« Hoed » Kerstzangdienst
Gisteren reed ik naar Amsterdam om de nieuwe voorstelling van Droog Brood te bekijken. Ik heb er van genoten en verwacht mooie kritieken: de première is vrijdag 21 december.
Na afloop beleefde ik nog een stukje gezelligheid met de kleinkunstenaars en tegen middernacht liep ik naar de parkeergarage. Dat parkeren in hartje Amsterdam een kostbare aangelegenheid is wist ik, maar sinds de vorige keer waren de tarieven kennelijk verhoogd, want ik schrok nogal van de € 34,- die ik moest betalen voor zeven uur parkeren. Vervolgens kon ik mijn auto niet terugvinden. Ik was er zeker van dat ik die had achtergelaten op parkeerlaag -1, maar na een minuut of vijf rondlopen nam die zekerheid af. Een medewerker van de garage vroeg of ik zeker wist dat de auto op die verdieping stond, waarop ik hem vertelde dat ik tegen vijf uur binnen was gekomen en er nog volop plaats was. Toen wist hij zeker dat ik een verdieping lager moest zijn, hij liep met me mee en inderdaad: daar stond de Berlingo braaf op zijn onnozele baasje te wachten.
Bij de uitgang wilde de machine de slagboom pas openen als ik nog eens € 4,- bijbetaalde. Gelukkig kon ook dat per credit-card. Deze bedragen maken het wel erg aantrekkelijk om gebruik te maken van parkeerterreinen buiten het centrum, om vervolgens met de tram de stad in te rijden. Maar als het dan 's avonds wat later wordt en de trams niet meer rijden, moet je een taxi nemen. Ook geen pretje.
Volgende keer maar weer met de trein en logeren bij neef P. Meestal bied ik hem voor zo'n logeerpartijtje een dinertje aan, maar van het daar aan bestede geld heb ik altijd alleen maar plezier.
€38 alleen maar om een vervoermiddel tijdelijk op non-actief te zetten. Mijn hemel! Mijn liefde voor het verschijnsel automobilisme wordt er niet groter van.
Vouwfietsen zien er altijd wat suf uit. Maar het lijkt me toch niet zo’n slechte investering voor dergelijke situaties. In het donker valt ‘ie toch niet op? U kunt de vouwfiets ook altijd nog pimpen.