« Swaffelen | Home | Melkbusschieten »

Klein leed

Je hoort wel eens mensen klagen over een stijve nek. Die kunnen dan niet goed om zich heen kijken, wat onder omstandigheden onpraktisch kan zijn, maar niet onoverkomelijk. Mijn stijve nek was echter ook pijnlijk als ik niet bewoog. Sterker nog, de pijn werd zo ernstig dat ik die als hels zou willen benoemen en ik was er vrij zeker van dat ik getroffen was door een hersenvliesontsteking, hoewel enkele daarbij horende symptomen zich nog niet hadden voorgedaan. Dat leek me echter een kwestie van tijd, dus ik belde de dokter en ik mocht meteen komen. Natuurlijk was het geen meningitis, maar een hele gewone stijve nek, hooguit wat pijnlijker dan normaal, maar dat zou ook nog aan mijn persoonlijke pijntolerantie kunnen liggen (ja, ik ben erg kleinzerig). Ik kreeg een krachtige pijnstiller mee en na twee dagen was de pijn in mijn nek zo goed als verdwenen, om te worden vervangen door een stevige jichtaanval, waardoor ik me nu al twee dagen alleen strompelend en met behulp van een wandelstok door het huis kan bewegen. De pijnstillers komen erg van pas en ik verwacht morgen weer min of meer mobiel te zijn.

Eén reactie

Flink gaan swaffelen, dan gaat het wel over.
Of nog een klacht er bij hmmm, nee, doe maar niet.

Renesmurf (URL) - 21-12-’08 00:43