Huis (9)
Donderdag 21 Juli 2005 at 01:44 am.Toen ik 19 was verliet ik het ouderlijk nest om mijn militaire dienstplicht te vervullen. Ik reken de drie kazernes waarin ik die periode, goeddeels lanterfantend, doorbracht niet tot de huizen waarin woonde. In 1966 zwaaide ik af en toog ik naar Groningen om te studeren, althans student te zijn. Samen met mijn ouders (ik was al 21, maar ja, zij moesten de huurpenningen voldoen) maakte ik mijn opwachting bij de Weduwe Schwartz aan de Bedumerstraat 8 in Groningn. De kamer was gelegen aan de voorzijde en voorzien van een opklapbed, een divan, een oliekachel en een schrijftafel. Stortbaden kon men in een badhuis een eindje verderop en voor de gebitsreiniging was het keukentje van de weduwe beschikbaar. Dat keukentje was slechts te bereiken via haar woonkamer. Datzelfde gold voor het toilet dat zich achter de woning in de tuin bevond.
Op de oliekachel trof ik met een zekere regelmaat een pannetje soep aan. Mevrouw Schwartz was namelijk verzot op huiselijke omgang. Ik niet, althans niet met haar. De meeste tijd bracht ik door in de Kroeg (niet een caf?, maar de soci?teit van Vindicat atque Polit, het Groninger Studenten Corps). Daardoor wist ik het persoonlijke contact met mijn hospita tot een minimum te beperken.
Nadat ik, samen met mijn toenmalige vriendin, door de divan was gezakt (hoewel ons wangedrag ruimschoots binnen de perken, waar ik zo graag buiten was getreden, was gebleven) drong mevrouw Schwartz aan op herziening van mijn gedrag, meer in het bijzonder terzake van damesbezoek, bij gebreke waarvan zij mij niet meer kon huisvesten. Terstond zegde ik de huur op, want ik had net die middag een kamer in een studentenflat gehuurd. Zo had zij het niet bedoeld, stamelde ze nog, maar ik hield stand. Mijn vader stelde ik schriftelijk op de hoogte van het gewijzigde gironummer en het nieuwe huurbedrag. Bij onze volgende ontmoeting stamelde hij bepaald niet, maar opnieuw hield ik stand.
Geen reacties
