« Samen » Verwilderd
Op mijn 21ste verjaardag kreeg ik van mijn ouders een Olivetti Dora. Voor wie dat niet weet: dat is een schrijfmachine, die het ook doet als een Apache de stroom heeft afgesloten. Ik was toen al vastbesloten schrijver te worden. Een aanzienlijk deel van mijn inkomen heb ik schrijvend verworven, alleen hadden de schrijfsels in hoofdzaak ten doel de nauwelijks geïnteresseerde lezer uit te leggen welke administratieve handelingen verricht moesten worden en waarom. Daarna schreef ik liedjes en kleine verhaaltjes ten behoeve van mijn optredens als cabaretier en in diezelfde periode vulde ik dit weblog met overwegend zeer beknopte mededelingen van alledaagse aard.
Maar vandaag heb ik een verhaal van 3.000 woorden afgemaakt en opgestuurd. Dat was een heel werk en vooral een oefening in deemoed. Omdat het een nog geheim project betreft kan ik er nu nog niets over zeggen en bovendien acht ik de kans dat mijn verhaal ook daadwerkelijk zal worden gepubliceerd niet erg groot. Wel is mij duidelijk geworden dat ik nog enige oefening behoef alvorens ik me schrijver mag noemen.
Tot mijn verdediging voer ik aan dat het schrijven van een kort verhaal heel moeilijk is. Waarmee ik niet beweer dat het schrijven van een roman gemakkelijk is, maar je hebt dan in ieder geval meer tijd om het verhaal zich in een bepaalde richting te laten ontwikkelen en een zekere spanning op te bouwen. Nou ja, als het verhaal niet wordt geaccepteerd zal ik het jullie wel eens laten lezen. En anders zal ik je laten weten in welk boek het komt.
Ah, dat beantwoordt mijn vraag via itsyourturn. Ik hoef dus niet meer te reageren, want het is al weg.
Hoeveel kantjes is 3000 woorden ?
Ik vind tussen je liedjes best wel aardige en ook wel goeie zitten. Maar het meest gecharmeerd ben ik toch wel van je stukjes. Door ligt volgens mij je grote kracht en kans. Op je weblog zitten vaak juweeltjes. Je kan deze natuurlijk iets grtoter maken, of zo klein en krachtig als ze nu zijn. Of een soort drie, vier of vijfluiken van maken. Ik herinner me nog een kleine serie van een paar jaar geleden waarbij je wat aggressief te keer ging tegen vissers en anderen. Prachtig !
Ga zo door ! Wellicht wordt het ooit nog eens een boek. Gelardeerd met wat gedichten/liedjes en one-liners. Of gewoon een open boek op je site.
Maakt niet uit : ga door met schrijvn !!
Je kunt zomaar verrast worden door jezelf. Ik ben ook een roman aan het schrijven. Dacht ook dat korte verhalen niet mijn ding waren. Stuurde voor de leut een verhaal naar Nightwriters, en won. Zaterdag voorlezen in Tivoli.
Ik bedoel maar. Ik ken mezelf kennelijk voor geen meter. Jij jezelf misschien ook wel niet. Juist goed om breed in te zetten, ook al denk je dat je nog veel te leren hebt (en wie niet). Ben benieuwd!