Dat was een mooi weekend, waarin we door en vanwege de Nederlandse Vereniging behoorlijk in de watten werden gelegd. Zo brachten we de nachten door in een fraaie suite, werden we gehaald en gebracht en bleek het zakgeld ruim toereikend om uitstekend te dineren in The Olive Tree. Gelukkig viel mijn optreden in de smaak, al waren er jammer genoeg maa 40 mensen naar het theater gekomen, waar 300 ook moeiteloos een plaats hadden kunnen vinden.
Aberdeen zelf is niet de mooiste stad van de wereld. Alle huizen en overige gebouwen zijn opgetrokken uit grijze blokken graniet, wat de straten toch een wat grauw aanzicht geeft. Maar King's College en de kathedraal in de oude stad waren wel de moeite van het bezichtigen waard. En in de Art Gallery was net een door BPM georganiseerde portrettenwedstrijd geexposeerd, waarbij we de gelaatstrekken van onze dichter des vaderlands Driek van Wissen nogal groot mochten aantreffen.
Dat laatste zal even schrikken zijn geweest. Weliswaar is de kop van Komrij nog veel erger, maar daar staat tegenover dat dat wel een dichter is.