« Meningsuiting » Mijn oma zei altijd: …
Vorig jaar ben ik lid geworden van de Partij voor de Dieren en inmiddels maak ikdeel uit van de Werkgroep Friesland i.o. Vanavond hadden we een vergadering, die onder een zekere tijdsdruk stond (en daardoor ook tijdig was afgelopen, waaruit valt af te leiden dat het maar het beste is vergaderingen onder tijdsdruk te brengen, anders gaan ze maar door) omdat wij wilden zien hoe onze voorzitster Marianne Thieme het er af zou brengen bij de erkende EO-engerd Andries Knevel (deze kwalificatie komt geheel voor mijn rekening en ik geef daarmee uitdrukkelijk geen partijstandpunt weer, ja, je moet in de politiek ontzettend uitkijken welke pet je draagt als je iets opschrijft, mijn eigen pet dus).
Eerst liet Peter R. de Vries de heer Knevel wat hoeken van de studio zien. Deze misdaadverslaggever heeft met dit optreden mijn waardering voor zijn politieke inzichten behoorlijk opgevoerd. Ik zal desgevraagd verklaren dat hij wat mij betreft een positieve bijdrage aan de Nederlandse politiek kan geven, teneinde de door hem verlangde 41 % te bereiken.
Mijn stem krijgt hij natuurlijk niet, want die gaat naar de Partij voor de Dieren. Marianne Thieme stond -als altijd- haar vrouwtje, waarbij ik me overigens niet aan de indruk kon onttrekken dat Knevel erg van haar gecharmeerd was en er daardoor ook wat minder bot doorheen kletste dan bij De Vries. En nadat Marianne had verklaard een christelijke levensovertuiging te hebben kon ze naturlijk helemaal niet meer stuk.
Toch vind ik dat wel een heel aardige kant van de Partij voor de Dieren: of je nou een christelijke vegetariër bent of een liberale vleeseter (van biologisch vlees uiteraard), je kunt elkaar vinden in de strijd tegen het leed dat dieren wordt aangedaan. En die strijd gaat nog wel even duren, vrees ik.