele mislukkingen, gevolgd door priv?-lessen van H. ben ik thans een meester in het bereiden van kaassaus. Doe 30 gram boter in een pannetje en smelt dat. Voeg daar 30 gram bloem aan toe en roer dat met de boter tot een zo homogeen mogelijke massa. Voeg vervolgens scheutsgewijs melk toe. Eerst ontstaat een bal, maar door steeds meer scheutjes melk toe te dienen zal een moie saus ontstaan. Met een snuif zout is dit een b?chamelsaus, maar wij doen er geen zout in maar geraspte kaas. Niet teveel tegelijk en steeds doorroeren tot de kaas gesmolten is en de saus weer mooi glad. En dat tot je vindt dat er genoeg kaas in zit. De saus kan gebruikt worden over de rolletjes witlof of prei met ham, maar ook bij lasagne. Veel kookplezier en smul maar fijn.
Als de beschrijving van Lubbers' gedrag jegens de vrouwelijke medewerkster juist is (en ik heb in het NRC toch wel vertrouwen) dan past daarbij niet het woord hoffelijkheid. Ik ben in mijn leven heel wat betastenswaardige dames tegengekomen, maar ben zelfs nooit op het idee gekomen mij over te geven aan handoplegging, om van gezellige kneepjes nog maar niet te spreken. En dat is zeker niet uitsluitend te wijten aan mijn lafheid, dat doe je gewoon niet. Inmiddels lijkt iedereen zeker te weten dat Lubbers begin volgende week zelf zal moeten vluchten, behalve hij zelf. Nou is Kralingen niet bepaald een vluchtelingenkamp en hij wordt vanzelfsprekend hartelijk ontvangen door Ria, die als geen ander weet dat hoffelijkheid en voorkomendheid zijn handelen jegens vrouwen het beste weergeven. Als ze nietsvermoedend aan het aanrecht de aardappelen staat te schillen zal hij onverhoeds zijn handen om haar middel leggen en zijn onderlichaam tegen haar billen duwen. Eindelijk weer thuis, zal hij in haar oor fluisteren. Hij had wel van tevoren gezien dat ze een dunschiller gebruikte en niet een traditioneel aardappelschilmesje.
Marijke zag niet alleen musjes, ze fotografeerde ze ook nog. Klik op de foto voor nog meer musjes!
Zojuist zag ik drie vogeltjes rijst eten op ons voederplateau, nou ja, de omgekeerde bodemplaat van de vuurkorf, die als zodanig dienst doet. Het Kwikstaartje en het Roodborstje vielen nauwelijks op, want die zitten hier met zijn allen. Maar de Mus, die ook van de partij was, zien we maar zelden. Ik vraag me af of ik deze waarneming moet melden aan Johan de Jong, zodat die er via Omrop Frysl?n gewag van kan maken. Of zou de Mus nou ook weer niet zo bijzonder zijn? Wanneer zag jij voor het laatst een Mus?
Vele maanden geleden beloofde ik dat ik in al mijn belangwekkende papieren gaatjes zou maken, om ze daarna systematisch op te bergen in een ordner. Al die tijd werd een deel van de voorkamer in beslag genomen door plastic laden en bakken met stapels ongesorteerd papierwerk. Vandaag heb ik het project afgerond. Als je maar lang genoeg rommel maakt, zul je des te meer dankbaarheid oogsten als de troep eindelijk is opgeruimd. Dus het was een mooie dag. Ook de luchtdruk stijgt en ik verwacht ook daarvan gunstige gevolgen voor mijn humeur.
Met het bedreigen van Geert Wilders verwerf je eerder nationale roem dam met bijvoorbeeld het idee een Senioren Kleinkunst Festival te organiseren. Hoewel ik Geert Wilders een vreemde snuiter vind, heb ik geen enkele aanvechting hem te bedreigen. Jacqueline Kerkhof, uit wier handen ik de juryprijs van Cabareteske mocht ontvangen, heeft een plaatsje in de nationale pers bereikt door zeven maal Jezus te roepen, tot ongenoegen van de afgevaardigden van de Gemeente Urk. Het is ook een manier. Nou ja, dan toch maar bij Paul de Leeuw. Als ik niet begin te huilen bij zijn pesterijen zal dat ook wel een zekere spin-off hebben. Maar het liefste zou ik een liedje zingen bij Claudia de Breij. Dus Claudia, bel me eens .
Op het forum van Zwartekat plaatste ik de volgende oproep:
"Nadat ik gisteren voor 14 mensen optrad in Enschede heeft mijn verlangen naar ruimere bekendheid weer een nieuwe impuls gekregen. E?n der wegen naar beroemdheid is het winnen van een festival. Omdat ik de festivals waaraan ik mocht meedoen allemaal heb gehad zou ik een nieuw festival in het leven willen roepen. Dat kan ik uiteraard niet zelf organiseren, want ik wil het winnen. Wie heeft er belangstelling voor het organiseren van het Senioren Kleinkunst Festival (SKF)? De minimum leeftijd voor deelname is (pak weg) 55 jaar; klein gebrek geen bezwaar. Tijdens de voorrondes, de halve finale en de finale is een arts aanwezig. Sponsors worden gezocht in de hoek van leveranciers van voedingssupplementen en hulpmiddelen (Welzorg bijvoorbeeld). Wie denkt er mee?"
Voor het geval je Zwartekat niet regelmatig leest herhaal ik het hier nog maar even. Aanvankelijk dacht ik aan het AKF (Alzheimer Kleinkunst Festival), maar dan zijn er vast weer mensen gekwetst en dat past niet in mijn puur commerci?le doelstelling. Als je nog andere idee?n hebt om mij in een klap beroemd te maken in Nederland hoor ik die graag. Ik ben alleen niet bereid om in een Spidermanpak op een dak te gaan staan, wegens ernstig ontwikkelde hoogtevrees en ik ben bovendien bang om kou te vatten. En ik wil ook niet bij Paul de Leeuw op de buis, want ik hecht er nogal aan mijn zinnen te kunnen afmaken. Maar verder vind ik veel goed.
Het Vestzaktheater is - de naam doet het reeds vermoeden - een klein theater. Van de 60 stoelen bleven er vanavond 46 leeg. Ik ben dus nog niet echt een hype in Twente. Nu is mijn stelregel dat je met de lege stoelen niks te maken hebt, maar dat je blij moet zijn met de mensen die wel zijn gekomen, dus ik deed mijn uiterste best om goed te spelen. De eerste tien minuten waren niet gemakkelijk. Er werd wel geklapt na de liedjes, maar ik hoorde nauwelijks grinniken (behalve van die ene meneer vooraan, maar ja, ??n zwaluw maakt nog geen zomer). Ik bleef mijn onzekerheid bestrijden met interne peptalk, in de hoop dat mijn presentatie daar niet onder zou lijden. En opeens was er wel een gulle lach en werd het een leuke avond. Iedereen kwam terug na de pauze en een paar aanwezigen spaarden mij na afloop hun kritiek niet, maar waren over het algemeen redelijk lovend. De door H. gemaakte video-opname zal de komende weken als leerstof dienen, want er is nog veel te doen.
De technici Sander en Hans-Maarten hielpen hartelijk mee met uit- en inladen, zorgden voor een ontspannen sfeer en voor goed licht en geluid. De hulpvaardigheid van de technici is een zeer belangrijke factor voor het welgevoelen van de optredende artiest. In Het Vestzaktheater hebben de artiesten daarover niets te klagen. Evenmin over de consumptieve omzorging trouwens. Jammer dat ik nog moest rijden. Bijna twee uur, met af en toe striemende regen en ook nog stevige windvlagen, dan is thuiskomen wel een feest. En morgen lekker de videobanden overzetten op DVD. Laat dan de Noordwester storm maar razen.
En als je in Enschede Grieks wilt eten dan kunnen we Thessaloniki van harte aanbevelen.
Het belooft een stormachtige rit te worden naar het Vestzaktheater in Enschede. Als nou het optreden ook zo stormachtig wordt heeft het weer in ieder geval meegeholpen, want ik word van harde wind altijd een beetje opgewonden. Vanmorgen ben ik geinterviewd door Enschede FM. Hopelijk hebben ze meer luisteraars dan omroep Smallingerland en misschien hebben een paar luisteraars wel besloten een kaartje te kopen. Welaan, nog even koffie drinken, de auto inladen en op pad. H. gaat mee om de hele voorstelling eens te zien en om een video-opname te maken. Vooral tijdens het eten is dat gezellig, want anders zit ik meestal treurig alleen in een snackbarachtige omgeving wat voedsel naar binnen te scheppen. En ook het inpakken van de auto doet H. aanzienlijk beter dan ik. Alleen op het terugrijden hoef ik niet te rekenen, want zij is geen nachtmens. Daar staat tegenover dat ik op de heenreis nog even een uiltje kan knappen en mijn teksten nog eens door kan nemen.
Ik wil jullie mijn eerste hoorspelletje niet onthouden. Klik maar hier.
Joost Prinsen leerde zijn studenten op de Kleinkunstacademie drie belangrijke regels: 1. Kom op tijd, 2. Ken je tekst en 3. Zorg dat je je geld krijgt. Als het om dat laatste gaat kun je maar het beste in caf?'s optreden. Na afloop trekt de uitbater zijn portefeuille en reikt de afgesproken gage uit, zonder te zeuren over een verklaring arbeidsrelatie of sofinummers. Het betaalt niet goed, maar wel vlot. Bij theaters duurt het altijd een paar weken voordat de overboeking naar de artiest aan de beurt is. Als ik onderweg naar een optreden moet tanken roep ik naar de bewakingscamera: ik gireer wel als het geld van het theater binnen is. Zouden ze bij die theaters nou echt uitrekenen hoeveel rente ze besparen door hun kunstenaars het schamel loon pas na een week of wat over te maken?
Mijn zwager Gerard heeft een bergwandeling gemaakt in Peru. Zijn verslag met foto's is voor belangstellenden zeer de moeite waard en is te vinden door hier te klikken.
De nieuwe cabaretsite is (bijna) klaar. Als je op de button Cabaret info klikt kun je hem bekijken.
Bij het open podium in Toomler mogen acht mensen tien minuten optreden en na afloop wordt ge?valueerd. De daarbij geuite kritiek is mild en opbouwend te noemen. Vanavond trad B. als eerste op. Hij gedroeg zich vooral merkwaardig en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat het twintigkoppige publiek af en toe een beetje bang van hem werd. Later noemde hij zijn performance zelf absurdistisch. Vooruit dan maar. Bij de evaluatie riep hij: "ik geef geen fuck om jullie mening, ik ben beter dan jullie allemaal", een opvatting die strijdig was met de gevoelens der anderen, die zichzelf stuk voor stuk beter vonden dan B. Vervolgens bleef hij door de beoordelingen van de rest heen roepen, waarna de altijd rustige Kees van Amstel zijn stem verhief, hem corrigerend toesprak en hem verzocht op te krassen. B. weigerde dit, waarna het gesprek over ??n der anderen voortging. Toen B. zich opnieuw roerde stond zijn buurman op, pakte de bril van de neus van de vervelende puber en haalde uit om hem eens pittig op zijn neus te stompen. Slechts door krachtig en alert ingrijpen van Jeroen Pater werd dit handgemeen voorkomen. Wel werd B. de deur uitgewerkt. Na een afkoelingsperiode in de vrieskou kwam hij er toch weer bij zitten, maar nu eindelijk zwijgzaam. Ik denk niet dat B. nog bij Toomler zal komen.
Vanavond open podium in Toomler. Dit keer geen cabaret, maar onvervalste standup comedy, inclusief publieksparticipatrie. Onder het voorbehoud dat er publiek is en dat het publiek ook zin heeft in participatie met mij. Dus kom meedoen!
Taal leeft en is in ontwikkeling. Weliswaar vind ik, in mijn hoedanigheid van oude knar, dat de taal armer wordt met al die Engelse woorden en termen als "doei", "zeg maar" en "dan heb ik zoiets van", maar daar ben ik dan ook oude knar voor. Ik word nog overal verstaan en meestal begrijp ik ook wel wat jongeren zeggen. Het opnemen van het behoud van het Nederlands in de grondwet lijkt me een zinloze, zij het wel aandoenlijke actie. Het is net zo iets als boeren verplichten het paard weer voor de ploeg te spannen of oude ambachten in ere te herstellen. Natuurlijk was vroeger alles beter, maar het is geen vroeger meer.
Vroeger hadden we heel wat meer ontzag voor onze onderwijzer op de lagere school dan de basisschoolleerling van nu heeft voor zijn leraar. En het hoofd der school genoot veel meer aanzien dan de directeur ener basisschool heden ten dage. De leerling van de Kweekschool was een kwekeling en niet student aan de Pabo. Die kwekelingen wisten wel waar 't Kofschip voor diende, maar die tijd is echt geweesd.
Alweer een weekendje familiebezoek wegens een jarige zwager. En nu een drukke week voor de boeg. Morgen zangles, dinsdagavond open podium Toomler en zaterdag avondvullend in het Vestzaktheater in Enschede. Samen met Muriel (mijn regisseuse) heb ik het programma op enkele plekken aangepast om het beter te laten lopen, maar hier en daar moet nog wel wat aan de tekst gepoetst worden, dus daar ben ik de rest van de week wel zoet mee. Het lijkt wel werk .
In december schreef ik op dat ik de kans dat ik voor een cabaretjury gevraagd zou worden gering achtte, maar dat ik het in ieder geval niet zou doen. Op 17 maart maak ik deel uit van de jury van het Griffioen Cabaret Festival in Amstelveen. Niemand veranderlijker dan ik, want het lijkt me nog geweldig leuk om te doen ook . Het is op zichzelf een vrij onmogelijke opgave om appels, kiwi's en ander fruit te vergelijken, maar criteria als presentatie en originaliteit gelden natuurlijk voor iedere act. Het belangrijkste, maar ook het moeilijkste, is degenen die niet hebben gewonnen een juryrapport mee te geven waar ze ondanks hun teleurstelling iets mee kunnen beginnen. Daar gaan we in ieder geval ons best voor doen.
Vanavond speelde Droog Brood voor een vrijwel uitverkochte kleine zaal van theater Oosterpoort in Groningen. Neef P. ws hier een paar dagen en ik besloot mee te gaan om de voorstelling nog weer eens te zien. Erg goed. En mij hoef je niet te geloven, maar die 450 mensen vonden het ook prachtig. Afwisselend hilarisch en ontroerend, prachtig gespeeld door Bas en Peter en mooi en alert belicht door Sieuwert. In februari nog te zien in heel het land en dan is het wachten op het derde programma. Ik ben benieuwd of de heren kans zien zichzelf opnieuw te overtreffen.
Dit weblog wordt aangedreven door PivotX en gehost door Pivothosting.
|
|