Toen ik me in Amsterdam prettig had genesteld in de trein naar huis, riep de conducteur om dat tussen Weesp en Naarden-Bussum geen treinverkeer mogelijk was en dat passagiers voor Amersfoort werd geadviseerd over Utrecht te reizen. Ik besloot deze suggestie over te nemen en liep naar de deur, die zich (acht seconden na het omroepbericht) voor mijn neus sloot, waarna de trein vertrok. De conducteur zag af van kaartcontrole, zodat ik hem niet bekend kon maken met mijn mening over deze gang van zaken.
In Weesp stonden bussen klaar en ik vond een zitplaats. Een dame van een jaar of zestig kwam vloekend de bus in, zich luidkeels en met een ferme Rotterdamse tongval afvragend wie de gereedstaande taxi zou betalen, die zij nu niet op het afgesproken tijdstip zou bereiken. Haar reisvriendin probeerde haar te sussen en dacht dat de NS daar wel iets op zou weten. De busreis duurde niet lang, maar op het station Naarden-Bussum werd een wachtpauze ingelast van bijna 20 minuten. Ik ging op een bankje zitten en na enkele minuten namen de Rotterdamse en haar vriendin naast mij plaats, om vervolgens een sigaret op te steken. Ik vroeg haar de rook niet in mijn richting te doen waaien, wat gelet op de heersende windrichting een onmogelijke opgave bleek. Haar vraag of ik er last van had beantwoordde ik beleefd, doch duidelijk in positieve zin. Ze besloot een andere plek te zoeken, daarbij haar afgrijzen over al die stomme regels duidelijk formulerend, waarbij ze ook nog een enkele opmerking inlaste omtrent mijn gestalte. Ik besloot te doen alsof ik die niet had gehoord en doodde de tijd met het bedenken van enkele meesterlijke dialogen, waarmee ik haar had kunnen bewegen zich voor de naderende trein te storten. Maar ik vond het qua vertraging welletjes geweest, dus ik bewaar ze voor mijn nog te schrijven leesboek.
Homo homini lupus est
Je vrouwvriendelijke gedrag begint angstaanjagende vormen aan te nemen! (Ontoelaatbaar was het opgemelde gedrag altijd al).
Dat zijn inderdaad inspirerende momenten (alleen voor je log al), hoe vervelend ze ook zijn!
Ik weet zeker dat jij alleen al met die meesterlijke dialogen een heel boek zou kunnen vullen, Menno. Als ik uitgever was dan zou ik je er een riant voorschot voor geven. Kan ik alvast inschrijven?