Het heeft vooral te maken met de buurt waar je in woont. Zonder stigmatiserend te zijn zie je toch dat medelanders, zoals jij ze noemt, er een andere levenswijze op na houden dan zeg maar de Jannen en Miennen hier op de hoek.
En die vijandigheid, tsja, dat is ook wel logisch omdat er altijd met een vingertje gewezen word naar de medelander. Of bekijk ik alles nu teveel door mijn blanke bril?

Dat die kinderen tot laat op straat spelen was mij ook al opgevallen, en is boel irritant als jij probeert te slapen en zij zitten te schreeuwen op straat. Dat kinderen vroeg naar bed moeten is niet alleen uitgevonden voor de kinderen zelf, maar ook om de ouders en buurtbewoners rust te gunnen…

Wij zijn allang uit Amsterdam vertrokken, waar we geboren en getogen zijn. Het is onze stad gewoon niet meer. Let wel: wij zijn geen racisten; we hebben twee heel donkere kinderen, waarvan er ??n ook nog verstandelijk gehandicapt is. Bijna alle categorie?n underdogs zijn dus in onze huishouding vertegenwoordigd. Mijn oudste zoon echter, is van mening dat er geen coolere plaats is dan Amsterdam. Hij houdt van veel lawaai en rotzooi, keiharde hip hop en vooral van iedereen moet doen wat hij wil. Anders dan in ons keurige blanke dorp, waar de buren rekening met elkaar houden en elkaar informeren over feestjes, waarbij misschien iets meer decibelletjes dan normaal geproduceerd worden, valt hij in Amsterdam niet op in de menigte. En dat is nou precies wat hij belangrijk vindt. Het is dus maar hoe je het bekijkt!

Nu heb ik het nooit zo op Amsterdam gehad, maar ik geloof idd dat de romantiek die deze stad volgens velen zou moeten hebben er niet is. Persoonlijk tref ik er vaak een confronterende levensstijl aan, waar ik erg onrustig van wordt. Ben dan ook altijd erg blij om terug te zijn in historisch Leiden. In een straat met een moskee.