« Optreden Eindhoven » Optreden Eindhoven
Als ik een makreel van zijn graten ontdoe (wat nog een heel gepruts is) denk ik altijd even aan mevrouw Meijer. Zij zwaaide destijds de scepter in ons kantoorkeukentje. Iedere donderdag lunchten de compagnons aan de grote ronde tafel in de kelder (ze waren toen nog maar met zijn dertienen) en bij die gelegenheid werd makreel verstrekt. Mevrouw Meijer ontdeed de vis van de graten en beschouwde dat zo ongeveer als haar levenswerk, want als een compagnon in een graatje zou stikken was haar leven ook niets meer waard. Dat is nooit gebeurd. Degenen die eten van door mij schoongemaakte makreel krijgen het verzoek zeer oplettend te zijn en meestal blijkt dat terecht.
Het is een rotwerk en een mission impossible bovendien. Geef mij ook maar een mevr. Meijer want anders hier geen makreel meer.
Daarom hoef ik ook nooit vis.
heerlijk vis!!! Maar graatjes zijn eng, da’s waar!
En waar is mevrouw Meijer als je haar nodig hebt.
Och, ik kan me Mevrouw Meijer nog heel goed herinneren. Prachtig mens, toch!