« Aangebrand » Schrijven
Hannie en ik zijn al meer dan 28 jaar samen. Ik heb geen geheimen voor haar, zij het dat ik niet alles wat ik eet en drink rapporteer en haar ook niet voortdurend betrek in de aanschaf van electronische speeltjes. Maar zij maakt aan mij geadresseerde post niet open en ik de hare niet (behalve brieven van de Belastingdienst, want ik ben hier in huis de belastingconsulent). Dat vinden wij heel gewoon. Zo vinden wij het ook heel gewoon dat we allebei een eigen e-mailadres hebben. En met name dat laatste is kennelijk minder gewoon dan ik denk. In mijn vrienden-, familie- en kennissenkring ken ik talrijke e-mailadressen als "janentinekeprins@broblab.nl". Dat betekent dat als ik Jan wil vragen wat Tineke voor haar verjaardag wil hebben ik die vraag niet per e-mail kan stellen, omdat ik niet weet of Tineke dan wel Jan het bericht als eerste zal lezen. Terwijl alle providers (toch?) gratis meerdere postbussen te beschikking stellen.
Oppervlakkig gezien lijkt het een teken van vertrouwen in elkaar te zijn, een gezamenlijk e-mailadres als enige e-mailadres. Maar als je er heel even over nadenkt, is het juist eerder een teken van bezitterigheid en wantrouwen.
Of vrouwen die alleen bereikbaar zijn via het e-mailadres van hun man. Daar snap ik ook niks van.
Inderdaad irritant. Ik ken zelfs een stel met het zelfde MSN account. Waarop een van hen ooit over een amoureuze escapade van haar begon te vertellen en ik niet wist of hij of zij het was.
Trouwens, hoewel wij allebei ons eigen e-mailadres hebben en ook onze eigen domeinnamen en weblogs, heet mijn weblog wel rietjeenjeroen.nl. Niet omdat Rietje meetikt, maar ik had die naam nou eenmaal op de plank liggen en het gaat toch voornamelijk over bij ons thuis. Dus… bij deze excuses voor eventuele verwarringen.
@Jeroen: Een weblog is (welke naam het ook heeft) openbaar. Maar ik stel het al jaren op prijs dat ik zo onbekommerd met Rietje kan mailen, zonder me te hoeven afvragen wat jij van mijn teksten vindt.