« Scharrelkip, ik heb j… » 12092007035
11 September 2007 Ex-christen
Vanaf het moment dat mijn moeder me opbiechtte dat Sinterklaas niet bestond is het met mijn geloof in God hard achteruit gegaan. Omstreeks mijn achtste jaar bad ik nog wel regelmatig, maar mijn gebeden hadden hoofdzakelijk tot doel dat ik de ochtend erna onder mijn bed een door mij zo vurig begeerde accordeon zou aantreffen. Omdat God nu eenmaal Sinterklaas niet is en mijn ouders er de voorkeur aan gaven een piano voor mij aan te schaffen bleef de accordeonwens onvervuld. Omstreeks mijn vijftiende jaar was er van het geloof al niet veel meer overgebleven, maar ik speelde wel piano en trompet (niet tegelijk) in de kerk, dus ik bleef er nog even bij. Pas in militaire dienst heb ik mij officiëel afgemeld als Nederlands Hervormd.
Ik ben dus nu ruim 40 jaar ex-christen, maar ik ben nog nooit bedreigd. In die jaren heb ik de omgang met gelovigen niet gemeden, evenmin als zij die met mij. Ik vind het in toenemende mate moeilijk te begrijpen dat mensen geloven in een opperwezen dat het al bestiert, maar het komt niet in me op diegenen dat recht te ontzeggen of ze er zelfs maar om te honen. En mocht na mijn verscheiden blijken dat er wel degelijk een hiernamaals is, dan zal ik mijn tijd in het vagevuur manmoedig dragen, in de verwachting dat God mijn aardse gedrag nou ook weer niet zo afkeurt dat ik eeuwig zal moeten branden in de hel.
Menno? Met toupet?
Ja, branden in de hel, daar kun je vast wel tegen. Een ingescheurde teennagel of een middelzware verkoudheid daarentegen… 
Ik vraag me af wat de Heer van plan is met al die devote christelijke bio-industrieboeren. Die veronderstellen vast en zeker allemaal dat zij hun plaatsje in de hemel al hebben gereserveerd. Ik vertrouw erop dat, ALS zij daar op grond van alleen maar bidden, kerkbezoek en CDA stemmen, en ondanks hun onchristelijke praktijken, al voor in aanmerking komen, zij daar in ieder geval naartoe worden getransporteerd in volgepropte veewagens, nadat hun ballen, hoektanden en staarten onverdoofd zijn verwijderd. En dat zij daar dan met z’n allen in een veel te kleine, hermetisch afgesloten ruimte, zonder dag- (of heme
licht, op metalen roosters en met enkel een stukje ketting als afleidingsmateriaal, worden gehouden.
Waarom verschijnt er zo’n rare smiley met een wijnvlek als je een l, een – en een ) achter elkaar typt? Kijken of het nog een keer lukt