Opzitten
Maandag 18 April 2005 at 8:03 pm.Vorig jaar ben ik mee gaan doen aan open podia in Toomler, vooral om de presentatie van mijn conferences te verbeteren. Steeds weer kreeg ik als commentaar dat wat ik deed te veel cabaret was, te veel het opzeggen van uit het hoofd geleerde stukjes. Inmiddels heb ik mogen ervaren dat alle standuppers uit hun hoofd geleerde stukjes ten tonele voeren, omdat ik ze allemaal steeds weer hetzelfde verhaal hoorde vertellen. Dus kennelijk lag het aan de manier waarop ik dat deed. Daar ben ik aan gaan werken, met als resultaat dat ik tijdens de halve finale van het AKF Standup Comedy Concours volledig ontspannen optrad, de publieksprijs in de wacht sleepte en door mocht naar de finale. Het als leertraject beoogde standuppen had dus zijn vruchten afgeworpen. Tot zover het goede nieuws. Gisteravond was de finale en ik had mezelf opgezweept tot een ongekende winstdwang. Het voornaamste gevolg van deze geesteshouding was een nervositeit die ik sinds mijn 20 minuten in het Werftheater te Utrecht niet meer had ervaren. Ik was volledig verkrampt, bang dat ik mijn tekst kwijt zou raken en vooral bang om te verliezen. En dat is dus gelukt. Nooit zal ik weten of ik, als ik ook deze keer rustig en ontspannen op het podium had gestaan, wel zou hebben gewonnen en dat is misschien maar goed ook, want nu kan ik het verlies wijten aan mijn tijdelijke onvermogen door beperkte toerekeningsvatbaarheid.
In het afgelopen half jaar heb ik vele standuppers gezien en slechts zelden konden zij een glimlach op mijn gezicht toveren. Steeds was ik verbijsterd als het publiek luidkeels lachte en klapte om grappen die ik flauw vond, smakeloos, grof of gewoon helemaal niet grappig. Ik heb mij nu toegestaan vast te stellen dat ik niet zo dol ben op standup. En dat ik dat dus ook maar niet meer ga doen. Ik vind het veel prettiger om een verhaal rustig op te bouwen, me af en toe vast te kunnen houden aan piano, accordeon of gitaar, daarbij liedjes zingend. Kortom, ik ben veel meer cabaretier. Dat neemt niet weg dat ik van alles wat ik van standuppers heb gezien wel heb geleerd hoe je wel en hoe je niet met het publiek moet omgaan. En daar ga ik de rest van mijn cabaretloopbaantje mijn voordeel mee doen.
zes reacties
Zo heb dit nadeel dus ook weer se foordeel!
Warme Woorden (URL) - 18-04-’05 20:24Je verhaal doet me enigszins denken aan mijn post over papieren vliegtuigjes bouwen. We moeten onze zwakke (en sterke) punten leren kennen en vooral weten wanneer we er wel en niet verdere energie in moeten steken.
CasaSpider (E-mail) (URL) - 18-04-’05 20:36Ik heb de indruk dat jij een goed doordacht afweging hebt gemaakt waarom je het standuppen achter je laat en alleen de opgedane kennis meeneemt.
Mijn idee bij standuppers is overigens: jonge, schreeuwerige, ietwat nerveuze gasten die grappig moeten zijn. Jij past niet zo bij dat beeld, mijns inziens…
Ben je nou helemaal besodemieterd! Nu al stoppen met stand-up, terwijl je er nog maar nauwelijks aan geroken hebt? Wat is dit voor patatgeneratiegedrag??? Eerst vond je het zo leuk en nu het toch wat lastig blijkt, ermee ophouden!!??
Kees van Amstel - 18-04-’05 23:47Net als dat je bij cabaret veel slechts hebt, m.n. nep engagement en plat effectbejag, heb je dat bij stand-up comedy ook (lees smakeloos of zonder ziel). Maar juist daar zit hem de uitdaging, om het wel origineel, echt en goed te maken. En net als bij cabaret is dat maar een beperkte groep gegeven.
Ikzelf sta ook nog maar aan het begin, dus of het lukt…. Stand-up comedy is veel verfijnder en moeilijker (wanneer het goed is) dan menig criticaster op alle cabaretfora ons doet geloven. Najib Amhali, Theo Maassen, Hans Teeuwen, Jan Jaap van der Wal, allemaal niet grappige schreeuwers? Ik dacht het niet. Ze hebben hun talenten, denk ik, danig aangescherpt door aan stand-up comedy te doen (en surprise: ze doen het er nog steeds bij, m.n. in de aanloop naar een nieuw programma). Omdat je bij stand-comedy echt MOET zijn, wil je goed doen.
Ik vind het prima met al die muziek op andere podia, maar verwacht je binnenkort ook gewoon weer in Toomler op het open podium! Niet van dat slappe!!!
En anders krijg je je eerste stalker!
@Kees: Zo! Dat is er uit! Ik moet 300 km rijden (retour) om bij Toomler te komen. Dan mag ik 10 minuten spelen en me het grootste deel van rest van de avond ergeren aan mensen die absoluut niets te melden hebben (een enkele uitzondering daargelaten). Dat vind ik nogal een opgaaf. Bovendien wil ik een verhaal vertellen en een relatie opbouwen met het publiek. Dat kan ik niet in tien minuten. Ik wil met alle plezier in Toomler optreden, maar dan een half uur en de rest van de avond kijken naar echte toppers. Ik ben, als ik zo astrant mag wezen, het open podium ontstegen. Kom je ook bij me thuis stalken? Bel dan even, dan zorg ik voor een goede maaltijd
Menno - 19-04-’05 00:03Tja, tegen die 300 km kan ik niet op. Had dan romanschrijver geworden…
En 10 min. is inderdaad kort, maar aan de andere kant: zie eerst maar eens een gedegen, goede ‘set’ van 10 min. te maken! (dan regel ik 20 min!)
)
Overigens begrijp ik je punten maar al te goed, maar ik blijf erbij dat ‘stand-uppen’ een zeer nuttige oefening blijft voor elke cabaretier, in welke theatrale vorm deze zijn programma ook giet. En over het ‘open podium ontstegen’: Lebbis (Hans Sibbel) en andere gevestigde cabaretgoden komen soms ook nieuw materiaal testen op het open podium dus zo beneden je stand hoeft het niet te zijn.
Maar iedereen zoekt z’n eigen ideale weg op weg naar de superperformance. Even goed vond ik het leuk dat je het geprobeerd hebt, je was/bent tenminste weer een ander geluid en misschien hebbie er nog wat aan. (of heb je dat boek van Judy Carter ook al verbrand?
Mocht ik naar Friesland komen, wil ik wel een maaltijd van langer dan 10 minuten!
Kees van Amstel - 19-04-’05 12:09@Kees: Als ik binnen kan lopen wanneer het me schikt, dan even een kwartiertje mag spelen en ik weer kan opstappen als ik daar zin in heb, dan is het open podium mij zeker niet te min. Maar ik moet weken tevoren afspreken wanneer ik mag komen, moet dan talrijke optredens doorstaan waar ik echt niets van kan leren en moet wachten op de evaluatie, terwijl ik natuurlijk zelf ook wel had gemerkt of het publiek het leuk vond. Maar die 20 minuten zie ik wel wat in
Menno - 19-04-’05 17:23