« Regelgeving » Meisjes
Onze overleden buurvrouw was zeer gelovig, dus de aan de teraardebestelling voorafgaande plechtigheid vond plaats in een kerk. De dominee zag er uit als een boekhouder die al jaren overwoog er met de kas vandoor te gaan, maar dat nog steeds had nagelaten. Niet omdat hij vreesde voor gods toorn, maar voor ontdekking door de accountant. Hij sprak vriendelijke woorden over onze buurvrouw en maakte daarmee veel goed. Voor de aanvang van de dienst bestond nog de mogelijkheid via een ruitje aan het hoofdeinde van de kist een laatste blik op de overledene te werpen. Omdat ik buurvrouw niet zozeer waardeerde vanwege haar schoonheid, maakte ik van deze gelegenheid geen gebruik.
De uitvaartleider had een stem die het vanaf de kansel ook goed gedaan zou hebben. Zijn mededelingen waren evenwel van strikt organisatorische aard. De begraafplaats was enkele kilometers verderop, zodat we met elkaar een langzaamrijdende file mochten vormen. Nadat de kist met de stoffelijke resten van buurvrouw aan de aarde was toevertrouwd moesten we nog weer eens vier kilometer rijden naar het buurtcentrum waar gecondoleerd kon worden. Er was geen capuccino, dus die zijn we maar thuis gaan drinken.