Je zult mij niet snel horen beweren dat ik tevreden ben met mijn uiterlijk. Er is echter maar één aspect waar ik invloed op heb en dat is mijn gewicht. Ja, ik doe mijn best.
Volgende week heeft Lidl twee apparaten met tegengestelde werking in de aanbieding. Dit is de ene:
En dit de andere:
Met de eerste kun je krullend haar glad strijken (dat wil zeggen voor een tijdje) en met de tweede kun je steil haar laten krullen (dat wil zeggen voor een tijdje).
Na al die jaren over de bal heenslaan of vlak ervoor in de grond heeft het naarstig oefenen van de afgelopen maanden zijn vruchten afgeworpen: ondanks de warmte haalde ik op 9 holes 23 punten, hetgeen betekent dat mijn handicap van 40 daalt naar 36 (misschien zelfs 35, maar dat weet ik nog niet precies). Eindelijk hoor ik er echt bij Het nadeel is wel dat ik in het vervolg maar 2 slagen per hole extra krijg, dus de kans om nog eens een wedstrijd te winnen is aanzienlijk kleiner geworden. Maar dat heb ik er graag voor over. En dan nu champagne drinken met Hannie (nou ja, een Cava, eigenlijk nog lekkerder).
Vandaag was de officiële opening van Cinemc XL in Ede. Omdat ik in de 3D film Ocean Wonderland de zeeschildpad die de rondleiding onder water verzorgde een Nederlandse stem had gegeven was ik voor deze feestelijke bijeenkomst uitgenodigd en Hannie mocht gezellig mee. Er waren ongeveer 1.000 mensen op de opening afgekomen, waaronder Freek en Hella de Jonge. Ik knikte nog wel even maar Freek herkende mij geloof ik niet.
Vele tientallen jongens en meisjes uit Ede waren ingezet om alle gasten een parkeerplaats of de juiste ingang te wijzen of om drankjes en hapjes uit te reiken. In mijn vorige bericht toonde ik een foto'tje van een zeepaardje, waarin een chipolatataart zich schuil hield. Zo waren er ook zeesterren en andere zeedieren. De taart smaakte heerlijk en bakker Mekking, die dit moois maakte, is niet alleen een begenadigd banketbakker maar ook nog eens een beeldend kunstenaar.
De openingsplechtigheid werd gepresenteerd door René Mioch, die dat professioneel en toch plezierig deed. Eigenaar Gerben Kuipers mocht zijn verhaal per film doen, om te voorkomen dat hij in zijn enthousiasme het publiek wat al te lang in zijn ban zou houden. Zelfs de gedeputeerde van de provincie Marijke van Haaren hield het onderhoudend en redelijk beknopt. Loretta Schrijver (die ook voor de voice over van één der films had gezorgd) overhandigde een vooralsnog symbolische cheque aan de twee ter plekke benoemde ambassadeurs van de Stichting Dol Fijn, die kinderen met een geestelijke handicap laat zwemmen met dolfijnen en dat dan niet in Harderwijk, maar in Curacao.
Van de film Ocean Wonderland werd een trailer vertoond. Hannie herkende mijn stem niet, zodat we binnenkort naar de film zelf zullen moeten, want zo komt ze er natuurlijk niet vanaf!
Om de 3D films te bekijken kregen we allemaal een fors uitgvoerde bril uitgereikt, waarmee de beide ogen in staat werden gesteld de twee geprojecteerde beelden van elkaar te onderscheiden en samen te voegen tot één beeld met diepte. Fascinerend! We kregen een fragment te zien van een Belgische animatiefilm, waarin onder meer een harpoen recht op ons werd afgeschoten. Alle 1.000 aanwezigen doken in een reflex weg, zodat het maar goed was dat de stoelen stevig verankerd waren. Ook een korte Nederlandse productie met twee boten maakte veel indruk. En de hoofdfilm nam ons mee onder water tussen de haaien.
Na afloop werden we getrakteerd op een glaasje bubbelwijn en een buffet met werkelijk voortreffelijke hapjes. De dames en heren van de catering liepen af en aan om te zorgen dat er steeds nieuwe voorraad op de buffettafel stond. Buiten waren nog een patatkraam en een ijscotent beschikbaar. Dit onthaal was net zo indrukwekkend als de filmpresentatie zelf.
Kortom, we waren nogal onder de indruk van het geheel en gaan zeker nog een aantal films bekijken in dit nieuwe theater. Volgende week al Ocean Wonderland, want ik ben natuurlijk reuze benieuwd naar het uiteindelijke resultaat van mijn middagje in de studio. En rond kerstmis komt de Belgische animatiefilm in het theater. Ik ben de naam vergeten, maar de beelden niet: een absolute aanrader.
Vandaag opent Cinemec in Ede zijn 3D bioscoopzaal. Dit is een als zeepaard vermomde chipolatataart.
- Taken at 3:56 PM on June 27, 2009 - uploaded by ShoZu
Ongeveer 450 jaar geleden weerstond Huissen met succes annexatie door de hertog van Gelre. Dat wordt jaarlijks gevierd en daarin speelt de Wildeman (een spion) een rol. Als klein meisje is Hannie voor deze verschijning via een openstaande voordeur een huis ingevlucht, om zich sidderend van angst op zolder te verstoppen. De huidige generatie kinderen lijkt iets minder onder de indruk, misschien ook omdat de Wildeman onderweg ijsjes uitdeelde.
in Huissen zijn niet alle wielrijders gezagsgetrouw. Althans het gezag van AH wordt niet serieus genomen.
- Taken at 7:46 PM on June 26, 2009 - uploaded by ShoZu
De meeste boeren in onze omgeving hebben een melkveebedrijf. En hoe het in elkaar steekt begrijp ik niet, maar de boeren krijgen voor de melk ongeveer de helft van de kostprijs. Of dat ook nog samenhangt met de financiële crisis weet ik al evenmin (ja, voor het economische landbouwnieuws moet je niet bij mij zijn), maar ik hoor en zie dat het de boeren slechter gaat. Er is minder geld beschikbaar om loonbedrijven te laten maaien, zodat de grasdrogerij hier in de buurt minder werk heeft. Ook wordt er minder kuilgras (in die grote groene plastic rollen) geproduceerd dan in vorige jaren. En een eindje verderop heeft een boer zelfs zijn oude pakjesmaker uit de schuur gehaald en doorgesmeerd, om op die manier toch een eigen voorraad voer aan te leggen tegen minimale kosten. Het tafereel dat dit oplevert is minder nostalgisch dan het hele boerengezin met hooivorken op het land, maar een klein beetje gezellig ouderwets doet het toch wel aan. Vind ik.
Mijn weblog wordt ongeveer 150 keer per dag bezocht. Soms kijk ik in de statistieken en dan zie ik dat heel wat bezoekers binnen 15 seconden weer vertrokken zijn. Dat is te kort om een stukje te lezen, maar wel te begrijpen. Alleen al in Nederland hebben vele duizenden mensen een weblog over de meest uiteenlopende onderwerpen, maar niet zelden vooral over zichzelf, zoals ook ik. Het is dus volstrekt ondoenlijk alles te lezen wat min of meer toevallig op je scherm komt.
Een paar weken geleden bezocht ik het Social Media Event 2009. In Aboutblank van juli zal ik daarover verslag doen. . Op die dag werden nogal wat suggesties gedaan om meer bezoekers naar weblogs te lokken. Daar ga ik binnenkort ook eens werk van maken, maar het is natuurlijk pas echt leuk als bezoekers ook daadwerkelijk lang genoeg blijven om een stukje te lezen. Daartoe moet ik ze verleiden en daarvoor bestaan technieken. Over een paar weken zal ik die technieken volledig beheersen en vanaf dat moment zal iedere bezoeker zich slechts met de grootste moeite kunnen los scheuren van de betovering die ik met mijn schrijfsels teweeg breng.
Mocht dat niet lukken dan hoop ik op steun van de Commissie Brinkman, want ook mijn stem moet gehoord worden in het diverse media-aanbod van Nederland. Daar heb je recht op!
Als ik boodschappen heb gedaan in Jubbega en ik heb genoeg tijd, wat ik meestal wel heb, dan rijd ik een klein stukje om langs de Opsterlandse Compagnonsvaart omdat ik dat een mooi stukje wereld vind. Dit water maakt deel uit van de turfroute.
Een paar weken geleden heeft de buurpoes een nestje pasgeborenen Roodborstje verorberd. Sindsdien groeten we die poes niet meer. Maar de merel, die op een plank in het schuurtje een legen bloempot tot nest had uitgeroepen heeft kans gezien de jonge mereltjes te voeren tot ze konden uitvliegen. Of deze diertjes inmiddels ook voor de poes zijn zullen we nooit weten.
Moeder merel was er helemaal aan gewend dat wij zo nu en dan een stuks tuingereedschap kwamen pakken of zelfs de grasmaaier, hetgeen toch gepaard gaat met enig motorgeronk. Zo heb ik dus een foto van haar mogen maken toen ze nog zat te broeden en ik meen in haar oogopslag vertrouwen te kunnen lezen. Lees maar met me mee.
In de wachtkamer van de dokter zat een jongen van een jaar of 15 te wachten tot hij aan de beurt was. Hij werd vergezeld door zijn iets jongere zusje. Hun familierelatie kon ik afleiden uit hun conversatie, waarin een gezamenlijke moeder een prominente rol speelde. Ik kreeg niet de indruk dat die moeder krachtig toezag op de wijze waarop haar nakroost zich presenteerde aan de buitenwereld. Dat de kleren die de kinderen droegen niet door mij zouden zijn gekozen vond ik niet opmerkelijk, want ik zie in Jubbega zelden mensen in wier kledingkeuze ik mijn eigen verfijnde smaak herken. Dat de kleertjes uitgesproken smerig waren vond ik wel opvallend. En dat de jongen kennelijk net nog even zijn brommer had gereviseerd en niet de moeite had genomen zijn handen te wassen, alvorens de huisarts te bezoeken, ontsnapte evenmin aan mijn aandacht. En opeens begreep ik waarom onze dokter zijn patiënten nooit een hand geeft als hij ze uit de wachtkamer komt halen.
Wonen in Friesland en het ondernemen van activiteiten in de grotemensen wereld is niet altijd eenvoudig.
Vorige week donderdag reisde ik per trein naar Utrecht, om daar het Social Media Event 2009 bij te wonen. Een verslag van die, overigens buitengewoon inspirerende, dag zal ik publiceren in het julinummer van e-zine About:blank. Vrijdag reisde ik naar Den Haag om een film in te spreken voor Cinemec. Op 27 juni zal ik het eindresultaat kunnen bekijken en vanzelfsprekend zal ik daar te gelegener tijd over verhalen.
Ik reed om 08.15 uur weg, om de trein van 09.01 op mijn gemak te kunnen halen. Ruim op tijd stond ik op het perron van het Heerenveense station, om daar te horen dat de trein enige vertraging had. Dat was vriendelijk geformuleerd, want de trein van 09.01 kwam helemaal niet. De trein van 09.28 uur had maar weinig vertraging en zou daarna stoppen op alle stations. Inmiddels had zich een aanzienlijke menigte verzameld en de trein liep snel vol. Tot Wolvega zat ik nog rustig mijn script te lezen in mijn eersteklas coupé, maar toen werd de Eerste Klasse opengesteld voor een ieder, zodat het een stuk gezelliger werd dan ik me had voorgesteld.
Uiteindelijk kwam ik om 11.50 uur aan op het Centraal Station van Den Haag, waar ik om 12.00 uur had afgesproken in de studio. De taxichauffeur moest het adres opzoeken in een stratenboekje, waarbij mijn kennis van het alfabet nog zeer van pas kwam. Na ruim een half uur bereikte ik mijn doel en ik mocht 15 euro afrekenen.
De taxichauffeur die me, na gedane arbeid, bij de studio ophaalde kende de weg beter en berekende slechts 10 euro voor de rit. Ja, zo kan het verkeren.
Gelukkig had de trein terug slechts een kwartier vertraging, zodat ik uiteindelijk toch nog om 23.15 uur thuis was.
Al met al was ik in totaal 15 uur van huis geweest voor 6 uur werk. Toch heb ik dat graag over voor de rust en de ruimte hier.
Vanochtend werd ik om 05.55 uur wakker, om te voorkomen dat ik om 06.00 uur ruw gewekt zou worden door de wekker. Hoewel ik al om 23.00 uur was gaan slapen was ik volledig uitgeput, omdat ik de hele nacht droomde dat ik me zou verslapen. Dat gebeurde evenwel niet, zodat ik al om 06.22 uur op weg ging naar Heerenveen, teneinde aldaar de trein van 07.01 uur naar Utrecht te nemen. En dat samen met zoveel mensen dat de trein overvol was. Tot Meppel zat ik nog alleen op mijn tweepersoons bank in de Eerste Klasse, maar daar meldde zich een man van circa 150 kilogram, die naast mij kwam zitten.
In Utrecht, waar ik te omstreeks 08.42 uur arriveerde, wemelde het van de mensen, die gehaast in de richting van een doel liepen. Wat ben ik toch een geluksvogel, dacht ik, dat ik vrijwel nooit meer gehaast in de richting van een doel hoef te lopen. Ook vandaag niet, want ik had mijn doel al bijna bereikt en zou zelfs met de Hare Krishna pas nog ruim op tijd zijn geweest. Ja, zo kom je nog eens onder de mensen. Later ga ik vertellen wat ik in Utrecht moest. Maar nu moet ik naar bed, want morgen moet ik met de trein van 09.01 uur naar Den Haag. Ik hoop niet dat de dikke man zich morgen twee uur verslaapt.
Droog en uit de wind de regen in de vijver zien vallen. Ik krijg daar hele mooie gedachten van, die ik nu nog even voor me zelf houd.
- Taken at 9:00 PM on June 07, 2009 - uploaded by ShoZu
Het paviljoen is klaar. Het heet Paviljoen Brugzicht en het hangt vol met weerbestendig gemaakte schilderijen van Hannie, zodat het ook nog eens een Galerie is!
- Taken at 8:34 PM on June 07, 2009 - uploaded by ShoZu
Een echte handicap begint bij golf pas met 36. Je krijgt dan op alle 18 holes 2 slagen extra. Mijn (club)handicap stond al jaren op 43 en zelfs dat kon ik niet waarmaken. Maar vandaag scoorde ik 39 Stablefordpunten, waardoor mijn handicap gedaald is naar 40. Nog altijd 4 teveel, maar ik blijf het proberen. En Hannie gaat me helpen met oefenen van de korte balletjes (in de tuin). O ja, Hannie heeft 20!
Wat een geluk! We zaten maar één letter mis in de Postcodeloterij, anders hadden we met vier personen naar attractiepark Slagharen gemoeten. Dat blijft ons bespaard. Wat een geluk.
This is the 'Bare Bones' template for
PivotX.
It's not much to look at, but it's a good start to
write your own templates. It contains most of the usual tags you'd like to
have in a template, with a minimum of CSS/HTML.
You can change this text by editing the file '_sub_about.html'
in your pivotx/templates/bare_bones/ folder. You can do this by directly editing the file,
or you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
Jan B: Steeds als je denkt dat de mensheid qua stupiditeit helemaal aan de top zit, blijkt het toch nog erg… Verbal Jam: Nou, jij kunt in vervolg al onze rondjes in het café betalen. Makkelijk. Renesmurf: nou dan felicitatie`s bij deze enzovoort.
Dat het u wel moge bekomen. Aukje: Ja, maar ja, anders werd ‘t natuurlijk ook wel erg saai hè. ;) Rose: Oh! Heerlijk! Als ik nog IETS wil leren in dit leven is het wel drummen. En dan ook vooral HARD, goe… els: Leuk setje! Renesmurf: Hoe harder hoe mooier! Jan B: Je kunt het zeven keer zo goed als iemand die het niet kan.
To change the links in this list, edit the file '_sub_link_list.html' in
your PivotX's templates folder. You can do this by directly editing the file, or
you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
Het nadeel is wel dat ik in het vervolg maar 2 slagen per hole extra krijg, dus de kans om nog eens een wedstrijd te winnen is aanzienlijk kleiner geworden. Maar dat heb ik er graag voor over. En dan nu champagne drinken met Hannie (nou ja, een Cava, eigenlijk nog lekkerder).
