Heel af en toe voelt Beertje (onze elfjarige cairn-terrier) zich niet lekker. Hij uit dat door rillingen en getergd heen en weer lopen. Hij kan dan in de meest letterlijke zin zijn draai niet vinden. Wij hebben medelijden met hem, willen hem dolgraag helpen en informeren gedurig: "Wat is er dan, jochie?" Ook nemen we het diertje regelmatig ter hand, om zijn buikje zacht te strelen, vanuit de gedachte dat het ongemak daar is gesitueerd en dat onze liefdevolle handoplegging soelaas zal bieden. Beertje zelf geeft meestal na een minuut aan de voorkeur te geven aan getergd heen en weer lopen en dan plaatsen we hem weer op de vloer. Gelukkig gaan de verschijnselen na enige tijd weer over. Of ons verzengend mededogen daarin een rol heeft gespeeld zullen we nooit weten. Ik sluit niet volledig uit dat Beertje maar gewoon gaat liggen slapen in de hoop dat die overdosis aandacht dan vanzelf ophoudt. Beertje ligt nu rustig op zijn vaste plekje op de bank te slapen.
Lijkt me niet goed. Al eens bij de dierenarts geweest met deze symptomen?
@Roelof: Ja, maar dan was er al niks meer aan de hand …
Als het maar niet al te vaak gebeurt.
ik heb dat altijd met mijn kinders, holst van de nacht huisartsenpost en niks aan de hand;
zou het wellicht ook niet een beetje mannetjes-eigen zijn?