« Terug | Home | Welvaart »

Tellen

De oude dame voor me bij de kassa had een vrolijke verpakking snoepjes gekocht. Voor ze het zakje aan haar tas toevertrouwde zei ze tegen  de caissière: "Wat een mooi zakje hè? Hoeveel snoepjes zouden er in zitten?" De vriendelijke caissière bekeek de verpakking van alle kanten, in de verwachting daar het antwoord op de vraag te kunnen vinden. Dat lukte niet. Ik besloot dat de plannen die ik voor de rest van de middag had best een paar minuten uitstel konden verdragen en dat ik me dus niet hoefde te ergeren. Toch kon ik niet laten om, nadat de dames hadden besloten dat enige aanduiding van het aantal snoepjes op het zakje ontbrak, olijk op te merken: "Dat wordt dan thuis natellen." Eerst verstond de oude dame niet wat ik zei, waardoor ik gedwongen was de niet al te sterke opmerking te herhalen. Waarna de oude dame enigszins verontschuldigend opmerkte: "Ik kan niet goed tellen. Dat weet jij wel, hè?" De caissière stemde beleefd in met haar constatering. Bij het weggaan negeerde de oude dame me geheel.

vier reacties

Zeer Menno-esk stukje.

Jan B - 13-05-’09 08:57

Het is altijd hetzelfde gedoe en gezeur en ge-emmer met die bejaarden. Hoe oud ben jij ook alweer Menno?

henk - 15-05-’09 12:36

Als ze maar lekker zijn, daar gaat het om!

Renesmurf (URL) - 17-05-’09 17:49

Prachtig. Ook oude dametjes blijven ijdel ;)

Rose (URL) - 19-05-’09 13:00