« Boslucht (3) | Home | Caravan »

Toomler (slot)

Een week of vier geleden werd ik gebeld door een dame van Toomler of ik op 24 mei wilde meewerken aan een avond met de finalisten van het AKF Standup Comedy Concours. Dat wilde ik wel. Vorige week werd me bericht dat de twee Belgische finalisten waren verhinderd en dat de avond verder zou worden aangevuld door open podium comedians. Op mijn gemailde vraag of de reiskosten vergoed werden kreeg ik geen antwoord. Nochtans toog ik vanavond opgewekt naar Amsterdam. Ik zag een groep kinderen zitten (later bleek dit een schoolklas te zijn in het kader van het vak Culturele en Kunstzinnige Vorming) en Johan van Gulik, ??n der finalisten. Voorts waren twee jongelui aanwezig voor het open podium, dat dus in weerwil van de aanvankelijke opzet gewoon leek door te gaan. Mijn frustratie dienaangaande maakte ik luid en duidelijk bekend aan Howard Komproe, de MC van deze avond. Ik denk niet dat Howard ooit nog goed op mij zal worden. Zo was het besproken met het Festival, stamelde hij nog. Nou, niet met mij. Ik bedwong mijn neiging weg te lopen, maar na enige tijd bleek Johan dat wel te hebben gedaan, zonder dat overigens te melden. Wel kwam Irene van Aartsen nog binnen, zodat in ieder geval twee finalisten acte de pr?sence gaven. Gelukkig trok ik lootje ??n en ik deed een fragment uit mijn voorstelling. De zestienjarigen zaten af en toe wel te grinneken, maar ik weet niet zeker of dat om mijn grappen was. De tien aanwezige volwassenen zaten ook regelmatig keihard te glimlachen, dus ik ben geloof ik niet afgegaan. Ik ben het podium afgestapt, op mijn jas afgestevend en heb het pand onmiddellijk en voorgoed verlaten. Het komt er gewoon op neer dat ik onder valse voorwendselen naar het open podium gelokt ben, wat ik niet meer wilde. De organisatrice schitterde door afwezigheid en ook van de zijde der Comedytrainers bleef de belangstelling beperkt tot Howard en Thijs, die kennelijk ingeroosterd waren. Een treurige bedoening al met al. Wedden dat de leiding van Comedytrain me niet gaat overladen met excuses?

vijf reacties

Ha Menno,
Ik vind dit een erg vervelend verhaal (vooral voor jou natuurlijk), ik ga voor je informeren wat hier mis is gegaan…
Kees

Kees van Amstel - 25-05-’05 08:50

Klinkt als helemaal niet fijn.
Maar keihard glimlachen vind ik wel weer mooi

Jenny (URL) - 25-05-’05 09:17

Is meer Dropdead Tragedy dan Standup Comedy!

Warme Woorden (URL) - 25-05-’05 10:54

Het leven van een cabaretier gaat overduidelijk niet over rozen… nog wel je reiskosten vergoed gekregen?

Wiro (URL) - 25-05-’05 21:03

Ik overwoog lollig te reageren, maar toen zag ik de tekst van Warme Woorden…

Nu serieus: wat zijn er toch schokkend weinig mensen die omwille van de oprechtheid bereid zijn risico’s en schade (op) te lopen. De samenleving hangt van list en bedrog aan elkaar en eigenlijk is het een wonder dat de hele zaak niet in elkaar lazert.
Op microniveau is jouw verhaal een mooi voorbeeld, op macroniveau hebben we bijvoorbeeld het circus rond de Europese Grondwet.

Jan B - 30-05-’05 18:09