Vanavond mochten Marcel (mijn technicus/chauffeur) en ik weer uitrukken naar het Pakhuistheater in Hoorn, deze keer om een voorstelling te spelen voor een zestigtal leden van de Rotary ter plaatse. Rotarians en hunne dames zijn in de regel niet van de straat, dus de kans was aanwezig dat het een wat erg ingetogen avond zou worden. Niets minder dan dat: het was een enthousiast en meelevend publiek, ook niks te beroerd om er af en toe eens even ferm door heen te roepen. We hadden met elkaar een geweldig leuke avond en bij de nazit werd me ruimhartig duidelijk gemaakt dat men van mijn optreden had genoten. Wat wil de ijdele en nog steeds naar roem en succes strevende kleinkunstenaar nog meer?
Leuke opsteker voor je!
Antwoord: Hetzelfde, iedere dag!
Antwoord: Twaalf keer Ahoy en dan vol met Rotarians.