Het zag er vandaag bij ons winters uit. Kijk maar hier.
Voor de wandeling met Beertje nam ik de moeite mijn thermo-ondergoed (jazeker, met lange broek en lange mouwen) aan te trekken, alsmede een extra trui. Voorts droeg ik de pet met de oorkleppen naar beneden en ski-handschoenen. Of dit voor de Elfstedentocht van 1963 genoeg was geweest waag ik te betwijfelen, maar voor deze wandeling was de bescherming tegen de kou voldoende. Temeer omdat Beertje al vrij snel bang werd voor de in de buurt opgewekte knallen (van die zware carbid dreunen) en met de oren plat in de nek en de staart bijna tussen de benen koers zette naar huis, af en toe schichtig omkijkend of ik nog wel bij hem was. Thuis zorgde het knappend haardvuur voor een behaaglijke warmte, dus heb ik mij maar weer van de extra kledinglagen ontdaan.
Heeft Beertje dat witte laagje van zichzelf of komt dat door het weer?
Ik trotseer de kou in mijn gewone kloffie, wel koud, maar ja, dat is winter.
Dat zijn mooie foto’s Menno. Jammer dat het platteland niet in de stad ligt.
Foto 1266: Dat is Beertje, neem ik aan. Wat een snoezig beest! Hij lijkt op Taz!