Het optreden in een café-achtige ambiance gaat me niet altijd goed af. Omdat de ruimte nog in gebruik was als (eet)-café konden we pas laat soundchecken en moest ik na het verkleden meteen het podium op. Er waren 30 mensen gekomen, de anderen hadden gekozen voor het optreden van De Lama's in de Stadsschouwburg. De toegangsdeur van het café piepte als de hoofdingang van een spookhuis en ook het glaswerk in de bar tinkelde zo nu en dan vrolijk. Ook kon ik goed in de gaten houden hoe vaak de café-bezoekers naar de wc gingen. En hoe ik daar ook tegen vecht: ik laat me er door afleiden en raak dan uit mijn concentratie.
Toch geloof ik dat de meeste aanwezigen het uiteindelijk best een aardige avond vonden en er gingen slechts twee mensen weg in de pauze (de vrouw verklaarde het best leuk te vinden maar zwanger en moe te zijn, het eerste was te zien).
Tijdens de lange en vermoeiende terugreis heb ik besloten het hele programma opnieuw te gaan schrijven, om er meer lijn en spanning in te brengen. Ik kan dus voorlopig niet gestoord worden met huishoudelijke taken. Maar nu ga ik even de keuken opruimen.
Vond je voor deze avond ook al dat er meer lijn en spanning in moest? Of is dat een inzicht van het optreden in Eindhoven?
ik zou er stapelgek van worden van al dat geloop enzo….