In mijn studio'tje bevinden zich talloze kabels en als ik voor een optreden moet uitrukken met geluidsinstallatie en zelfs nog wat lampjes gaat er ook een flinke bak kabels mee in de Berlingo. Als ik die kabels in de bak leg zijn ze keurig en zonder kinken opgerold. Ik heb in mijn jonge jaren veel gezeild en heel wat lijntjes opgeschoten (zo heet het oprollen van touwen in die kringen), dus dat kan ik wel. Ik hoef echter maar te wijzen naar twee naast elkaar liggende kabels en ze raken met elkaar in de knoop. Het is een gave, waar ik niet blij mee ben. Kabelbinders helpen niet, evenmin als de verschillende manieren om kabels op te rollen, die ik van diverse technici heb afgekeken. Ik ben en blijf een onverbeterlijke kabelhaspelaar.
En hoe gaat dat dan met de jaarlijks benodigde kerstverlichting? Na jaren van worstelen met de draden en de lichtjes heb ik vorig jaar maar besloten ze elkaar jaar weg te gooien en telkens nieuwe te kopen. Met excuses aan het milieu, maar hiermee voorkom ik wel verbale vervuiling in mijn zo geliefde familiemilieu.
Hahaha, dat klinkt bekend. Zelf heb ik er ook last van. M’n microfoonsnoer, mijn kabels van geluidsinstallatie enz. enz. Ik heb de Heere al heel wat malen aanbeden, zo vlak voor een optreden waarbij ik druk bezig was om alless uit de knoop te halen. Als jarenlange padvinder ben ik het ontwarren flik gaan beheersen
Dat is inderdaad herkenbaar. Maar naast Kerstverlichting heb ik het liefst ook de complete Kerst de deur uit en gaat alles het liefst draadloos in mijn toekomstige droomhuis. En dan klap je in je handen en gaat het licht aan. Of uit.
Warrig stukje…:)
Ik wist niet dat je overal op het platteland kabel had…