We speelden met ons vieren (nou ja, achten, maar vier "acts") in Manifesto in Hoorn. Manifesto brengt pop en cultuur onder de mensen en ik neem maar aan dat wij onder cultuur vielen. Omdat het bij popconcerten nog wel eens wil gebeuren dat enthousiaste fans pogen zich op de artiesten te storten, was het podium ruim een meter hoog. Men moet van goeden huize komen om de aldus geschapen afstand tot het publiek te overbruggen. Ook de iets oudere dames in het publiek lieten mij met rust.
Hoe goed is je stagedive?
En dat vond je natuurlijk verschrikkelijk jammer.
Oja, een meter boven het publiek, vreselijk. Hedon in Zwolle heeft dat ook. Ik ben toen maar op het trapje gaan zitten. De dertig bezoekers van het open podium knus eromheen… zo werd het toch nog gezellig. Meestal ben ik jaloers op jullie, pianisten, maar in dit geval was ik blij met mijn gitaartje.