Gramofoonplaat
Zaterdag 24 September 2005 at 5:05 pm.Ze had een stijfgespoten permanent, nog geen roze strippenkaart, maar lang zou dat niet meer duren. In Heerenveen stapte ze in de bus en ze bleek de chauffeur te kennen. Haar stem was schel en onaangenaam, maar wel zeer goed verstaanbaar. Onmiddellijk begon ze met roddelen over wederzijdse kennissen. De chauffeur reageerde vrij gemoedelijk en gaf antwoorden als: "och, ik vind het wel een aardige kerel" of "nou, ze ziet er anders toch heel vriendelijk uit", maar dat mocht niet baten. Alle personen die de revue passeerden werden negatief besproken, zodat ik me begon af te vragen of er ook mensen in haar omgeving voorkwamen die in haar ogen wel genade vonden. Nadat ze ruim een half uur onafgebroken het woord had gevoerd, vertrouwde ze de chauffeur toe: "die Rika, waar ik net mee was, dat is toch zo'n druktemaker, die houdt zich geen moment stil, het is net een gramofoonplaat". Toen stond ik op en ik zei: "Mevrouw, u bent zelf net een gramofoonplaat. U kletst maar door en het enige wat we horen is kwaadsprekerij. Hebt u zich wel eens afgevraagd hoe het komt dat u helemaal geen vriendinnen meer hebt?" Ach, dat geloof je toch niet. Laat ik maar eerlijk zijn: dat dacht ik. Maar ik denk dat ik de chauffeur de dag van zijn leven had bezorgd met zo'n opmerking. Want hij moest nog helemaal met haar door naar Assen.
drie reacties
Ik had, als ik tijd had, meegereden naar Assen.
henriette (URL) - 24-09-’05 17:27hehe henriette
paola - 25-09-’05 13:10ja! was maar weer gaan zitten!
peet (URL) - 25-09-’05 23:38[dan was dit geweldige logje fijn langer geworden ;)]