Gisteravond speelde ik avondvullend in het Parktheater te Hoorn. Ruim 130 mensen waren speciaal voor mij naar het theater gekomen. Sinds juni had ik niet meer in het Nederlands opgetreden en ik was buitengewoon zenuwachtig, maar het ging goed. Het publiek was tevreden en liet dat merken door de terzake afgesproken signalen als lachen, grinniken en klappen. Mij viel zelfs een staande ovatie ten deel, hoewel natuurlijk denkbaar is dat mensen eigenlijk graag snel naar de garderobe wilden en daarom alvast gingen staan.
Na afloop was het nog reuze gezellig met een zestal oud-kantoorgenoten.
In Gorredijk was ik de attractie voor de jaarlijkse donateursbijeenkomst van het Sjongkoor. De avond begon om 20.00 uur met een optreden van het koor. Dat was mooi en duurde tot ruim over 21.00 uur. Daarna werden nog enkele leden officiëel gehuldigd wegens hun veeljarige lidmaatschap van de zangvereniging en gaf het koor nog een toegift. Inmiddels had ik al geconstateerd dat het merendeel der aanwezigen ouder was dan ik. Het muzikale duo dat zorgde voor de muziek in de pauze en de dansmuziek na afloop speelde een repertoire waarop ze geselecteerd leken te zijn en dat het publiek niet zichtbaar hinderde. De stemming in de pauze was bepaald geanimeerd te noemen. Aan het aangenaam samenzijn kwam echter een abrupt einde toen ik om 22.00 uur mijn optreden mocht beginnen.
Na het eerste liedje bleef het even stil, totdat iemand het zielig ging vinden en begon te klappen. Die pijnlijke stiltes na de liedjes werden steeds langer. Er werd hier en daar wel eens zacht gegrinnikt, maar bij volgende kleine grapjes bleef het weer angstaanjagend stil. En toen kwam er een moment dat ik meende het publiek vooral een plezier te doen door maar gewoon op te houden. Dat was na 35 minuten, terwijl ik was ingehuurd voor 45 minuten. De technicus had dezelfde kilte bij het publiek opgemerkt als ik, maar degene die mij geboekt had was toch wel enigszins verbolgen (hoewel hij dat als een heer verwoordde) en meende dat ik een beoordelingsfout had gemaakt. Toen ik na afloop eenzaam een consumptie gebruikte werd ik echter vrij uitbundig genegeerd, hetgeen mij sterkte in mijn overtuiging dat de meeste mensen er domweg niks aan vonden. Wat mij weer bevestigt in mijn opvatting dat je mensen die komen voor iets heel anders geen cabaretier voor moet schotelen.
Update: Inmiddels heeft de opdrachtgever erkend dat de voorstelling hem wat tegenviel en dat niet alleen wegens de tijdsduur.