Al bij het inpakken van de auto bekroop mij de vrees dat het wel eens rustig zou kunnen blijven in het kerkje van Reduzum, waar ik in opdracht van de culturele vereniging "Tussen Swin en Swette" des middags zou optreden. En inderdaad waren er maar 20 bezoekers. De acoustiek in de kerk was vooral geschikt voor langzame koorzang. Ik kreeg dus al snel klachten over de verstaanbaarheid. Marcel (mijn technicus) en ik deden al het mogelijke om er het beste van te maken. En al met al denk ik dat 70% van het publiek 60% van de tekst heeft verstaan, 50% heeft begrepen en 40% waardeerde. De meeste ongelovigen keken mij aan alsof hun predikant net aan het uitleggen was dat hun gedragingen maar al te gemakkelijk konden leiden tot eeuwige verdoemenis. Toch mocht ik in de pauze talrijke hartelijke woorden incasseren van mensen wier oordeel ik serieus nam.
Na de pauze heb ik enkele licht scabreuze nummers weggelaten. De resterende ondeugendheden leidden niet niet leegloop, maar evenmin mocht ik algemeen enthousiasme incasseren. Misschien zijn de Reduzumers nog niet helemaal aan mij toe.
Mij viel een hartelijk dankwoord ten deel en men klapte zo hard als redelijkerwijs van een gering publiek kan worden verwacht. Maar toen was iedereen dan ook snel vertrokken. Gelukkig was Hannie er bij en zij was in het algemeen tevreden over wat ik onder deze omstandigheden presteerde. Morgen gaan we we het hele programma nog eens kritisch doorwerken en dan ga ik me voorbereiden op Grou. Ach, wat zou het heerlijk zijn als daar nou eens gewoon 100 mensen in de zaal zouden zitten. Het is in ieder geval 's avonds, met een lichtinstallatie (is mij beloofd), dus tenminste een theatrale setting, waarin ik toch een stuk beter gedij.
Het schijnt dat iedere artiest zo begonnen is en wat meer is: het leeuwendeel is ook zo geëindigd. Schrale troost?
Een reactie die nergens op slaat maar alleen bedoeld is om je te complimenteren met de chocoladetaart! Onvermoede talenten! Ook R. heeft een stuk genuttigd en was buitengemeen tevreden.