Toen ik nog werkte was een griepje ook wel eens een beetje extra vakantie. Van de dagen dat ik al weer kon lezen of tv kijken, maar nog niet genoeg was opgeknapt om aan de slag te gaan, kon ik behoorlijk genieten.
Nu is een griepje alleen maar een onaangename onderbreking van mijn feestelijke bestaan. Ik slik vitamines, zuig op tabletten en hoest af en toe de longen uit mijn lijf. De komst van mijn schoonmoeder is uitgesteld, om overdracht van het virusje te voorkomen. Ik moet een rondleiding voor een museum inspreken, maar mijn stem werkt nog niet mee. En dit duurt nu al drie dagen!
Ik geloof niet dat ik erg geschikt ben voor een echte ziekte.
Ik kan dat ook niet zo goed.
Beterschap!
Wie wel? Beterschap!