Gisteren vierden wij de negentigste verjaardag van Hannie's moeder. Oud worden is niet zo moeilijk, als je maar niet voortijdig komt te verscheiden komt dat vanzelf, maar oud zijn is een kunst op zich en lang niet altijd leuk. Toch was het een mooie bijeenkomst. Zoals de jarige zelf zei: "Als ik zie dat iedereen het naar zijn zin heeft, ben ik tevreden." En alle 31 nazaten met hun verwanten hadden een reuze gezellige bijeenkomst, want we kunnen het allemaal goed met elkaar vinden. De liefste wens van de hoogbejaarde is dan ook dat we na haar overlijden ook nog jaarlijks, althans met een zekere regelmaat, samen zullen komen. De kans daarop lijkt me groot. Kijk maar eens hier hoe leuk het was.
Knappe familie hoor. Daar kan ze trots op zijn. Uw moeder lijkt me voor haar leeftijd wel een behoorlijk beweeglijk tiepje. Het duurt waarschijnlijk nog wel even, voordat u de familiebijeenkomsten zonder haar moet gaan houden.