« Klimaatzwendel » Pur
Polly, de Cairnterrier van mijn zus, is wegens haar vakantie (die van mijn zus dus) bij ons gelogeerd. Polly loopt tegen de 15 en de hele dag achter Hannie aan. En als Hannie weg is neemt ze genoegen met mij. Ik heb haar al enkele keren een zodanige schop gegeven dat ze minstens een halve meter door de keuken schoof. Nee, natuurlijk niet met opzet. Maar Polly heeft het bijzondere vermogen zich onverhoeds vlak achter iemand op te stellen, zodat wanneer diegene besluit iets uit de koelkast te pakken en de weg van het aanrecht daar naar toe inzet met een halve draai en een stap, de in die stap samengebalde kinetische energie voldoende is om Polly over een zekere afstand te verplaatsen.
Polly loopt niet gewoon, maar ze waggelt. Voor de avondwandeling is ze alleen bereid met Hannie mee te lopen ons bos in. Zodra ze haar boodschapje heeft gedaan draait ze zich resoluut om en waggelt in een, overigens ongekend, tempo naar huis, in de wetenschap dat daar de uitreiking van een kauwstaafje zal plaats vinden.
Dat is een dier met gewoontes, daar moet je je aan aanpassen!
Leuk geschreven stukje